Η Finos Film αποχαιρετά τον αείμνηστο ηθοποιό που έφυγε σήμερα από τη ζωή, με ένα βίντεο από τις κινηματογραφικές του εμφανίσεις που ξεχώρισαν.
Το βίντεο της Finos Film συνοδεύεται με ένα συλλυπητήριο μήνυμα προς την οικογένεια και τους οικείους του ηθοποιού.
Το «αντίο» της Finos Film στον Σπύρο Φωκά
Όπως αναγράφεται στο συλλυπητήριο μήνυμα της Finos Film, «Σήμερα το πρωί πέταξε για την γειτονιά των αγγέλων ο αγαπημένος μας ηθοποιός Σπύρος Φωκάς. Γοητευτικός, ταλαντούχος και χαμηλών τόνων, ο Σπύρος ήταν από τους πρώτους Έλληνες ηθοποιούς που έκανε διεθνή καριέρα παίζοντας δίπλα σε μεγάλους σταρ όπως η Λάιζα Μινέλι και ο Αλέν Ντελόν.
»Η αγάπη του για την Ελλάδα, όμως, τον γύριζε πάντα πίσω στον τόπο του, χαρίζοντας μας λίγες αλλά αξιόλογες εμφανίσεις στο ελληνικό σινεμά, όπως στις ταινίες «Εγωισμός» και «Στεφανία» αμφότερες του Γιάννη Δαλιανίδη.
«Αυτός ο ξερός κρότος της κλακέτας θα σε συνοδεύει σε όλες τις σκηνές της ζωής σου, σαν να ‘ναι και αυτή σινεμά μέχρι να φτάσεις στους τίτλους τέλους». – Σπύρος Φωκάς
Τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια του.
Αντίο Σπύρο»
«Τα βαθιά συλλυπητήριά του στους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα του με την αγάπη τους και την εκτίμησή τους», εκφράζει σε ανακοίνωσή του το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, αποχαιρετώντας τον Σπύρο Φωκά, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών.
Παράλληλα, κάνει μνεία στην ταινία «Σόνια», η οποία προβάλλεται σήμερα τιμητικά, στο πλαίσιο του αφιερώματος του Φεστιβάλ στον Τάκη Κανελλόπουλο, έργο στο οποίο «δεσπόζει η ώριμη αρρενωπότητα του Σπύρου Φωκά».
Όπως αναφέρει η ανακοίνωση του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου:
«Η είδηση για τον θάνατο του Σπύρου Φωκά βρίσκει την κινηματογραφική μας κοινότητα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, την ημέρα της τιμητικής προβολής της ταινίας «Σόνια», στο πλαίσιο του αφιερώματος του Φεστιβάλ στον Τάκη Κανελλόπουλο. Στο έργο αυτό δεσπόζει η ώριμη αρρενωπότητα του Σπύρου Φωκά δίπλα στην αέρινη Αντιγόνη Δουδούμη.
Glomex Player(40599v1wl9o7vsfv, v-cwv5y7py4i1d)
Όταν γυρίστηκε η "Σόνια", το 1980, ο Σπύρος Φωκάς ήταν ήδη ένας Έλληνας διεθνής σταρ του κινηματογράφου. Η πρώτη ταινία του, το 1959, το "Ματωμένο ηλιοβασίλεμα" του Ανδρέα Λαμπρινού, τον έφερε στις κοσμοπολίτικες Κάννες, την πύλη για ό,τι ακολούθησε στην Ιταλία και στο Χόλιγουντ.
Έπαιξε στο εμβληματικό δράμα "Ο Ρόκο και τα αδέλφια του" του Λουκίνο Βισκόντι (μαζί με την Κατίνα Παξινού), στο "Ο θάνατος ενός φίλου" του Φράνκο Ρόσι (κερδίζοντας βραβείο ερμηνείας στο φεστιβάλ του Λοκάρνο) και σ' άλλες ταινίες γνωστών δημιουργών. Μετά ήρθε το Χόλιγουντ, όπου το φιζίκ του ταίριαξε με το στερεότυπο της ομορφιάς που εξέπεμπαν το πρόσωπο και η φιγούρα του Ανατολίτη.
Στην Ελλάδα και στον κλασικό πια κινηματογράφο της, αξέχαστη θα μείνει η παρουσία του στην ταινία "Στεφανία" του Γιάννη Δαλιανίδη, στο πλευρό της Ζωής Λάσκαρης.
Το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου εκφράζει τα βαθιά συλλυπητήριά του στους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα του με την αγάπη τους και την εκτίμησή τους».
Ο συνδυασμός της κρίσης των ηθικών αξιών της Ευρώπης με τον πρωταρχικό ρόλο των καλλιτεχνών ή τη δυαδικότητα ως κομβικό στοιχείο της ψυχανάλυσης είναι θέματα που δύσκολα τα κουμαντάρει ο Ιρανός
19°
