Πριν από λίγο καιρό η A.V. είχε βρεθεί στη θρυλική ντισκοτέκ «Ένταση» στην Πατησίων. Σήμερα Κυριακή, μόλις λίγους μήνες μετά, διαβάζουμε στη σελίδα facebook του κλαμπ ότι «η Επιχείρηση έπαψε να λειτουργεί».
Ο Θανάσης Καρατζάς φωτογραφίζει και γράφει για εκείνο το βράδυ.
Τα υπόγεια δεν μπορώ να τα συγκρίνω με τίποτα. Με έλκουν σταθερά. Είναι αυτή η αίσθηση μάλλον ότι κατεβαίνεις κάτω, σε έναν κόσμο διαφορετικό. Χωρίς παράθυρα, χωρίς φυσικό φως, σαν αρχαία σπηλιά μυσταγωγίας.
«Η πόρτα της θρυλικής ντισκοτέκ Ένσταση είναι στην πραγματικότητα μια πύλη στη δεκαετία του ’80. Ο ιδιοκτήτης του Club, Παύλος Ζέρβας, ήταν πρώτα ξαδέρφια με τον Μάρκο Ζέρβα, τον εμβληματικό σκηνογράφο και διευθυντή παραγωγής της Φίνος Φιλμς που επιμελήθηκε τη διακόσμηση του χώρου, η οποία μένει απείραχτη μέχρι σήμερα
Σχεδόν παντού υπάρχουν καθρέφτες, μερικοί από αυτούς με εκείνο το χαρακτηριστικό 80s σκούρο ροζ γυαλί. Τα τραπεζάκια είναι στρωμένα με άσπρο τραπεζομάντιλο και από πάνω κόκκινο καρεδάκι. Οι καρέκλες θυμίζουν μπιλιαρδάδικο. Είναι αυτές με τη μαύρη πλάτη και την ψάθα στο κάθισμα. Όλα μοιάζουν με σκηνικό βιντεοκασέτας και περιμένεις να δεις ανάλογα πρόσωπα, που όντως έρχονται το ένα μετά το άλλο.
Η ώρα είναι 12 και μετά από μια αδιάφορη προθέρμανση ο Dj βάζει το πρώτο κομμάτι, το «Lost In The Night» του Κώστα Χαριτοδιπλωμένου. Αμέσως οι θαμώνες σηκώνονται στην πίστα. Δεν περίμεναν λεπτό και δεν τους χαρακτηρίζει καμία συστολή, σε σχέση με όσα βλέπουμε στα μαγαζιά που πάμε εμείς για χορό. Η πίστα γεμίζει αμέσως με φιγουρατζήδες» - Φιλίππα Δημητριάδη. Το σκηνικό που έγινε στην πίστα ήταν από τα πιο απολαυστικά που έχω δει.
Ζαχαρώματα και ματσαρίσματα κάθε ηλικίας και κάθε συνδυασμού, φιγούρες αυτοσχέδιες προβαρισμένες στο σπίτι, αραχτοί που ρουφούσαν με τα μάτια, σικάτες κυρίες που στροβιλίζονταν με χάρη και τζόνι κόκκινο το κλασικό, με κόλα, σε κάθε τραπέζι με μάλμπορο σκληρό.
θανάσης Καρατζάς
θανάσης Καρατζάς
θανάσης Καρατζάς
θανάσης Καρατζάς
θανάσης Καρατζάς
θανάσης Καρατζάς
θανάσης Καρατζάς
θανάσης Καρατζάς
θανάσης Καρατζάς
θανάσης Καρατζάς
θανάσης Καρατζάς
θανάσης Καρατζάς
θανάσης Καρατζάς
θανάσης Καρατζάς
θανάσης Καρατζάς
θανάσης Καρατζάς
θανάσης Καρατζάς
θανάσης Καρατζάς
θανάσης Καρατζάς
θανάσης Καρατζάς
θανάσης Καρατζάς
θανάσης Καρατζάς
Περισσότερες φωτογραφίες στο προσωπικό μου instagram εδώ
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας
Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.
18°
