15o Athens Open Air Film Festival: προβολές αγαπημένων ταινιών σε κινηματογράφους, πάρκα και πλατείες με ελεύθερη είσοδο
Το 15ο Athens Open Air Film Festival μετατρέπει και φέτος την Αθήνα σε ένα απέραντο θερινό σινεμά, με ελεύθερη είσοδο και προβολές σπάνιων ταινιών –συχνά σε αποκατεστημένες κόπιες– σε διάφορες τοποθεσίες της πόλης. Το πρόγραμμα συνδυάζει διαχρονικά αριστουργήματα με σύγχρονα κινηματογραφικά διαμάντια.
15ο Athens Open Air Film Festival: τι θα δούμε φέτος
Όπως κάθε χρόνο τα τελευταία 15 χρόνια, ολόκληρη η πόλη μετατρέπεται σε τεράστιο θερινό σινεμά για το μεγαλύτερο μέρος του καλοκαιριού. Προβάλλονται ταινίες σε απρόσμενα σημεία, όπως για παράδειγμα ο Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Πλατεία Μητροπόλεως, ο Πεζόδρομος Διονυσίου Αρεοπαγίτου (στη συμβολή με Παρθενώνος), το Πάρκο Ελευθερίας, ο Προαύλιος χώρος του Ζαππείου και πολλά άλλα.
Στο πλαίσιο του φεστιβάλ, προβάλλονται ταινίες από όλη την ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου, που μας ταξιδεύουν πίσω στον χρόνο φτάνοντας πολύ μακριά μέχρι και τη δεκαετία του 1940. Αυτήν την εβδομάδα μη χάσετε το «Pinkl Floyd- Live at Pompeii» (1972), σε σκηνοθεσία Έιντριαν Μάμπεν στο θέατρο Κολωνού (30 Ιουνίου).
«Pinkl Floyd- Live at Pompeii» στο 15ο Athens Open Air Film Festival
Ανάμεσα στις παλιότερες ταινίες που θα προβληθούν το επόμενο διάστημα και μέχρι το τέλος Αυγούστου ξεχωρίζουν: «Η συνομιλία» (1974) του Φράνσις Φορντ Κόπολα, «Ο τρίτος άνθρωπος» (1949) του Κάρολ Ριντ, «Μελωδία σε υπόγειο τόνο» (1963) του Ανρί Βερνέιγ, με πρωταγωνιστή τον Αλέν Ντελόν, «Ο εραστής της κομμώτριας» (1990) του Πατρίς Λεκόντ και «Μονομαχία στο Ελ Πάσο» (1965) του Σέρτζιο Λεόνε.
Ο Αλέν Ντελόν στη «Μελωδία σε υπόγειο τόνο» στο 15o Athens Open Air Film Festival
Από τις νεότερες, περιλαμβάνονται: «Οι ώρες» (2002) του Στίβεν Ντάλντρι, «Τίγρης και δράκος» (2000) του Ανγκ Λι, «Μυστηριώδεις φόνοι στο Μανχάταν» (1993) του Γούντι Άλεν και «Εφιάλτης στο δρόμο με τις λεύκες» (1984) του Γουέις Κρέιβεν.
Γούντι Άλεν και Ντάιαν Κίτον στο «Μυστηριώδεις φόνοι στο Μανχάταν»
Παρότι η γραφή του Μπραντ Άντερσεν διαθέτει τη συνέπεια και την ειλικρίνεια που απαιτεί η διαχείριση ενός τόσο λεπτού ζητήματος, οριακά αποφεύγει τη μετατροπή του σε μελό
Η Βίλμα Μενίκη είναι σκηνοθέτρια με μακρύ αγώνα πίσω της στο φεμινιστικό κίνημα. Το νέο της ντοκιμαντέρ είναι μια ακόμα προσπάθειά της ώστε να γίνει ο κόσμος πιο ασφαλής για τις γυναίκες.
17°
