- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Οι πριγκίπισσες του δολαρίου: Στο φως άγνωστα πορτρέτα του Σάρτζεντ
Μία αναπάντεχη έκθεση με άγνωστες προσωπογραφίες γυναικών που είχαν χρήματα, αλλά οχι τίτλους
Η ζωγραφική εξιστόρηση του Σάρτζεντ για το πώς πλούσιες αμερικανίδες βαφτίστηκαν αριστοκράτισσες
H Margaret «Daisy» Leiter ήταν μόλις 19 ετών όταν το 1898 την ζωγράφισε ο διασημότερος πορτρετίστας της εποχής, ο πιο διάσημος στην υψηλή κοινωνία, ο Τζορτζ Σίνγκερ Σάρτζεντ. Η Leiter, η μικρότερη κόρη ενός αμερικανού μεγιστάνα του λιανεμπορίου, ήταν μια διάσημη καλλονή που λέγεται ότι είχε «τα πιο όμορφα μάτια στην Ουάσινγκτον».
Το πορτραίτο του Σάρτζεντ, στο οποίο η Leiter ποζάρει σε όλη της τη νεανική αίγλη, καταγράφει τη μοναχική αυτοπεποίθηση μιας νεαρής γυναίκας που έχει πλήρη επίγνωση της κοινωνικής της δύναμης. Και αυτή η αυτοπεποίθηση δεν ήταν τυχαία: έξι χρόνια αργότερα, αφότου η μεγαλύτερη αδελφή της Mary παντρεύτηκε τον Lord Curzon, τον αντιβασιλέα της Ινδίας, η Daisy αρραβωνιάστηκε έναν Βρετανό αριστοκράτη, τον Henry Howard, κόμη του Suffolk. Ήταν γνωστό ότι ο Κόμης είχε προβλήματα ρευστότητας- και η Daisy ήθελε να αποκτήσει έναν τίτλο ευγενείας, οπότε στον γάμο τους λύθηκαν δύο προβλήματα: τα οικονομικά του κόμη και η ανάγκη της Daisy να μπει στην υψηλή κοινωνία, ως νέα κόμισσα του Σάφολκ πλέον.
Η Leiter δεν ήταν η μόνη πλούσια Αμερικανίδα κληρονόμος που διέσχισε τον Ατλαντικό για να παντρευτεί κάποιον που ανήκε στην υψηλή κοινωνία - ούτε η μόνη της οποίας το πορτρέτο φιλοτέχνησε ο Σάρτζεντ. Με αφορμή τα 100 χρόνοα από τον θάνατό του το 1925, μια έκθεση στο Kenwood του Λονδίνου θα παρουσιάσει 18 πορτρέτα γυναικών που κάποτε αναφέρονταν σκωπτικά ως «πριγκίπισσες του δολαρίου».
Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται οι πίνακές του της Edith, Lady Playfair (1884), πρώην κληρονόμου της Edith Russell, δάνειο από το Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης, και της κας Joseph Chamberlain (1904), πρώην Mary Crowninshield Endicott της Μασαχουσέτης, δάνειο από την Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσινγκτον.
Ο Sargent, ο ίδιος ομογενής Αμερικανός, ήταν παραγωγικός αλλά και πολύ ακριβός, πράγμα που σημαίνει ότι ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στην αμερικανική και ευρωπαϊκή ελίτ. Η γεννημένη στο Μπρούκλιν Jennie Jerome, η οποία έγινε Lady Spencer-Churchill, μητέρα του Winston, πόζαρε για τον Sargent, όπως και η υποκόμισσα Astor, η πρώτη γυναίκα βουλεύτρια που πήρε την έδρα της στο Westminster, η οποία ξεκίνησε τη ζωή της ως Nancy Witcher Langhorne στο Danville της Βιρτζίνια.
Σύμφωνα με τη Wendy Monkhouse, επιμελήτρια της English Heritage, η οποία «τρέχει» αυτή την έκθεση στο Kenwood, «το εντυπωσιακό είναι ότι αυτά τα έργα Τέχνης δεν έχουν εκτεθεί ποτέ σε κάποιο Μουσείο. Συνειδητοποίησα ότι αυτές οι γυναίκες φυτοζωούσαν πίσω από το στερεότυπο της ‘πριγκίπισσας του δολαρίου’ για 100 χρόνια και ήταν καιρός να διαλύσουμε αυτό το στερεότυπο. Παρόλο που αυτές οι γυναίκες ήταν εξαιρετικά πλούσιες και παντρεύτηκαν με ευγενείς, στην πραγματικότητα σήμερα είναι πολύ λίγα πράγματα γνωστά γι' αυτές. Έτσι, κάναμε πολλή πρωτότυπη έρευνα για τη ζωή τους [για να αναδείξουμε] τι πέτυχαν, πώς ο πίνακας εντάσσεται στην ιστορία της ζωής τους. Εξετάσαμε τους συζύγους τους, τους εραστές τους, τα παιδιά τους, τα σπίτια τους και προσπαθήσαμε πραγματικά να τους δώσουμε σάρκα και οστά», εξηγεί η επιμελήτρια.
«Υπάρχει ένας ανεπαίσθητος, ή όχι και τόσο ανεπαίσθητος, μισογυνισμός σε όλες τις περιγραφές των γυναικών και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Στην Αμερική, τις αντιπαθούσα επειδή έβγαζαν χρήματα από την Αμερική. Στη Βρετανία, δυσανασχετούσαν μαζί τους, επειδή άρπαζαν τους καλούς γαμπρούς της βρετανικής αριστοκρατία και έτσι στερούσαν απο τις βρετανίδες αριστοκράτισσες ευκαιρίες για έναν καλό γάμο», προσθέτει.
Αν και οι γυναίκες αναμφίβολα θα δυσανασχετούσαν που τις είχαν τσουβαλιάσει έτσι, ως «πριγκίπισσες του δολαρίου», η Monkhouse πιστεύει ότι ο Sargent έδωσε σε αυτές τις ζάμπλουτες Αμερικανίδες κληρονόμους του κάποια κοινά χαρακτηριστικά.
«Νομίζω ότι σας κοιτάζουν με όλη την αυτοπεποίθηση που έχουν οι ευφυείς και γρήγορες γυναίκες. Αλλά από την άλλη -και αυτό είναι το μαγικό- ζωγραφίζονται από τον Sargent με έναν τρόπο που ανατρέχει στον Gainsborough και τον Reynolds και σε άλλους μεγάλους Βρετανούς προσωπογράφους, για να τις κάνει να φαίνονται σαν να ανήκουν στα σπίτια στα οποία επρόκειτο να κρεμαστούν. «Έτσι, έχετε το καλύτερο και από τους δύο κόσμους. Παίρνετε αυτό που θεωρήθηκε ως αμερικανική ειλικρίνεια και αυτοπεποίθηση, αλλά με το ντύσιμο και το πλαίσιο ενός βρετανικού αριστοκρατικού πορτραίτου», καταλήγει η ειδικός
*Οι Κληρονόμοι: Τα πορτρέτα πλούσιων αμερικανίδων του Σάρτζεντ - Kenwood House, Λονδίνο, από τις 16 Μαΐου έως τις 5 Οκτωβρίου 2025
ΠΗΓΗ: Guardian.com
ΠΡΟΣΦΑΤΑ
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μια ξεχωριστή έκθεση στην αίθουσα «Σπύρος Λούης» στην Πινακοθήκη του Δήμου Αμαρουσίου
Η σιωπηλή δύναμη του χρώματος και το χρώμα ως τόπος μνήμης και στοχασμού
Τα έργα μαρτυρούν την αντοχή και την απήχηση του ελληνικού πολιτισμού μέχρι σήμερα
Επτά σύγχρονοι καλλιτέχνες συνομιλούν με ένα μνημείο του 17ου αιώνα
Ο Τιτσιάνο επιστρέφει στο προσκήνιο μέσα από διεθνείς εκθέσεις και τη διαχρονική δύναμη των έργων του
Η πλάγια υπογραφή του καλλιτέχνη που έζησε για 37 μόλις χρόνια επιλέχθηκε για ελάχιστους καμβάδες
Η γκαλερί διατηρεί ένα ζωντανό εκθεσιακό πρόγραμμα, με στόχο την ανάδειξη της σύγχρονης ελληνικής τέχνης και τη συνεχή ανταλλαγή ιδεών στο διεθνές καλλιτεχνικό πεδίο.
O εικαστικός μας μιλά για το εντυπωσιακό έργο του και τον σπουδαίο χαράκτη Λάμπρο Ορφανό
Η ανακοίνωση του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης
Πώς αποφάσισε να ανοίξει τη συλλογή της στο κοινό και τι θα δούμε στην έκθεση που οργανώνεται σε έξι ενότητες με τίτλο Marginalia
Ένα ονειρικό εικαστικό τοπίο γεμάτο χρώμα, μνήμη και κίνηση.
Με τίτλο «όλα πρέπει να αλλάξουν. Ριζοσπαστική Νοημοσύνη. Σαλονίκη 9», σε επιμέλεια της Νάντιας Αργυροπούλου, η 9η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης διαρκεί έως τις 5 Ιουλίου 2026
Το πρότζεκτ «Maria La Callas: Η ιταλική τέχνη των κοστουμιών της ταινίας» εγκαινιάζεται στις 27 Μαΐου
Μια ιστορική συλλογή σπουδαίων έργων της ρωσικής πρωτοπορίας (1910-1930) για τρίτη φορά στην Ελλάδα
Η «ανθρώπινη σκοτεινιά» ως πρώτη ύλη της τέχνης της Janis Rafa
Μέσα από το έργο του Ανδρέα Αγγελιδάκη, το Ελληνικό Περίπτερο μεταμορφώνεται σε ένα σύγχρονο Πλατωνικό Σπήλαιο
100 χρόνια από τον θάνατο του Κλοντ Μονέ: Eκθέσεις και αφιερώματα σε ολόκληρο τον κόσμο
Η έκθεση «Τοπία της μνήμης - Αυτά που κράτησα» εγκαινιάζεται στις 20 Μαΐου στο Μουσείο Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή
Η δημοπρασία πραγματοποιείται στις 27 Μαΐου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.