Το ΕΜΣΤ στα έξι κορυφαία μουσεία της Ευρώπης

Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης βρίσκεται φέτος στη βραχεία λίστα για το Ευρωπαϊκό Βραβείο Μουσείων (Art Museum Award), μια διάκριση που δεν εστιάζει μόνο στην αισθητική, αλλά κυρίως στον κοινωνικό ρόλο της τέχνης. Μαζί με διεθνούς βεληνεκούς ιδρύματα, όπως το Rijksmuseum του Άμστερνταμ και το νέο Μουσείο Μετανάστευσης FENIX στο Ρότερνταμ, το ΕΜΣΤ αναγνωρίζεται ως ένα από τα έξι μουσεία που διαμορφώνουν νέες, καινοτόμες πρακτικές σύνδεσης με το κοινό.

Το ΕΜΣΤ ως φορέας κοινωνικής αλλαγής: η υποψηφιότητα για το  Ευρωπαϊκό Βραβείο Μουσείων

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Μουσείων, η φετινή επιλογή ήταν ιδιαίτερα απαιτητική. Το κριτήριο δεν ήταν ο εντυπωσιασμός, αλλά η ουσιαστική και διαρκής επαφή με τα ζητήματα που απασχολούν τη σύγχρονη κοινωνία. Όπως σημειώνει ο πρόεδρος της επιτροπής, Samuel Gallacher, η επιμελητική πρακτική των υποψήφιων μουσείων οφείλει να λειτουργεί ως πρότυπο αριστείας, προωθώντας αξίες όπως η συμπερίληψη, η κοινωνική δικαιοσύνη και η βιωσιμότητα. Και συνεχίζει: «Ανεξάρτητα από το αν οι συλλογές τους περιλαμβάνουν ιστορικά έργα μεγάλων καλλιτεχνών, εκπροσώπων του Μοντερνισμού ή νέων, αναδυόμενων καλλιτεχνών, η επιμελητική πρακτική και των έξι μουσείων που συμπεριλήφθηκαν στη βραχεία λίστα αποτελεί πρότυπο αριστείας και διακρίνεται για την ουσιαστική της συνάφεια με τα ζητήματα που απασχολούν τη σύγχρονη κοινωνία – στοιχεία τα οποία είμαστε υπερήφανοι που αναγνωρίζουμε και προβάλλουμε μέσω του Art Museum Award».

Ο νικητής του βραβείου θα ανακοινωθεί στις 26 Σεπτεμβρίου 2026, επισφραγίζοντας μια προσπάθεια χρόνων για ένα μουσείο που λειτουργεί ως φορέας κοινωνικής αλλαγής.

Δεκέμβριος στο ΕΜΣΤ: Δύο Γυναίκες, Δύο Αφηγήσεις

Στις 10 Δεκεμβρίου, το Μουσείο εγκαινιάζει τον νέο εκθεσιακό του κύκλο για την περίοδο 2026-2027, με κεντρική θεματική τον Κοσμοπολιτισμό. Δύο σημαντικές καλλιτέχνιδες έρχονται να φωτίσουν διαφορετικές πτυχές της μνήμης και της ταυτότητας.
Η Hera Büyüktaşçıyan, με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη, αναζητά στο έργο της τις «αόρατες αφηγήσεις» που κρύβονται μέσα στην αρχιτεκτονική και το αστικό τοπίο. Η ελληνο-αρμενική της κληρονομιά τροφοδοτεί μια συνεχή ενασχόληση με την απώλεια και την ιστορία χαμένων τόπων, μετατρέποντας τον χώρο σε ένα πεδίο ανασκαφής της ανθρώπινης μνήμης.

Την ίδια μέρα, η Δέσποινα Μεϊμάρογλου, μια από τις πιο διεισδυτικές φωνές της γενιάς της, παρουσιάζει τη δική της ατομική έκθεση «This is Not a Movie». Η καλλιτέχνιδα, γεννημένη στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, χρησιμοποιεί μια υβριδική πρακτική για να αποδομήσει τη γλώσσα των μέσων ενημέρωσης. Οικειοποιείται εικόνες από εφημερίδες και ειδήσεις, αναλύοντας τον τρόπο με τον οποίο τα μαζικά μέσα κατασκευάζουν την πραγματικότητα και τα στερεότυπα.