Η συναυλία των Queens Of The Stone Age στην Αθήνα, τον Ιούνιο του 2005, μέσα από σπάνιες εικόνες του Χρήστου Κισατζεκιάν.
Josh Homme. Μορφή! Τρανή περσόνα της ευθυτενούς rock που κάθε τόσο χτυπά... ή πιο σωστά γκρεμίζει την πόρτα μας με μια νέα του περιπέτεια. Και να τον πάλι φέτος που αποφάσισε να επανεκδώσει τρεις λατρεμένους δίσκους των Queens Of The Stone Age σε βινυλιάρες, αρχής γενομένης στις 21 του τρέχοντος Οκτωβρίου με το (για αρκετούς ομοϊδεάτες) μνημειώδες και εξαντλημένο ντεμπούτο του σχήματος που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1998. Πώς; Με πόλο έλξης (για όσους κατέχουμε ήδη τα έργα και της ημέρες του) το αυθεντικό track list, όπως και το αρχικό, αυθεντικό εξώφυλλο του άλμπουμ που φιλοτέχνησε ο Frank Kozik! Για να ακολουθήσουν στις 9 του προσεχή Δεκέμβρη οι επανεκδόσεις των “... Like Clockwork” και “Villains”, σε πολυτελείς remastered εκδοχές.
Και όλα αυτά, έχοντας δηλώσει επισήμως την κυκλοφορία ενός νέου δίσκου συντόμως. Παράλληλα με την ανακοίνωση δυο headlining ζωντανών εμφανίσεων του σχήματος για το 2023: στο Southside Festival στις 16 Ιουνίου και στο Hurricane Festival στις 18 του ιδίου μήνα.
Ποιος ήταν όμως από εσάς στο δικό μας G-Fest, ήτοι το ανοιχτό καλοκαιρινό φεστιβάλ του Gagarin 205 του αείμνηστου Νίκου Τριανταφυλλίδη τον Ιούνιο του 2005 στο Φαληρικό Δέλτα; Εγώ έδωσα το παρών ως συνήθως. Δεν το έχανα κι αυτό με τίποτα. Πάμε να θυμηθούμε τι και πώς;
Φωτορεπορτάζ Queens Of The Stone Age, Eagles Of Death Metal - Τετάρτη 15 Ιουνίου 2005, Γήπεδο Beach Volley Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων Φαλήρου
Με τις κερκίδες δυστυχώς σχετικά άδειες έτσι ώστε να είμαστε όλοι μπροστά μπροστά για να «αγγίξουμε» νοητά τον δίμετρο μορφονιό -και δη ο γυναικείος πληθυσμός της νύχτας- αντιμετωπίσαμε αρχικά ένα ήχο ισχνό που λες και τον παρέσερνε ο έντονος αγέρας… Ήταν η δεύτερη φορά τους στην Ελλάδα και ήταν η τρίτη εμφάνισή τους στη χώρα μας αφού είχε προηγηθεί η συμμετοχή τους στο Rockwave Festival του 1999, όπως και η συναυλία τους στη Μονή Λαζαριστών την προηγούμενη βραδιά. Η προσθήκη της Natasha Shneider στα πλήκτρα δεν έμοιαζε αρκετή ώστε να παραγεμίσει αυτή την αίσθηση, μα μη διυλίζουμε τον κώνωπα. Άλλωστε από τη μέση και μετά, μας πήρε και μας σήκωσε.
Της εμφάνισης των προηγήθηκαν οι κολλητοί φίλοι του ηγεμονικού Josh Homme, οι Eagles of Death Metal του Jesse Hughes. Μη με ρωτάς εμένα τη γνώμη μου για δαύτους, αφού ουδέποτε κατάλαβα το μεγάλο σούσουρο γύρω από τη μουσική τους… Ενώ αντιστοίχως δε θα ξεχάσω το εντυπωσιακό μπάσιμο των Queens Of The Stone Age με το “Regular John” να κερδίζει μονομιάς το απριόρι ζαλισμένο πλήθος! Και όλα αυτά παρακαλώ με τον Alain Johannes να αντικαθιστά καίρια τον για πολλούς από εμάς αναντικατάστατο Nick Oliveri.
Τα «δώρα» που μας χάρισε από σκηνής ο ξανθός παλικαράς δεν ήταν λίγα. Χιτάρες της εν λόγω μουσικής σκηνής όπως τα “Feel Good Hit of the Summer”, “The Lost Art of Keeping a Secret”, “No one Knows” ξεσήκωσαν μονομιάς τον κόσμο σε χορό και τραγούδι, με το πολύ πρόσφατο “Lullabies To Paralyze” να συμπληρώνει όμορφα τη βραδιά. Τα “Someone's in the Wolf”, “Little Sister” και το παραλήρημα εν ονόματι “Meditation” παρέα με το “Burn The Witch”, όχι μόνο δεν χάλασαν κανέναν μας, μα ήρθαν και έδεσαν σε τούτο το αρχετυπικό πανηγύρι της Εποχής του Λίθου!
Ο μαέστρος μιλάει για την πολιτική σάτιρα του Βολταίρου και τη μουσική ιδιοφυΐα του Μπερνστάιν, με αφορμή την πρώτη παρουσίαση του έργου στο ελληνικό κοινό
11°
