- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Αντίο στον Νίκο Παναγιωτόπουλo
Στα 74 του χρόνια, έφυγε από την ζωή ένας από τους σπουδαίους σκηνοθέτες του Ελληνικού σινεμά.Στα 74 του χρόνια, έφυγε από την ζωή ένας από τους σπουδαίους σκηνοθέτες του Ελληνικού σινεμά.
Υπήρξε ένας από τους πιο «εργατικούς» δημιουργούς του του νέου ελληνικού κινηματογράφου, αφήνοντας πίσω του 17 ταινίες που διατρέχουν με γοητευτική αυθάδεια τα κινηματογραφικά είδη. Από την κωμωδία μέχρι το δράμα κι από το μιούζικαλ έως το θρίλερ, ο Νίκος Παναγιωτόπουλος έκανε ταινίες που δεν έμοιαζαν με τίποτα, αλλά μάλλον έδιναν σχήμα στον υπέροχο, γοητευτικό τυφώνα ιδεών που έμοιαζε να στριφογυρίζει ασταμάτητα στο κεφάλι του.
Ταινίες άλλοτε παιχνιδιάρικες, άλλοτε σκοτεινές, άλλοτε βαθιές, μερικές φορές ελαφριές σαν τον αφρό της ίδιας της ζωής, πάντα όμως ενδιαφέρουσες. Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος μοιάζει να έκανε σινεμά με την ίδια ευκολία που άλλοι ανασαίνουν. Με την ίδια ευκολία που μιλώντας μαζί του ένιωθες ότι διαβάζεις ένα βιβλίο, γεμάτο χιούμορ, ευφυΐα, αποφθέγματα.
Η τελευταία του ταινία «Η Κόρη του Ρέμπραντ» βγήκε στις αίθουσες πριν λίγες μόλις εβδομάδες, αλλά ο Παναγιωτόπουλος είχε ήδη αρχίσει γυρίσματα για την επόμενη. Στους δρόμους της Αθήνας, την οποία χαρτογράφησε συχνά στο σινεμά του, από το «Delivery» μέχρι το «Πεθαίνοντας στην Αθήνα», ή τα «Οπωροφόρα της Αθήνας».
Μαζί χαρτογράφησε την ανθρώπινη κατάσταση, τις πιο βαθιές αλλά και αστείες στιγμές της, την ελληνική πραγματικότητα, το εφήμερο και το σπουδαίο, κάτι απ όλα αυτά που έμοιαζε να σκέφτεται συνεχώς πίσω από το σκανταλιάρικο χαμόγελό του, πίσω από μια ατάκα που πάντα είχε να πει.
Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος γεννήθηκε το 1941 στην Μυτιλήνη και σπούδασε σκηνοθεσία στην Αθήνα και το Παρίσι. Έκανε την πρώτη του μεγάλου μήκους «Τα Χρώματα της Ιριδας» το 1974 ενώ το 1978 «Οι Τεμπέληδες της Εύφορης Κοιλάδας» κέρδισαν την Χρυσή Λεοπάρδαλη στο φεστιβάλ του Λοκάρνο. Ακολούθησαν ταινίες όπως το «Μελόδραμα», το «Ονειρεύομαι τους Φίλους μου», «Ο εργένης», «Αυτή η Νύχτα Μένει», «Αθήνα-Κωνσταντινούπολη», «Η Λιμουζίνα».
Δεκαεφτά συνολικά φιλμ που διαφέρουν τόσο μεταξύ τους, όσο επίσης μοιάζουν. Που συνθέτουν μια φιλμογραφία αποκαλυπτική για τον κινηματογραφικό -κι όχι μόνο- κόσμο ενός ανθρώπου με νου οξυδερκή, με ιδέες ερεθιστικές και μια πάντα ανήσυχη ματιά για την ζωή και το σινεμά.
Φιλμογραφία

Τα Χρώματα της Ίριδος (1974)

Οι Τεμπέληδες της Εύφορης Κοιλάδας (1978)

Μελόδραμα;(1981)

Βαριετέ (1985)

Η Γυναίκα που Εβλεπε τα Ονειρα (1988)

Ονειρεύομαι τους Φίλους μου (1993)

Ο Εργένης (1997)

Αυτή η Νύχτα Μένει (1999)

Beautiful People (2001)

Κουράστηκα να Σκοτώνω τους Αγαπητικούς σου (2002)

Delivery (2004)

Πεθαίνοντας στην Αθήνα (2006)

Αθήνα- Κωνσταντινούπολη (2008)

Τα Οπωροφόρα της Αθήνας (2010)

Δεσμά Αίματος (2012)

Η Λιμουζίνα: κωμωδία παρεξηγήσεων (2013)

Η Κόρη του Ρέμπραντ (2015)
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η βιογραφική ταινία σπάει ταμεία παγκοσμίως - Κατακόρυφη αύξηση στο streaming επιτυχιών του «βασιλιά της ποπ»
Πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 2 Οκτωβρίου
Δύο μήνες μετά τη μεγάλη του νίκη για το «Sinners, ο ηθοποιός παραδέχεται πως δεν έχει βρει ακόμη την κατάλληλη θέση
Το βιογραφικό φιλμ για τον βασιλιά της ποπ ξεπερνά το Oppenheimer και το Bohemian Rhapsody, παρά τις κακές κριτικές
Η συμφωνία χρειάζεται πλέον μόνο την έγκριση του υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ
Το φαινόμενο δεν αφορά μόνο τον Μάικλ Τζάκσον
Η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός απέδειξε πως εκτελεί μόνη τις επικίνδυνες σκηνές των ταινιών της
Τι αναφέρει δημοσίευμα του Hollywood Reporter
Η απορρόφηση της WBD από την PSKY αναμένεται να αλλάξει το τοπίο των μέσων ενημέρωσης και της ψυχαγωγίας
Πρεμιέρα στις αίθουσες στις 19 Ιουνίου 2026
Οι δύο σταρ θα ενσαρκώσουν τους εμβληματικούς ντετέκτιβ Κρόκετ και Ταμπς στη νέα ταινία του Τζόζεφ Κοσίνσκι
Μέσα από το πορτραίτο του Λευτέρη Ηλιάκη, ξυπνούν τα φαντάσματα αυτού του εμφυλίου πολέμου
Μια συζήτηση για τους πρόσφυγες και το πώς το σινεμά μπορεί να σε κάνει να δεις αλλιώς τον «ξένο»
Συνεργάστηκε με τον Φράνσις Φορντ Κόπολα σε 13 ταινίες
Πρεμιέρα στις 28 Αυγούστου στους κινηματογράφους
Θυμίζει το ιδεολογικά δυνατό και χιουμοριστικά λυτρωτικό σινεμά των Μονιτσέλι και Φερέρι
Παρότι η γραφή του Μπραντ Άντερσεν διαθέτει τη συνέπεια και την ειλικρίνεια που απαιτεί η διαχείριση ενός τόσο λεπτού ζητήματος, οριακά αποφεύγει τη μετατροπή του σε μελό
Μια γυναίκα πειραματίζεται συνεχώς –όχι απαραίτητα από δική της βούληση– και πασχίζει να βρει νόημα στη σκληρή ζωή της
Η βιογραφία για τον Μάικλ Τζάκσον εστιάζει κυρίως στα πρώτα χρόνια της ζωής του και ρίχνει τίτλους τέλους στο 1988
Η ζωή του μοιάζει με σενάριο. Έχτισε μια πορεία χωρίς shortcuts, γεμάτη δουλειά και ρίσκο. Σήμερα, με ρόλους που «δαγκώνουν», δηλώνει παρών.
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.