Όταν ένα άτομο αγχώνεται εύκολα, τότε ίσως τα θρίλερ και οι ταινίες τρόμου να μην είναι το κινηματογραφικό είδος που του ταιριάζει περισσότερο. Εξάλλου, τι απόλαυση να του προσφέρει ένα δίωρο με τα νεύρα τσιτωμένα και το χέρι μονίμως στον αέρα, έτοιμο να καλύψει τα μάτια σε περίπτωση άγριας σφαγής των πρωταγωνιστών; Έτσι λοιπόν το άτομο για το οποίο μιλάμε ίσως να χάνει μερικά από τα πιο καλογραμμένα, πρωτότυπα και συναρπαστικά φιλμ της χρονιάς και τελικά να υποκύπτει στην πίεση αφού κερδίσουν το Όσκαρ σεναρίου και να ξεκινάει να τα βλέπει μέρα μεσημέρι, με όλα τα φώτα αναμμένα και έχοντας στείλει τα απαραίτητα μηνύματα σε όποιον σκοπεύει να έρθει στο σπίτι της πως αν χτυπήσει το κουδούνι απότομα θα ακούσει ουρλιαχτά και δεν θα του ανοίξει κανείς.
ΤΙ ΤΑΙΝΙΑΡΑ ΤΟ GET OUT!
Πόσο έξυπνη, ανατρεπτική, σύγχρονη και διαφορετική από οτιδήποτε άλλο έχεις δει να κυκλοφορεί εκεί έξω. Η πρώτη κινηματογραφική δουλειά του καταπληκτικού κωμικού και σκηνοθέτη Jordan Peele, με ένα εξαιρετικό cast, απαραίτητες δόσεις χιούμορ, ένα ρεαλιστικό πορτρέτο του ρατσισμού στην Αμερική του σήμερα και γενικότερα μία αξέχαστη εμπειρία, έστω και αν τελικά καταφέρνεις να το παρακολουθήσεις έναν χρόνο μετά τον υπόλοιπο κόσμο.
Η συμβουλή μας είναι, αν το έχεις δει μόνο μία φορά, σίγουρα επέστρεψε για δεύτερη. Γνωρίζοντας τις μεγάλες ανατροπές θα μπορέσεις να ανακαλύψεις το δεύτερο επίπεδο της ταινίας, το οποίο είναι γεμάτο συμβολισμούς και ανατριχιαστικές λεπτομέρειες που την κάνουν ακόμα καλύτερη.
15 πράγματα που μάλλον δεν πρόσεξες στο Get Out:
1. H Rose δεν υποστηρίζει τον Chris εναντίον του αστυνομικού
Στον δρόμο για το σπίτι των γονιών της, η Rose αρνείται να αφήσει τον Chris να δείξει στον αστυνομικό που τους σταμάτησε την ταυτότητά του. Εφόσον δεν οδηγούσε εκείνος το αμάξι, δεν υπάρχει λόγος για τον αστυνομικό να ζητάει τα στοιχεία του παρα μόνο η προκατάληψη. Στην πραγματικότητα η Rose δεν τα έβαλε με τον ρατσιστή αστυνομικό αλλά απέφυγε να καταγραφεί σε επίσημα έγγραφα ότι ο Chris βρισκόταν μαζί της πριν την εξαφάνισή του. Ο δαίμονας ο ίδιος αυτή η κοπέλα.
2. Όταν ο Chris χτυπάει το ελάφι, συμβαίνουν δύο πράγματα
Πρώτον, εισάγεται για πρώτη φορά το θέμα του "hit and run", δηλαδή του θανάτου στον δρόμο από αμάξι που δεν σταματάει. Έτσι πέθανε η μαμά του πρωταγωνιστή μας. Δεύτερον, μόνο εκείνος πηγαίνει να δει αν το ελάφι είναι ακόμα ζωντανό δείχνοντας εμπάθεια, ενώ η Rose μένει πίσω και είναι ψύχραιμη.
3. Ο πατέρας της Rose έχει πολλά να πει για τα ελάφια
Ο κύριος Armitage μιλάει για τουλάχιστον ένα ολόκληρο λεπτό για το πόσο συχαίνεται τα ελάφια και πως πρέπει να πεθάνουν όλα, χρησιμοποιώντας τον χαρακτηρισμό "black buck" για να τα περιγράψει. Το "black buck" είναι επίσης ρατσιστική βρισιά με την οποία απευθύνονταν στους μαύρους που αρνούνταν να υπακούσουν στη λευκή αυθεντία μετά τον Ανασχηματισμό στην Αμερική.
4. Η Georgina και το κρύο τσάι
Η Georgina χύνει μερικές σταγόνες από το κρύο τσάι που σερβίρει στον Chris, όταν η κυρία Armitage καταλάθος χτυπάει το κουτάλι στο ποτήρι της και την υπνωτίζει για λίγα δευτερόλεπτα.
5. Τα φυτά στην αυλή του σπιτιού
Σχηματίζουν το γράμμα Ωμέγα, που ίσως σημαίνει το τέλος για τον Chris. Έπρεπε να έχει φύγει κατευθείαν με το που τα είδε.
6. Ο κύριος Armitage μιλάει για τον Walter και την Georgina
Όσο ο πατέρας της Rose ξεναγεί τον Chris στο σπίτι, του μιλάει για τους δύο μαύρους βοηθούς της οικογένειας, λέγοντας πως τους προσέλαβαν για να προσέχουν τους γονείς του στα γεράματα. Αφότου εκείνοι πέθαναν, «δεν το άντεχε να τους εγκαταλείψει». Τελικά όπως καταλαβαίνουμε στο τέλος της ταινίας, εννοούσε πως δεν άντεχε να εγκαταλείψει τους ίδιους του τους γονείς και έτσι εμφύτευσε τα μυαλά τους στα σώματα του Walter και της Georgina.
7. Γιατί τρέχει ο Walter
O Walter, δηλαδή ο παππούς της Rose, τρέχει συνέχεια, γιατί ποτέ δεν κατάφερε να ξεπεράσει πως έχασε από τον Jesse Owens στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου το 1936.
8. Η Georgina μάλλον έφτιαχνε τη φράντζα της για να μη φαίνεται η ουλή από την λοβοτομή της
9. Για τον ίδιο λόγο δεν βλέπουμε ποτέ τον Walter χωρίς καπέλο. Ή αυτόν εδώ τον καημένο
10. Το "The Sunken Place" είναι συμβολισμός
Όταν ο Chris «βυθίζεται» μετά τον υπνωτισμό της κυρίας Armitage, βλέπει τι ακριβώς του συμβαίνει χωρίς να έχει τη δυνατότητα να αντιδράσει. Η παράλυση του πρωταγωνιστή μας μπορεί να αντιμετωπιστεί σαν συμβολισμός για την αντιμετώπιση των διαφορετικών εθνικοτήτων (και κυρίως της μαύρης κοινότητας) στην Αμερική του σήμερα.
11. Το bingo
Η εικόνα των λευκών καλεσμένων της οικογένειας Armitage να παίζουν bingo για να δούνε ποιος θα κερδίσει το σώμα του Chris είναι ξεκάθαρος παραλληλισμός με τη διαδικασία της δημοπρασίας μαύρων σκλάβων τον 18ο και 19ο αιώνα στην Αμερική.
12. Τα δημητριακά της Rose
Αφού αποκαλυφθεί πως η Rose είναι ο Δαίμονας, τη βλέπουμε να σερφάρει στο διαδίκτυο προς αναζήτηση του καινούριου της θύματος, ενώ τρώει φρουτένια κορν φλέικς και πίνει ξεχωριστά το γάλα. Αρνείται δηλαδή να αναμείξει το χρώμα με το λευκό γιατί ΕΙΝΑΙ Ο ΔΑΙΜΟΝΑΣ.
13. Το βαμβάκι σώζει
Μία από τις ειρωνείες της ταινίας είναι πως τελικά ο Chris σώζεται μαζεύοντας το βαμβάκι που εξέχει από την πολυθρόνα στην οποία είναι δεμένος. Το βαμβάκι είναι γενικά αρνητική και τραυματική εικόνα για την κοινωνία των μαύρων και φυσικά συμβολίζει τη σκλαβιά.
O ψυχάκιας μικρός γιος της οικογένειας προσπαθεί να εξηγήσει στον Chris το πώς λειτουργεί το άθλημα jujitsu λέγοντας πως χρειάζεται να είσαι έξυπνος και να σκέφτεσαι «τρία βήματα μετά» για να καταφέρεις να νικήσεις τον αντίπαλό σου. Αυτό κάνει τελικά ο Chris στον τελικό καβγά τους και τελικά τον σκοτώνει. Πανηγύρισε κανείς άλλος όταν πέθανε;
15. To φλας του τηλεφώνου
Όταν το κινητό του Chris βγάζει φλας, ο χαρακτήρας του Logan φαίνεται να ξυπνάει για λίγο από την ύπνωση της κυρίας Armitage και προσπαθεί να προειδοποιήσει τον πρωταγωνιστή μας να φύγει όσο πιο γρήγορα μπορεί. GET THE FUCK OUT! Πολλοί είναι οι θεατές που πιστεύουν πως το κινητό είναι άλλος ένας συμβολισμός, καθώς τα βίντεο από κάμερα τηλεφώνου έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο στις υποθέσεις αστυνομικής βίας εναντίον των μαύρων τα τελευταία χρόνια.
«Η ταινία λειτουργεί ως ένα επίκαιρο σχόλιο για την κινηματογραφική αίθουσα μέσα από την κινηματογραφική αίθουσα» όπως λένε οι δημιουργοί της, Αρίσταρχος Παπαδανιήλ και Γιάννης Χλεμπάκος
Το νέο φιλμ του Γκορ Βερμπίνσκι μοιάζει κάπως μετέωρο μεταξύ των έντιμων προθέσεων και των δυσκολιών να φτιαχτεί ένα άρτιο sci-fi με έξυπνα –και επίκαιρα– σχόλια
17°
