Τι Να Δω Σήμερα: “Melancholia” του Λαρς Φον Τρίερ - Η Φωτεινή Αλευρά διαλέγει την ταινία της ημέρας
Το Φεστιβάλ των φεστιβάλ κάνει πρεμιέρα αύριο 17 Μαΐου και με αυτόν τον τρόπο ξεκινά τρόπον τινά η κινηματογραφική σεζόν. Η στήλη μετακομίζει για λίγο στην Κυανή Ακτή και κάνει ανταπόκριση από το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, μιλώντας για τις ταινίες και μεταδίδοντας τον παλμό της Κρουαζέτ. Η μάχη για τον πολύτιμο Χρυσό Φοίνικα ξεκινά και μέχρι το Παλαί να βάλει τα καλά του, ας θυμηθούμε τι δεν πρέπει να κάνουν οι υποψήφιοι.
Κάννες 2011. Σε λένε Λαρς Φον Τρίερ. Βρίσκεσαι στην πάντα θελκτική Γαλλική Ριβιέρα και συγκεκριμένα στο Φεστιβάλ των Καννών. Στη συνέντευξη τύπου για την ταινία με την οποία συμμετέχεις στο διαγωνιστικό, «Μελαγχολία», δεν πας «μελαγχολικός», αλλά χαλαρός, ευδιάθετος και έτοιμος να κάνεις παρεξηγήσιμα σχόλια. Αναφέρεις ανέμελα πως πάντα είχες μια κατανόηση προς τον Χίτλερ. Το Φεστιβάλ ενοχλείται και σου ζητά εξηγήσεις. Προσπαθείς να τα μαζέψεις και ζητάς επίσημα συγγνώμη. Το Φεστιβάλ την κάνει δεκτή, πλην όμως σου απαγορεύει να παραστείς στην απονομή των βραβείων, ενώ συμμετέχεις στο διαγωνιστικό με σοβαρές αξιώσεις και το διοικητικό συμβούλιο με ανακοίνωσή του σε ανακηρύσσει και επίσημα persona non grata. Μάλλον, έχεις χάσει ένα Χρυσό Φοίνικα.
Το Φεστιβάλ των Καννών συνεχίστηκε μετά από όλα αυτά, όμως όλο το κλίμα είχε επηρεαστεί από το πρωτάκουστο σήριαλ που έχει στηθεί από την έβδομη μέρα της 64ης εκδοχής του βασιλιά των κινηματογραφικών φεστιβάλ. Ο Τρίερ βρέθηκε στην συνέντευξη τύπου για την τότε πολυαναμενόμενη νέα του ταινία, πλαισιωμένος από τους συντελεστές της, μεταξύ άλλων οι Κίρστεν Ντανστ, Σαρλότ Γκένσμπουργκ, Στέλαν Σκάρσγκαρντ και Τζον Χαρτ.
Ξεκαθάρισε πως η ταινία του δεν είναι μια ταινία για το τέλος του κόσμου, αλλά για τη ζωή, δήλωσε πως πιστεύει ότι η ζωή είναι μάταιη, χωρίς να αναλύσει τη θέση του, μίλησε για την ηρωίδα της «Μελαγχολίας» την οποία ενσαρκώνει η Κίρστεν Ντανστ, η οποία κέρδισε το βραβείο Καλύτερης ηθοποιού για την ερμηνεία της και πως προσπαθεί να ξεπεράσει την κατάθλιψή του, ακολουθώντας μια συμπεριφορά «κοινής λογικής».
Συνεχίζοντας με χαλαρή διάθεση, ανέφερε ότι έκοψε το ποτό, αλλά και ότι στα σχέδιά του, είναι να ολοκληρώσει την τριλογία, με μια ταινία πορνό. Αμέσως μετά πρόλαβε και να κάνει χιουμοριστικά μεν, απαξιωτικά δε, σχόλια για την Σουζάνα Μπίερ, σκηνοθέτη της ταινίας «In A Better World», που κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίαςτην ίδια χρονιά, αλλά και να εξηγήσει πως η πρόσφατη πληροφορία του ότι έχει γερμανικό αίμα, τον κάνει απόγονο των ναζί και πως πάντα είχε μια μικρή κατανόηση για τον άνθρωπο Χίτλερ. Στη συνέχεια δήλωσε πολύ ευχαριστημένος από την ταινία του, αυτό όμως καμία σημασία δεν είχε πια, διότι όλη αυτή η χιουμοριστική ελαφρότητα εξόργισε το Φεστιβάλ, το οποίο με ιδιαίτερα συντηρητική αυστηρότητα, ζήτησε εξηγήσεις.
Ο Τρίερ, με την απαραίτητη επίσημη απολογία του προς το Φεστιβάλ, διευκρίνισε πως δεν έχει φιλοναζιστικά ή αντισημιτικά συναισθήματα και η εταιρία παραγωγής Zentropa στην οποία έχει συμμετοχή ο ίδιος, ανακοίνωσε πως δεν συμμερίζεται την άποψη του σκηνοθέτη ως προς το τί είναι αστείο και ζητά συγγνώμη εξ αιτίας των σχολίων του.
Το διοικητικό συμβούλιο των Καννών, έκανε δεκτή την συγγνώμη του Δανού σκηνοθέτη, μάλλον όμως δεν την έκρινε αρκετή, αφού με ανακοίνωσή του, ανακήρυξε «ανεπιθύμητο» τον προ δεκαετίας θριαμβευτή των Καννών με το «Χορεύοντας στο Σκοτάδι».
Οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης είχαν πάρει φωτιά, η δημοτικότητα του Τρίερ στο imdb έχει χτυπήσει κόκκινο και η «Μελαγχολία», η διανομή της οποίας ακυρώθηκε επί τόπου στην Αργεντινή, δεν αποσύρθηκε από το διαγωνιστικό μέρος του Φεστιβάλ. Αν κέρδιζε τον Χρυσό Φοίνικα, τότε δεν θα επιτρεπόταν στον δημιουργό της, να παραλάβει το βραβείο, παρ’ όλο που εκείνος βρισκόταν στις Κάννες. Ευτυχώς, ο Χρυσός Φοίνικας πήγε πολύ σωστά στο «Δέντρο της Ζωής» του Τέρενς Μάλικ.
Η ταινία «Melancholia» έχει κυκλοφορήσει στους κινηματογράφους από την AudioVisual.
Το ντοκιμαντέρ καταγράφει τη σκληρή πραγματικότητα της εμπορίας ανθρώπων (human trafficking), της σεξουαλικής κακοποίησης και της έμφυλης εκμετάλλευσης
Το «You Can See Everything» έρχεται στις ελληνικές αίθουσες μετά από μια μυστική πρεμιέρα, ρεκόρ εισπράξεων και κριτικές που σπάνια διαβάζει κανείς για ντοκιμαντέρ.
Πρόκειται για έναν απολαυστικό συνδυασμό χιούμορ και συγκίνησης, με το κουίρ στοιχείο να εμφανίζεται σε κάθε σεκάνς και να δένει υποδειγματικά με το μέινστριμ.
Η μητρότητα σε γκορ αισθητική και με στοιχεία μεταφυσικού τρόμου –που φτάνει στα όρια του body horror– σε ένα φιλμ που παρακολουθείται με άνεση λόγω της ατμόσφαιράς του
14°
