Φωτογραφια

Kapaphot: Εκεί που η Θεσσαλονίκη αρνείται να απαθανατιστεί σε ψηφιακά pixel

Ο Ανδρέας Καμπάς εξηγεί γιατί η Gen Z επιστρέφει στο φιλμ, πώς οι 36 πόζες γίνονται πράξη κοινωνικοποίησης και γιατί τα πραγματικά μυστικά δεν σβήνουν με ένα swipe.

Σοφία Βαμβακά
Σοφία Βαμβακά
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
Kapaphot: Εκεί που η Θεσσαλονίκη αρνείται να απαθανατιστεί σε ψηφιακά pixel

Συνέντευξη με τον Ανδρέα Καμπά του Kapaphot περί αναλογικής φωτογραφίας, φιλμ, 36 καρέ και Θεσσαλονίκη

Σε έναν κόσμο όπου οι αναμνήσεις στοιβάζονται σε clouds και σβήνουν με την ίδια ταχύτητα που τραβήχτηκαν, υπάρχει μια γωνιά στη Θεσσαλονίκη που επέλεξε να μετράει τη ζωή σε κλικ, χημικά και προσμονή. Στο Kapaphot, ο Ανδρέας Καμπάς εμφανίζει τον παλμό μιας πόλης που αρνείται να γίνει ψηφιακή.

Είναι η Θεσσαλονίκη φτιαγμένη για να ζει σε φίλτρα του Instagram ή μήπως υπήρξε ανέκαθεν ένα ανεξάντλητο, αναλογικό φιλμάκι; «Ταιριάζει πάρα πολύ το φιλμάκι στη Θεσσαλονίκη», λέει ο Ανδρέας. «Μια πόλη ερωτική, μελαγχολική, γεμάτη κρυμμένες ιστορίες, πόλη φαντασμάτων, τραγουδισμένη, η φτωχομάνα. Καμιά φορά νιώθεις ότι το φιλμ εφευρέθηκε σχεδόν για να την αποτυπώσει». Είτε ασπρόμαυρο με τα βαριά του κοντράστ, είτε έγχρωμο (Fuji, Kodak, Agfa, Ilford) η πόλη κουμπώνει πάνω του χωρίς να ζητάει καμία τεχνητή τελειότητα.

Κι αν κάποιοι νόμιζαν πως το αναλογικό είναι απλώς μια περαστική νοσταλγία για παλιούς, η νέα γενιά έρχεται να ανατρέψει τα πάντα. Εικοσάρηδες μπαίνουν στο κατάστημα κρατώντας compact μηχανούλες για να εμφανίσουν και να σκανάρουν. «Είναι ένας τρόπος αντίδρασης», εξηγεί ο Ανδρέας.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τάσος Ανέστης
Τάσος Ανέστης: Ο φωτογράφος της ATHENS VOICE βραβεύτηκε στο Prix de la Photographie Paris

Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026

Τάσος Βρεττός
Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY