Ρόμπιν Γουίλιαμς, 21 Ιουλίου 1951 - 11 Αυγούστου 2014: Η ζωή του ηθοποιού μέσα από τον φακό του Άρθουρ Γκρέις και το λεύκωμα «A Singular Portrait, 1986-2002»
Γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου του 1951και βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στις 11 Αυγούστου του 2014. «Αυτοκτονία από ασφυξία» ήταν η επίσημη γνωμάτευση του ιατροδικαστή. Το λεύκωμα «A Singular Portrait, 1986-2002» που υπέγραψε ο φωτογράφος Άρθουρ Γκρέις μας ξεναγεί στο παρασκήνιο της προσωπικής ζωής του πολυαγαπημένου ηθοποιού που επέλεξε να φύγει από τον κόσμο όταν ήθελε αυτός.
Στις 192 σελίδες της αφιερωματικής έκδοσης για τον χαρισματικό ηθοποιό, σινεφίλ και βιβλιόφιλοι έχουν την ευκαιρία να διεισδύσουν μέσα από τα αποκαλυπτικά ενσταντανέ του Άρθουρ Γκρέις, σε μερικές χαρακτηριστικές στιγμές της καθημερινότητας του Ρόμπιν Γουίλιαμς. Ένα διαχρονικό λεύκωμα.
Γνωρίστηκαν τον Απρίλιο 1986, σε ένα comedy club στο Πίτσμπεργκ της Πενσιλβάνια, όπου ο Ρόμπιν Γουίλιαμς δούλευε, τον ακολούθησε στην περιοδεία του, έδεσαν γρήγορα και έγιναν επιστήθιοι φίλοι. Από τότε είχε το προνόμιο εκτός από κολλητός του, να είναι και το μάτι που τον ακολουθούσε στις πιο προσωπικές στιγμές.
Με τη Γούπι Γκόλντμπεργκ και τον Μπίλι Κρίσταλ σε μια τελευταία πρόβα πριν από σόου στη Νέα Υόρκη, 1990,
«Σκεφτόμουν πάντα πως όταν εγώ θα γίνω 84 και ο Ρόμπιν Γουίλιαμς 80 θα μπορούσαμε να συνεργαστούμε σε ένα άλμπουμ για τα χρυσά χρόνια της καριέρας του, όπου εκείνος θα μπορούσε να κοιτάξει τις φωτογραφίες μου και να αναπολήσει στιγμές και συναισθήματα από εκείνες τις εποχές. Δυστυχώς, αυτό το βιβλίο δεν θα υπάρξει ποτέ…», αναφέρει ο διάσημος φωτογράφος.
Περισσότερες από 150 σπάνιες εικόνες επιχειρούν να αναδείξουν τον πολύπλευρο εσωτερικό κόσμο του Ρόμπιν Γουίλιαμς και τον σύνθετο χαρακτήρα του. Χαρές και λύπες, κοσμικές και μοναχικές εμφανίσεις σε ασπρόμαυρες και έγχρωμες λήψεις που αγγίζουν όχι μόνο γιατί είναι άγνωστες αλλά γιατί φωτίζουν περισσότερο την ανθρώπινη πλευρά.
Ξεκινώντας την καριέρα του το 1973 ως φωτορεπόρτερ για τη «United Press International», ο Άρθουρ Γκρέις συνεργάτης των Life, Time, Newsweek και New York Times Magazine, κέρδισε πληθώρα βραβείων για τις λήψεις του, έδωσε φωτογραφίες του στις συλλογές των μεγαλύτερων μουσείων, διαθέτει τέσσερα πολυσυζητημένα λευκώματα, τα «Choose Me: Portraits of a Presidential Race», «Comedians», «State Fair» και «America 101», έζησε από πολύ κοντά τον ηθοποιό που με το χαμόγελο και τις ανεπανάληπτες ερμηνείες του άγγιξε εκατομμύρια συνανθρώπους του.
«Ο Ρόμπιν ήταν σαν οποιονδήποτε άνθρωπο που δουλεύει σκληρά σε αυτό που κάνει. Και χρειαζόταν χρόνο για ξεκούραση, χαλάρωση και αναζωογόνηση. Η μόνη διαφορά ήταν ότι το χρειαζόταν περισσότερο από τους άλλους», εξομολογείται στο εισαγωγικό σημείωμα της έκδοσης.
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας
Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.
17°
