Φωτογραφια

Πρόστυχη, μελαγχολική, παρηκμασμένη: η σκοτεινή πλευρά ενός καμπαρέ

Οι ζωντανοί πίνακες του φωτογράφου Le Turk σου προκαλούν ανάμεικτα συναισθήματα

42700073_562246877585728_3324353125745164288_n.jpg
Ελένη Μπεζιριάνογλου
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
328338-678599.jpg

Ο 33χρονος γάλλος φωτογράφος Le Turk παρουσιάζει το «Mundi Opera 2009-2015», ένα σύνολο φωτογραφιών που φιλτράρουν την γαλλική ιστορία και κουλτούρα μέσα από ένα παιχνιδιάρικα μελαγχολικό πρίσμα. Συνδυάζοντας την παρηκμασμένη λάμψη των παριζιάνικων καμπαρέ με τον καταπιεσμένο ιδεαλισμό της Paris Commune (από τη Γαλλική Επανάσταση), η αισθητική του Le Turk χαρακτηρίζεται από πολλούς νοσταλγικά μπαρόκ και μελαγχολικά σουρεαλιστική.

Οι εντυπωσιακοί ζωντανοί του πίνακες, χρειάζονται κατά μέσο όρο μια εβδομάδα για να στηθούν και να φωτογραφηθούν. Τοποθετούνται σε μια μυστηριώδη ύφεση προς το τέλος ενός φανταστικού αιώνα, σε μια πρόστυχη γειτονιά και απεικονίζουν σκοτεινές σκηνές θλίψης, απελπισίας ή παραίτησης, μετριασμένες με μια μπουρλέσκ, σχεδόν κωμική ευαισθησία. Οι χαρακτήρες του φαίνονται παραιτημένοι από οποιαδήποτε σκέψη σχετικά με το παρελθόν ή το μέλλον.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Αλέξανδρος Λαμπροβασίλης: «Τα ωραία φιλιά δημιουργούν τόπους»
Αλέξανδρος Λαμπροβασίλης: «Τα ωραία φιλιά δημιουργούν τόπους»

Μια συζήτηση τη ζωή και τη δουλειά του στη Λήμνο, τη σειρά του για το Ελληνικό που εντάχθηκε στη συλλογή του Smithsonian, αλλά και τη συνεχή του έρευνα γύρω από την οικονομία της προσοχής

Τάσος Ανέστης
Τάσος Ανέστης: Ο φωτογράφος της ATHENS VOICE βραβεύτηκε στο Prix de la Photographie Paris

Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026

Τάσος Βρεττός
Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY