- CITY GUIDE
- PODCAST
-
12°
Ο πόλεμος μέσα από τον φακό του Παλαιστίνιου Motaz Azaiza
O 24χρονος φωτορεπόρτερ δείχνει καθημερινά τι συμβαίνει στη Γάζα
Motaz Azaiza: Ο πόλεμος μέσα από τον φακό του Παλαιστίνιου φωτορεπόρτερ ο οποίος μέσα σε ένα μήνα απέκτησε 15 εκατ. ακόλουθους στο Instagram
«Πάνω από 6.000 Παλαιστίνια παιδιά σκοτώθηκαν τις τελευταίες 43 ημέρες από τον ισραηλινό στρατό. Χιλιάδες άλλα έχασαν ολόκληρη την οικογένειά τους, τους γονείς και τους αγαπημένους τους» γράφει ο 24χρονος Motaz Azaiza στις 21 Νοεμβρίου στο λογαριασμό του στο Instagram σε μια φωτογραφία που τράβηξε ο ίδιος όπου τα νεαρά παιδιά στη Λωρίδα της Γάζας κοιτούν το φακό του.
Εικόνες σκληρές από την καθημερινότητα ενός πολέμου, στον οποίο βρέφη, νέοι, γυναίκες, ηλικιωμένοι και από τις δύο πλευρές χάνουν τη ζωή τους. Παλαιστίνος ο ίδιος, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γάζα, παρουσίαζει από τη δική του σκοπιά όπως είναι φυσικό, σκηνές ανείπωτου πόνου, ανθρώπους που τρέμουν ή αφήνουν την τελευταία τους πνοή, που ανασηκώνουν τα νεκρά πτώματα των αγαπημένων τους κάτω από τα χαλάσματα του σπιτιού τους. Πόνος, θλίψη, δάκρυα, η κατάσταση που επικρατεί στα νοσοκομεία, στο δρόμο, παντού, είναι μερικά μόνο από όσα καταγράφει μέσα από το φακό του, ο νεαρός φωτορεπόρτερ και ακτιβιστής.
Πριν από τον Οκτώβριο, ο λογαριασμός του στο Instagram είχε μόνο μερικές χιλιάδες ακόλουθους. Σήμερα τον ακολουθούν πάνω από 15 εκατ. άνθρωποι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αλλά, όπως εξηγεί ο Motaz στο site “The New Arab”, αυτοί οι αριθμοί δεν σημαίνουν τίποτα: μόνο η οικογένειά του και ο λαός της Γάζας σημαίνουν. O Παλαιστίνιος φωτορεπόρτερ δείχνει καθημερινά από λεπτό προς λεπτό με τη χρήση του ευαίσθητου περιεχομένου και όχι μόνο τι συμβαίνει στη Γάζα. Τα σχόλια που λαμβάνει κάτω από το υλικό του είναι αμέτρητα μεταξύ των οποίων «είσαι το πρώτο πράγμα που κοιτάω το πρωί στο Instagram και το τελευταίο που ελέγχω πριν κοιμηθώ. Ευχαριστώ Motaz. Σε αγαπάμε», «μείνε ασφαλής, σου αξίζει βραβείο Νόμπελ» κ.ά.
Υπήρξαν ωστόσο, και αρκετές στιγμές που απεικονιζόταν και ο ίδιος στα βίντεο ή τα stories του, κρατώντας στην αγκαλιά του παιδιά γεμάτα αίματα, προσπαθώντας να τα καθησυχάζει. Άλλη στιγμή χρειάστηκε να κοινοποιήσει στο προφίλ του ακόμη και εικόνα μη υψηλής ανάλυσης όπως αναφέρει προκειμένου να δείξει άντρα που κρατούσε ένα μικρό κοριτσάκι να τρέχει στο ασθενοφόρο αφού την έβγαλε από τα χαλάσματα στις 7 Νοεμβρίου ενώ τον έχουμε δει να συνομιλεί και με ανθρώπους, παιδιά και δημοσιογράφους όπως η Plestia Alaqad για την κατάσταση που επικρατεί.
Ποιος είναι ο Παλαιστίνιος φωτορεπόρτερ Motaz Azaiza
Ο Μotaz γεννήθηκε και μεγάλωσε στον προσφυγικό καταυλισμό Deir al-Balah στη Γάζα. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Al-Azhar της Γάζας το 2021 με πτυχίο στην αγγλική γλώσσα και λογοτεχνία. Ο Παλαιστίνιος φωτογράφος ήταν ένας από τους χιλιάδες αποφοίτους στη Γάζα που αγωνίζονταν να βρουν έμπνευση μετά την αποφοίτησή τους, λόγω του υψηλού ποσοστού ανεργίας εκεί. Αγαπούσε τη φωτογραφία πάντα και έτσι, ξεκίνησε μια σελίδα στο Instagram, τραβώντας κυρίως εικόνες με χρώματα και χαρούμενες από την καθημερινή ζωή στη Γάζα. Είχε καλύψει επίσης, τις επιθέσεις του Ισραήλ το 2014 και το 2021 και είχε εργαστεί ως φωτορεπόρτερ στο Nawa for Culture and Arts Association, ABC NEWS, Medecins Du Monde Suisse ενώ σήμερα δουλεύει στην ΜΚΟ, UNRWA USA.
Η ομάδα του GQ Middle East ψήφισε τον Motaz Azaiza ως άντρα της χρονιάς
Η ομάδα του GQ Middle East τίμησε τον Motaz Azaiza σήμερα (23/11) ως τον άνθρωπο της χρονιάς για το έργο του. «Το έργο του προσωποποιεί τη δύναμη του ψηφιακού ακτιβισμού, και η ανθρωπιά του είναι μια σημαντική υπενθύμιση ότι η γενναιότητα εμφανίζεται σε πολλές μορφές» γράφουν χαρακτηριστικά για εκείνον. Παράλληλα, μίλησαν για εκείνον μεταξύ άλλων ο δημοσιογράφος, Αχμέντ Σιχάμπ-Έλντιν, ο συγγραφέας Khaled A. Beydoun, o ράπερ Lowkey κ.ά
Η συνέντευξη του Motaz Azaiza στο “The New Arab”
Ο Motaz είχε μιλήσει στο “The New Arab” και για την ξαφνική αλλαγή στις φωτογραφίες του, από τις όμορφες εικόνες του τοπίου της Γάζας και τους γεμάτους αγάπη δρόμους σε εικόνες τραγικές με βασανισμένες οικογένειες και διαλυμένα σπίτια. «Ήταν ένας παράδεισος, τώρα είναι η κόλαση. Ονειρεύομαι απεγνωσμένα τις προηγούμενες ημέρες, όταν κατέγραφα τους ανθρώπους μου και τη γη μου. Αυτό είναι το μόνο που μπορώ να σκεφτώ αυτή τη στιγμή. Μου λείπουν οι φωτογραφίες των παιδιών που παίζουν στις κούνιες, των ηλικιωμένων που χαμογελούν, των οικογενειών που συγκεντρώνονται, τα αξιοθέατα της φύσης και της θάλασσας, της όμορφης Γάζας μου. Μου λείπουν όλα αυτά και με πονάει να τα θυμάμαι».
Για να συνεχίσει: «Κανείς δεν είναι ασφαλής, πουθενά δεν είναι ασφαλές και ο φόβος είναι παντού. Είτε μένω στο σπίτι είτε βγαίνω έξω. Γιατί να μείνω στο σπίτι; Πρέπει να σηκωθώ και να δείξω στον κόσμο την αλήθεια μέσα από τον φακό της κάμερας». Ο φωτορεπόρτερ έχει χάσει 15 συγγενείς του εξαιτίας του πολέμου. «Είμαι συντετριμμένος», τονίζει. «Δεν μπορώ να εκφράσω πόσο δύσκολο ήταν να λάβω την συγκεκριμένη είδηση». Κάθε μέρα, παραμένει τρομοκρατημένος αλλά συνεχίζει τον αγώνα του. «Δεν γνωρίζουν όλοι για τη Γάζα, την παλαιστινιακή υπόθεση, την ισραηλινή κατοχή και τη σημερινή μας κατάσταση. Γι' αυτό βρίσκομαι εδώ με την κάμερά μου» προσθέτει.
Τι άλλο θα μας δείξει όμως ο φωτορεπόρτερ στο προφίλ του; «Δεν ξέρει καν» αναγράφει στα social media του. «Οι μόνοι ελεύθεροι άνθρωποι σε αυτόν τον κόσμο είναι αυτοί που αγωνίζονται για την ελευθερία τους. Το σίγουρο είναι ότι αυτό που αποτυπώνει, μας έχει «κερδίσει» και μας κινητοποιεί να είμαστε τολμηροί, να λέμε την αλήθεια και να βοηθάμε τον συνάνθρωπο».
«Είμαστε ακόμη ζωντανοί... μέχρι τώρα», γράφει σε ένα βίντεο του, κρατώντας στην αγκαλιά του ένα κόκκινο αρκούδι και την φωτογραφική του. Το να μένεις ζωντανός άλλωστε είναι πιο αγχωτικό από το να πεθάνεις για εκείνον.
ΠΡΟΣΦΑΤΑ
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο ιδρυτής του σωματείου Σύγχρονη Ελληνική Φωτογραφία μιλάει στην ATHENS VOICE
Μιλήσαμε με τον πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου του Κέντρου Δημιουργικής Φωτογραφίας Θράκης, Δημοσθένης Καραγεωργίου
Φωτογράφοι από όλο τον κόσμο καλούνται να δώσουν τη δική τους ματιά σε έναν τόπο που αλλάζει μαζί με τις εποχές
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Η φωτογράφος μιλά για τη συνεργασία της με την κεντήστρα Νανά Λαμπράκη, την έκθεση «Όσα δεν ειπώθηκαν, κεντήθηκαν» και την προίκα των γυναικών
Ένα φωτογραφικό δοκίμιο για τον Κεραμεικό, εκεί όπου το μάρμαρο γίνεται μνήμη
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Ενα θαλασσοπούλι και η ορμητική βουτιά του στον ωκεανό η νικητήρια φωτογραφία
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
Άγνωστες εικόνες από τα ταξίδια του στην Ευρώπη το '50 και το '60 θα δούμε στην έκθεση «Μια άλλη Ευρώπη-Τάκης Τλούπας» στην Ελληνοαμερικάνικη Ένωση
84 στιγμές και ατμόσφαιρες δυτικής Θεσσαλονίκης
Μαζί με τον αναγνωρισμένο φωτογράφο, οι συμμετέχοντες βγαίνουν έξω από τα στενά όρια της αίθουσας
Το Calderone Art Space σε προσκαλεί να μοιραστείς τις πιο δυνατές καλοκαιρινές σου αναμνήσεις
Πραγματοποίησε περισσότερες από 400 ατομικές εκθέσεις
Τώρα ο φωτογράφος μηνύει
Ο πολύπειρος φωτογράφος μιλάει στην ATHENS VOICE για την ιδέα και τις εμπειρίες που έγιναν έκθεση
Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας
Τάσος Ανέστης, Κοσμάς Κουμιανός, Aποστόλης Καλλιακμάνης, Σοφοκλής Νικολής, Θοδωρής Τσεκούρας και Όλγα Καραγιάννη μοιράζονται φωτογραφίες του καλοκαιριού
Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.