Φωτογραφια

Μια ζωή σε 38 φωτογραφίες

Τέσσερις αδελφές πόζαραν από το 1975 μέχρι το 2012

32823-103920.jpg
Κωνσταντίνος Τζήκας
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
48753-100179.jpg

Eπιλογές

Οι Αμερικανίδες αδελφές Μπράουν ποζάρουν παρέα 38 χρόνια, σταθερά μία φορά το χρόνο, στις ίδιες πάντα θέσεις στο κάδρο, για τον φακό του φωτογράφου Νίκολας Νίξον. Αυτό που ξεκίνησε σαν ένα συνηθισμένο οικογενειακό πορτρέτο της γυναίκας του Νίξον και των τριών αδελφών της, στην πορεία έγινε ένα υπέροχο λεύκωμα που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1999.

Οι φωτογραφίες αρχίζουν το 1975 και συνεχίζονται μέχρι το 2012. Ξεκίνησαν σαν αναμνηστικές φωτό, υπενθύμιση μιας ορισμένης εποχής και κατάστασης και κατέληξαν να γίνουν ένα σχεδόν συγκινητικό ντοκουμέντο με αντικείμενο την ίδια τη φύση της ζωής. Τα κουρέματα και τα στυλ αλλάζουν, τα πρόσωπα γερνάνε, τα σώματα αλλοιώνονται. Τα βλέμματα όμως παραμένουν πεισματικά, αμετακίνητα ίδια.

Εξ αριστερών: η Χέδερ, η Μίμι, η Μπίμπι (σύζυγος του Νίξον) και η Λόρι

Πόσο ζει ο άνθρωπος τελικά; 

Ζει χίλια χρόνια ή ένα μόνο;

Ζει μια βδομάδα ή αιώνες; 

Σχετικό Άρθρο

Για πόσο καιρό πεθαίνει ο άνθρωπος; 

Τι θέλει να πει για πάντα;

Πάμπλο Νερούδα

1975

Σχετικό Άρθρο

image

1976

image

1977

image

1978

image

1979

image

1980

Σχετικό Άρθρο

image

1981

image

1982

image

1983

image

1984

image

1985

image

1986

image

1987

image

1988

image

1989

image

1990

image

1991

image

1992

image

1993

image

1994

image

1995

image

1996

image

1997

image

1998

image

1999

image

2000

image

2001

image

2002

image

2003

image

2004

image

2005

image

2006

image

2007

image

2008

image

2009

image

2010

image

2011

image

2012

image

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΘΕΜΑΤΑ
ΣΤΗΛΕΣ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τάσος Βρεττός
Φωτογραφια Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Δημήτρης Αθανασιάδης
Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Φωτογραφια Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Δώρα Λαβαζού
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Φωτογραφια Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Δώρα Λαβαζού
Stonehenge
Φωτογραφια Περιμένοντας τον ήλιο να φανεί – Μέσα στο αρχαίο τελετουργικό του Stonehenge

Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.

Κωνσταντίνος Νικολόπουλος

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY