Συνέντευξη με τον Αντώνη Κωνσταντάρα, ιδρυτή της δισκογραφικής εταιρείας Black Caramel Records
Από τότε που πρωτάκουσα την «Ανισόπεδη Ντίσκο» του Παν Παν, κάθε φορά που βρίσκομαι κάπου ψηλά και βλέπω κάτω χαμηλά την Αθήνα φωτισμένη, σκέφτομαι ότι αυτός είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους να την περιγράψεις. Επιπλέον, είτε με τα Echo Tides είτε μόνος, είτε με τις μουσικές του είτε με τα κόμικς του, αυτός ο άνθρωπος έχει έναν μοναδικό τρόπο να μιλάει στο τώρα μιας ολόκληρης γενιάς. Περίμενα να συναντήσω τον Παν Παν τη βραδιά της ηχογράφησης για το Kosmos της εκπομπής που μεταδόθηκε την Πρωτοχρονιά με τις συνεντεύξεις και τις ηχογραφήσεις των ελληνικών συγκροτημάτων. Θα τραγουδούσε με τους Turboflow3000, μα τελικά δεν κατάφερε να έρθει. Ήταν όμως εκεί ο Αντώνης Κωνσταντάρας με το alter ego του, τον Tony Bluebird, και καθώς η εταιρεία του, η Black Caramel, κυκλοφορεί ψηφιακά τον δίσκο της συνεργασίας του Παν Παν με τον Years Of Youth –επίσης μέλος των Echo Tides– «Λύκοι στον Άρη», βρήκα την ευκαιρία να τον ρωτήσω για τον δίσκο, αλλά και δύο-τρία επιπλέον πράγματα…
Με τον PanPan πώς γνωριστήκατε;
Παίζαμε 5x5 πριν από αρκετά χρόνια σε ένα γηπεδάκι στη Νέα Σμύρνη! Κρατήσαμε επαφή –μάλιστα, είχε κάνει και ένα remix σε τραγούδι των Strawberry Pills– και τελικά, να που οι δρόμοι μας συναντήθηκαν ξανά στο καλλιτεχνικό κομμάτι. Ελπίζω σύντομα να συναντηθούμε ξανά και ποδοσφαιρικά.
Τι σου αρέσει στους «Λύκους στον Άρη»;
Όντας λάτρης των sci-fi θεματικών και της αναζήτησης για εξωγήινη ζωή, ένας ρετροφουτουριστικός δίσκος για ένα διαστημικό ταξίδι φαντάζει σαν να έχει γραφτεί για ανθρώπους σαν εμένα. Υπάρχει ένα συγκεκριμένο τραγούδι στο album, το «Μαυσωλείο», το οποίο έχω αγαπήσει από την πρώτη στιγμή που το άκουσα. Παν Παν και Years of Youth έχουν δώσει τα ρέστα τους και το αποτέλεσμα είναι πραγματικά υπέροχο.
Πώς σου ήρθε να φτιάξεις label;
Το label προέκυψε για δύο λόγους. Ο πρώτος ήταν πως μου είχε καρφωθεί η ιδέα ότι κανένα άλλο label δεν θα ήθελε να βγάλει τη μουσική μου. Δεν ξέρω γιατί το σκεφτόμουν αυτό. Παράλληλα, όμως, παρακολουθούσα την «άνθηση» της εγχώριας ανεξάρτητης σκηνής και αποφάσισα να βάλω κι εγώ ένα λιθαράκι ώστε να μεγαλώσει κι άλλο.
Και γιατί το είπες BlackCaramel;
Πάντα μου άρεσαν τα γλυκόπικρα ονόματα (βλέπε Strawberry Pills). Επίσης, την ιδέα του να στήσω ένα δικό μου label, μου την έδωσε αρχικά, σε μια συζήτησή μας, ο Σάκης Τόλης των Rotting Christ. Για να τον τιμήσω λοιπόν, έβαλα ως πρώτο μισό του ονόματος μια λέξη που κλείνει το μάτι στο είδος μουσικής που εκπροσωπεί επάξια εδώ και δεκαετίες. Το Caramel από την άλλη, είναι το γλυκόπικρο στοιχείο μας!
Να σε πάω λίγο πίσω; Θυμάσαι τη φάση που βγαίνατε ως LePagesupport στον BrettAnderson;
Εννοείται πως τη θυμάμαι! Ήταν από τους πιο ευγενικούς rock stars που έχω γνωρίσει. Δεν μου έχει τύχει ξανά να παίζω με ένα τόσο μεγάλο όνομα και να παρακολουθεί το set μας από το πλάι της σκηνής. Μετά το live, πήρε το EP μας και το έδωσε στη μάνατζέρ του! Θυμάμαι, επίσης, να τον ακούω να ζεσταίνει τη φωνή του πριν βγει για να παίξει.
Τελικά, πότε θα βγάλεις LP ως TonyBluebird;
Αυτό είναι ένα ερώτημα που θέτω κι εγώ στον εαυτό μου. Προς το παρόν έχω έτοιμα τα επόμενά μου singles και, εκτός απροόπτου, ένα δεύτερο EP. Λογικά στα τέλη της χρονιάς θα έρθει και το LP!
Την ώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές οι «Λύκοι στον Άρη» είναι πιθανότατα ολόκληροι στον αέρα. Και στοιχηματίζω ότι θα είναι ένας από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς. Επίσης, σκάει όπου να ’ναι και το καινούργιο τραγούδι του Tony Bluebird. Λέγεται «Όταν σε σκέφτομαι» και ανήκει στον ίδιο κόσμο με τα προηγούμενά του: καλό και δυναμικό electro με δυνατότητες να απευθυνθεί πέραν του ιδιώματος, σ’ ένα πλατύτερο κοινό που αγαπάει τον ελληνικό στίχο και τις αφηγηματικές αρετές τραγουδοποιών, όπως ο Φοίβος Δεληβοριάς.
Έργο μεικτής τεχνικής του Γιώργου Φλωράκη για τη στήλη του Σημειώσεις Ενός Μονομανούς
Ο μαέστρος μιλάει για την πολιτική σάτιρα του Βολταίρου και τη μουσική ιδιοφυΐα του Μπερνστάιν, με αφορμή την πρώτη παρουσίαση του έργου στο ελληνικό κοινό
10°
