Michael: Ο απόλυτος σούπερ σταρ των 80s «επιστρέφει»

Το 1968 οι Jackson 5 είναι ένα ανερχόμενο συγκρότημα της σόουλ με μέλη τα αδέλφια της ομώνυμης οικογένειας και ξεχωριστό αστέρι τον Μάικλ. Ο μικρότερος γιος των Τζάκσον είναι και ο τραγουδιστής της μπάντας, χάρη στην ξεχωριστή φωνή του. Σύντομα οι Jackson 5 θα κεντρίσουν το ενδιαφέρον της Motown, που θα συνάψει συμβόλαιο συνεργασίας με τον πατέρα και μάνατζερ της οικογένειας, Τζόζεφ.

Η βιογραφία για τον Μάικλ Τζάκσον εστιάζει κυρίως στα πρώτα χρόνια της ζωής του και ρίχνει τίτλους τέλους στο 1988. Σχεδόν σε όλη την καλογυρισμένη ταινία του Αντουάν Φουκουά («Ημέρα εκπαίδευσης», «Equalizer») παρακολουθούμε τη λάμψη ενός αθώου αγοριού που δεν μεγάλωσε ποτέ κι έγινε ο μεγαλύτερος μουσικός σταρ της εποχής του. Από πολύ μικρός –πριν καν γίνει 10 ετών– ο Μάικλ ήταν ένα «ευλογημένο με θεία φωνή» αγόρι που μάγευε τους πάντες. Η σκηνοθεσία του Φουκουά δεν αποφεύγει την αγιογραφία του αθώου και καλοσυνάτου παιδιού που πασχίζει να βρει τον εαυτό του και να ανοίξει, ως άλλος Πίτερ Παν (ο αγαπημένος του ήρωας), φτερά προς τη Xώρα του Ποτέ-Ποτέ, αλλά ο πατέρας του (ο κερδοσκόπος και συγκεντρωτικός χαρακτήρας του Κόλμαν Ντομίνγκο είναι οριακά καρικατούρα) τον κρατά σφιχτά δεμένο στον κύκλο της «αγίας και ενωμένης οικογένειας». Η ταινία δεν αγγίζει καμία από τις γκρίζες ζώνες της ζωής του Μάικλ Τζάκσον που γνωρίζουμε και ακολουθεί την πορεία μιας τακτοποιημένης μουσικής βιογραφίας. Το περιτύλιγμα της ζωής του σταματά στη συναυλία του Λονδίνου το 1988 με μουσική υπόκρουση το «Bad» που δημιουργεί ελαφρές και μόνο σκέψεις για την αλλαγή στον χαρακτήρα του Τζάκσον. Κάπως έτσι γινόμαστε μάρτυρες της προσπάθειας όχι ακριβώς ενηλικίωσης αλλά ανεξαρτητοποίησης ενός εκκεντρικού αγοριού που λατρεύει τα ζώα (οι μοναδικοί φίλοι του είναι ένας χιμπατζής, ένα ποντίκι, ένα λάμα που σταδιακά ζουν μαζί του) και θέλει να γίνει ο κορυφαίος όλων, με όπλα του τη μουσική, τη φωνή και, κυρίως, την ακαταμάχητη σκηνική παρουσία του.

«Άφησε τη λάμψη σου να αγγίξει όλο τον κόσμο», του λέει η μητέρα του, την οποία υπεραγαπά και μοιράζεται μαζί της τη λατρεία για τον κινηματογράφο, όπως φαίνεται στις σεκάνς όπου το «Τραγουδώντας στη βροχή» συναντά τις βωβές κωμωδίες του Τσάρλι Τσάπλιν, τα θρίλερ του Βίνσεντ Πράις αλλά και των ζόμπι, που θα οδηγήσουν στη δημιουργία του κορυφαίου άλμπουμ του «Thriller», το οποίο πούλησε περισσότερα από 25 εκατομμύρια αντίτυπα το 1981. Εν κατακλείδι, το «Michael» παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον, διαθέτει άψογες μουσικές σκηνές (όπου το ταλέντο του Τζάκσον αποδίδεται εντυπωσιακά από τον ανιψιό του, Τζαφάρ, που είναι ολόιδιος), κυλάει άνετα, αλλά δεν αποφεύγει να είναι μια επιδερμική αγιογραφία με χρυσαφένιο περιτύλιγμα.