Για τη φωτογράφο και μητέρα δύο παιδιών, Ivette Ivens, οι φωτογραφίες θηλασμού που τραβάει έχουν προσωπικό νόημα. «Κάθε φορά που θηλάζω το μωρό μου με το λερωμένο μου t-shirt και τα μαλλιά ανακατεμένα, νιώθω σαν κάποιου είδους υπερήρωας, που η σούπερ-δύναμή του είναι ο θηλασμός» σχολιάζει η ίδια.
Η Ivens, προκειμένου να θυμίσει ότι ο θηλασμός είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό, βγάζει τις μαμάδες έξω για να τις φωτογραφίσει ενώ θηλάζουν τα παιδιά τους. «Θέλω οι άνθρωποι να το βλέπουν όπως θα κοίταζαν μια γάτα να θηλάζει τα γατάκια της. Ή οποιοδήποτε άλλο θηλαστικό, αν δεν είσαι φαν των γατών» σχολιάζει και προσθέτει: «Ξεχάστε το να σκεπαστείτε, το θηλασμό στις τουαλέτες, τους ηλικιακούς περιορισμούς. Πρόκειται για κάτι μεταξύ της μητέρας και του παιδιού».
Η φωτογράφος θήλαζε το μεγάλο της γιο μέχρι τα τρία του και θηλάζει ακόμα το δεύτερό της μωρό. «Τα θήλαζα και τα δύο οπουδήποτε ήθελα. Από την εκκλησία μέχρι τα πάρτι και από το μανάβικο μέχρι τα καταστήματα υψηλών σχεδιαστών. Πιστεύω ότι οι μητέρες θα έπρεπε να μπορούν να θηλάσουν το παιδί τους οπουδήποτε» δηλώνει η Ivens.
Πιστεύει επίσης ότι οι μητέρες θα έπρεπε να θηλάζουν για όσο χρειάζεται η οικογένειά τους. «Τα παιδιά ξέρουν πότε πρέπει να σταματήσουν, οι μητέρες επίσης. Οι ξένοι δεν ξέρουν και για αυτό δεν θα έπρεπε να ασχολούνται».
Μέσα στο 2015, η Ivens κυκλοφόρησε ένα φωτογραφικό άλμπουμ με τίτλο «Θεές του Θηλασμού».
Μια συζήτηση τη ζωή και τη δουλειά του στη Λήμνο, τη σειρά του για το Ελληνικό που εντάχθηκε στη συλλογή του Smithsonian, αλλά και τη συνεχή του έρευνα γύρω από την οικονομία της προσοχής
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος ανοίγει το προσωπικό του αρχείο και μοιράζεται σπάνιες και αδημοσίευτες φωτογραφίες από τη μακρόχρονη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη
Ο Ανδρέας Καμπάς εξηγεί γιατί η Gen Z επιστρέφει στο φιλμ, πώς οι 36 πόζες γίνονται πράξη κοινωνικοποίησης και γιατί τα πραγματικά μυστικά δεν σβήνουν με ένα swipe.
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
16°
