- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Από το Μοσχάτο στο Φάληρο με τα πόδια
Πως με πήρε στο κυνήγι ο Λαμπίκος και μερικές ακόμα σκηνές
Οι βόλτες σε «βιομηχανικό» αστικό περιβάλλον, σε μεγαλουπόλεις και μητροπολιτικές περιοχές μου προσφέρουν απερίγραπτη ευχαρίστηση. Όταν τριγυρνάω σε γειτονιές με θηριώδεις πολυκατοικίες, εργοστάσια, βιοτεχνίες, αποθήκες, συνεργεία αυτοκινήτων, μαγαζιά με εργαλεία και ανταλλακτικά, αντιπροσωπείες, ανισόπεδους κόμβους, γέφυρες, σταθμούς τραίνων, αποβάθρες, νιώθω σαν να βρίσκομαι στη Ντίσνεϊλαντ ή σε σαφάρι στην Κένυα.




Κατέβηκα από τον Ηλεκτρικό στο Μοσχάτο. Χωρίς ιδιαίτερο λόγο, απλά έτσι μου ήρθε. Ήταν κάπου 12 με 1 το μεσημέρι, είχε λαμπρό ήλιο αλλά και ψύχρα, καθώς ήταν Φεβρουάριος. Ακολούθησα την οδό Θεσσαλονίκης μέχρι το ρέμα Κηφισού, πέρασα κάτω από τη λεωφόρο σε ένα εγκαταλελειμμένο οικόπεδο σκουπιδαριό, το οποίο ήταν για κάποιο διάστημα στο παρελθόν καταυλισμός, σκαρφάλωσα τη μάντρα του Ηλεκτρικού και βγήκα στη Δαβάκη Πίνδου. Περπάτησα καμιά 100στή μέτρα και μετά έκοψα δεξιά στην Κανελλοπούλου, την οποία ακολούθησα μέχρι την Καραολή & Δημητρίου, έστριψα αριστερά ξαναβρήκα τη Δαβάκη Πίνδου, πέρασα από τη γέφυρα στη Ζαΐμη και κατέληξα κάπου στην Ειρήνης, όπου «χτύπησα» κανα-δυο πιτόγυρα….



Στη διαδρομή συνάντησα μεγάλες πολυκατοικίες, βιομηχανικά κτίρια, μια μεγάλη υπερυψωμένη λεωφόρο (Κηφισού) κάτω από τη οποία περνάει ένα ποτάμι (Κηφισός), μια σιδηροδρομική γραμμή, ένα «πεθαμένο» εργοστάσιο (ΔΕΗ), τα ευτυχώς «ζωντανά» εργοστάσια τριών μεγάλων και ιστορικών ελληνικών βιομηχανιών (ΙΟΝ, ΕΛΑΪΣ, ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ), ένα γαμάτο self-sevice πλυντήριο αυτοκινήτων με αρκετά ευφάνταστο όνομα (ΛΑΜΠΙΚΟ), του οποίου ο υπεύθυνος με ψιλοπήρε στο κυνήγι γιατί μάλλον δεν του άρεσε που έβγαζα φωτογραφίες, έναν τεράστιο ναό (Καραϊσκάκη), έναν μικρότερο ναό (Αγ. Δημήτριος), ένα σχολείο (Γυμνάσιο Φαλήρου) με κάτι πιτσιρικάδες να παίζουν κάτι μεταξύ ράγκμπι, αμερικάνικου φούτμπολ και «μήλων» στο προαύλιο και τέλος μια ντιζαϊνάτη πεζογέφυρα.



Αν προσθέσουμε και τα σουβλάκια στο τέλος, η όλη φάση άγγιξε την τελειότητα!
Κάμερα: Nikon FM/ Φακός: Nikkor 50mm f1.8 manual/ Φιλμ: Fujifilm Superia Xtra 400
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Athens Photo Festival μιλά για τη φετινή διοργάνωση και το μέλλον της καλλιτεχνικής φωτογραφίας
Όλα για τη μεγάλη έκθεση του MOMUS-Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης
Η υπαίθρια έκθεση «Όσο κρατάει ο Μπάλος — Θερμιώτικα Γλέντια», που φιλοξενείται από τις 24 Ιουλίου έως τις 30 Αυγούστου στον Χώρο του Συνδέσμου Δρυοπιδέων, στην Κανάλα
«Η ιστορία γραφόταν μπροστά στα μάτια μου και ήξερα ότι έπρεπε να τη φωτογραφίσω»
Το φεστιβάλ απευθύνει διεθνή ανοικτή πρόσκληση συμμετοχής (Open Call) σε φωτογράφους από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Ο διεθνής φωτογράφος μιλά στην ATHENS VOICE για τη δύναμη της φωτογραφίας, για την κλιματική αλλαγή, αλλά και για τις γέφυρες Ελλάδας και Σουηδίας που ευελπιστεί να χτιστούν
Μια μοναδική φωτογραφική αναδρομή στο έργο του κοσμοπολίτη δημιουργού
Αποκλειστικές φωτογραφίες για την Athens Voice
Η Ιωάννα Μορφινού και ο Κωνσταντίνος Κουτλιάνης φωτογραφίζουν τους Αθηναίους που φορούν φανέλες των ομάδων
Από την Παλαιστίνη μέχρι την Ουκρανία και από το οικογενειακό αρχείο μέχρι το photobook, η έκθεση εξερευνά τη φωτογραφία ως πράξη μνήμης, αντίστασης και διαλόγου
Μια σειρά φωτογραφιών που αναζητούν την ομορφιά και την αρμονία στο ελάχιστο και το καθημερινό
Μια Μύκονος χωρίς celebrities ή χλιδογκλάμορους ινφλουένσερ
Η φωτογράφος μιλά για την εικόνα ως εργαλείο σκέψης, τη σχέση ανθρώπου και τόπου, την καλλιτεχνική έρευνα και τη σημασία της ανθρώπινης ματιάς στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.
Η ιστορία της εταιρείας που άλλαξε τη φωτογραφία και σήμερα καλεί το κοινό να αποσυνδεθεί από τον υπερψηφιοποιημένο κόσμο
Αποκλειστικές φωτογραφίες για την Athens Voice
Μια έκθεση φωτογραφίας που αντλεί έμπνευση από τα spams που καταφθάνουν στα μέιλ μας
Από παραδοσιακές αγορές και οικογενειακές κουζίνες μέχρι θρησκευτικές τελετές και καθημερινές στιγμές, οι φωτογραφίες αφηγούνται ιστορίες πέρα από το πιάτο
Ο άνθρωπος που ταξίδεψε μόνος στην Ευρώπη για να φωτογραφίσει τον χρόνο
Ο φωτογράφος δρόμου μιλά για την Αθήνα, τη μοναχικότητα, το βλέμμα και τις στιγμές που αξίζουν να μείνουν για πάντα
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.