Περισσότερες από 17.000 συμμετοχές δέχτηκε για φέτος ο ετήσιος διαγωνισμός φωτογραφίας του National Geographic. Η φωτογραφία του Anuar Patjane όμως, που απεικονίζει μια φάλαινα μαζί με το νεογέννητο μωρό της γύρω από το νησί Roca Partida, στο Μεξικό, ήταν αυτή που κατάφερε να ξεχωρίσει, κερδίζοντας το πρώτο βραβείο. Ακολουθούν οι δέκα καλύτερες φωτογραφίες του διαγωνισμού.
Νησί Roca Partida, Revillagigedo, Mexico. «Πρόκειται για ένα εκπληκτικό και μοναδικό μέρος, γεμάτο από θαλάσσια ζωή. Πρέπει όμως να επιταχύνουμε την ενσωμάτωσή του στην Unesco, ως φυσική κληρονομιά, για να το προστατέψουμε από την προνομιούχα και παράνομη αλιεία». Φωτογράφος: Anuar Patjane.
Η φωτογραφία που κέρδισε το δεύτερο βραβείο. Τρεις εργάτες κοιτούν μέσα από το σκονισμένο παράθυρο ενός εργοστασίου χαλικιού στο Chittagong του Bangladesh. Φωτογράφος: Faisal Azim.
Αγώνες καμήλας στο Ομάν. Κέρδισαν το τρίτο βραβείο. Φωτογράφος Ahmed Al Toqi.
Δύο αγόρια προσπαθούν να πιάσουν μια πάπια στην επαρχία Nong Khai, στην Ταϊλάνδη. Φωτογράφος: Sarah Wouters.
Άσπροι ρινόκεροι στην Ουγκάντα. «Τη νύχτα πριν από αυτή τη φωτογραφία, είχαμε προσπαθήσει όλη μέρα να τραβήξουμε μία καλή φωτογραφία του άσπρου ιπποπόταμου, που κινδυνεύει με εξαφάνιση. Μένοντας κρυμμένος μέσα στο γρασίδι, προσπαθώντας να μείνω σε ασφαλή απόσταση, δεν κατάφερα να βγάλω τη φωτογραφία που ήλπιζα. Όταν ξύπνησα το επόμενο πρωί όμως, είδα αυτούς τους τρεις ρινόκερους να βοσκούν μπροστά μου». Φωτογράφος: Stefane Berube.
Το Kushti είναι η παραδοσιακή ινδική πάλη. Φορώντας μόνο μια καλά προσαρμοσμένη ζώνη, οι παλαιστές μπαίνουν σε ένα λάκκο φτιαγμένο από πυλό. Στο τέλος της προπόνησης, οι παλαιστές ξεκουράζονται, ακουμπώντας στους τοίχους της αρένας, καλύπτοντας τα κεφάλια και τα σώματά τους με χώμα για να απορροφηθεί ο ιδρώτας και να αποφύγουν το κρύωμα. Αυτή η ιεροτελεστία της χαλάρωσης ολοκληρώνεται με μασάζ που απαλύνει τους κουρασμένους μυς και επιδεικνύει αμοιβαίο σεβασμό. Φωτογράφος: Alain Schroeder.
Μια σάουνα στα 2.800 μέτρα υψόμετρο, στο βουνό Lagazuoi, στις ανατολικές ιταλικές Άλπεις. Φωτογράφος: Stefano Zardini.
Στην Πολωνία πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να χρησιμοποιούν το δρεπάνι και την τρίαινα για να θερίσουν τα στάχυα. Φωτογράφος: Bartlomiej Jurecki.
Λευκός παγετός πάνω από το χωριό Pestera στη Ρουμανία. Φωτογράφος: Eduard Gutescu.
Μια νύχτα στο Deadvlei στη Νάμπια. «Την τελευταία νύχτα πριν επιστρέψουμε στο Windhoek, περάσαμε αρκετές ώρες στο Deadveli. Το φεγγάρι ήταν αρκετά φωτεινό για να φωτίζει τους αμμόλοφους στο βάθος, αλλά οι ουρανοί ήταν ακόμα αρκετά σκοτεινοί ώστε να μπορούμε να βλέπουμε καθαρά το Γαλαξία και τα Νέφη του Μαγγελάνου. «Deadvlei» σημαίνει «νεκρός βάλτος». Τα δέντρα «Camel Thorn» λένε ότι είναι 900 ετών, αλλά ο λόγος που δεν έχουν αποσυντεθεί ακόμα το πολύ ξερό κλίμα της περιοχής». Φωτογράφος: Beth McCarley.
Η φωτογράφος μιλάει στην ATHENS VOICE για όσα αποκαλύπτει μια φωτογραφία όχι μόνο για τον κόσμο αλλά και για τον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από την κάμερα
Μια συζήτηση τη ζωή και τη δουλειά του στη Λήμνο, τη σειρά του για το Ελληνικό που εντάχθηκε στη συλλογή του Smithsonian, αλλά και τη συνεχή του έρευνα γύρω από την οικονομία της προσοχής
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος ανοίγει το προσωπικό του αρχείο και μοιράζεται σπάνιες και αδημοσίευτες φωτογραφίες από τη μακρόχρονη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη
Ο Ανδρέας Καμπάς εξηγεί γιατί η Gen Z επιστρέφει στο φιλμ, πώς οι 36 πόζες γίνονται πράξη κοινωνικοποίησης και γιατί τα πραγματικά μυστικά δεν σβήνουν με ένα swipe.
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
15°
