H Melina Koan ζωγραφίζει στο εξώφυλλο της ATHENS VOICE και μας μιλάει για τη street art
Η Melina Koan είναι υπεύθυνη για το νέο εξώφυλλο της ATHENS VOICE και θεωρείται μία από τις πιο αξιόλογες καινούργιες παρουσίες στον καλλιτεχνικό χώρο της πόλης. Τα έργα της χαρακτηρίζονται από χρώμα, παιχνίδι, ρομαντική διάθεση και αισιοδοξία και στολίζουν τους τοίχους της Αθήνας, τραβώντας την προσοχή ακόμα και του πιο βιαστικού περαστικού. Ιδού τι είχε να μας πει.
Από πότε ξεκίνησες να ασχολείσαι με την ζωγραφική και το σχέδιο;
Από πάντα! Να φανταστείς πρώτα ζωγράφισα, μετά μίλησα, μετά περπάτησα. Και αυτή η σειρά κάπως ακολούθησε την μετέπειτα ζωή μου γιατί ακόμα συνεννοούμαι πολύ πιο εύκολα ζωγραφίζοντας παρά μιλώντας. Οι γονείς μου να φανταστείς μου έλεγαν «ασχολήσου με την ζωγραφική, μην δώσεις καν πανελλήνιες» και εγώ τους έλεγα ότι είναι τρελοί και ότι θα πεινάσω. Η πλήρης αντιστροφή ρόλων δηλαδή. Τελικά ασχολήθηκα με χιλιάδες άλλα πράγματα, από ανακαίνηση μέχρι τον χώρο της εστίασης, μέχρι που μια μέρα αποφάσισα πως θέλω να τα εγκαταλείψω όλα και να ζωγραφίζω. Αυτό συνέβη πριν δύο χρόνια περίπου και δεν το έχω μετανιώσει ούτε για ένα τόσο δα δευτερόλεπτο.
Ήταν τρομακτικό;
Αρκετά στην αρχή, κυρίως γιατί στην προηγούμενη δουλειά μου ήμουν πολύ ασφαλής οικονομικά και ουσιαστικά άφησα αυτήν την «στρωμένη» υπόθεση για κάτι το παντελώς άγνωστο. Όμως περνούσα απαράδεκτα άσχημα κάνοντας πράγματα για τα οποία δεν ήμουν ο εαυτός μου και έτσι ήταν ένα απαραίτητο βήμα.
Και η street art πώς ακριβώς προέκυψε;
Από πολύ μικρή είχα τεράστια αγάπη στις μεγάλες επιφάνειες. Ξεκίνησα με την ντουλάπα του σπιτιού μου, συνέχισα με την ντουλάπα του αδερφού μου, αφού ζωγράφισα όλο το σπίτι ξεκίνησα να βγαίνω με την παρέα μου και βάφαμε οικοδομές. Με γοητεύει απίστευτα η ελευθερία ενός μεγάλου καμβά. Δεν σε περιορίζει καθόλου και σου δίνει την δυνατότητα να δημιουργήσεις με ένταση.
Ουσιαστικά η ένταξή μου στον κόσμο του street art έγινε όταν γνώρισα τον Yiakou, τον τρομερό αυτόν καλλιτέχνη που με προσκάλεσε να βγω στον δρόμο μαζί του και να βάψω και μου έδωσε όσες πολύτιμες συμβουλές χρειαζόμουν. Από εκεί και πέρα…δεν άφηνα τοίχο χωρίς να τον ζωγραφίσω!
Κανείς θα μπορούσε να ισχυριστεί πως οι δημιουργίες σου πάνε κόντρα στο ύφος της street art έτσι όπως το έχει στο μυαλό του κάποιος που περπατάει στην Αθήνα. Ενώ πολλά έργα χαρακτηρίζονται από κάτι το πιο aggressive, τα δικά σου είναι γεμάτα από χρώματα και ρομαντική διάθεση.
Ναι, είναι επειδή έτσι είμαι σαν άτομο. Προσπαθώ να μετατρέπω το οτιδήποτε αρνητικό σε θετικό, γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να προχωρήσω με άλλον τρόπο. Σκοπός μου είναι φτιάχνοντας την δική μου διάθεση να φτιάξω και των άλλων. Είναι ότι πιο όμορφο να μεταφέρεις κάτι θετικό μέσω της δουλειάς και της δημιουργίας σου και δεν θέλω ποτέ να το χάσω. Θέλω να εξελίσσομαι μέσα σε αυτό.
Τι σου αρέσει στην Αθήνα που έχει σχέση με την τέχνη σου; Τι είναι αυτό που σε εμπνέει;
Καταρχάς μπορείς να δεις οτιδήποτε, οπουδήποτε. Κάθε στενό είναι και μία άλλη ιστορία. Είναι σαν να μπαίνεις σε πύλες! Επίσης μου αρέσει έχει πολύ κόσμο, συνέχεια και παντού και αυτή η αμεσότητα με τον κόσμο με εξιτάρει, με προκαλεί και με εμπνέει. Παλιότερα δεν μπορούσα να τραβήξω ούτε μία ευθεία γραμμή αν με κοιτούσαν, τώρα αντί να με ενοχλούν οι περαστικοί, τους κάνω μέρος του έργου. Η ενέργειά τους επηρεάζει το οτιδήποτε φτιάχνω.
Ποια συμβουλή θα έδινες σε κάποια κοπέλα που θέλει και εκείνη να ασχοληθεί με το street art; Ποια βήματα πρέπει να ακολουθήσει;
Πρώτον, να μην κάθεται καθόλου στον καναπέ της. Να είναι μονίμως έξω και μονίμως να κάνει πράγματα. Να πηγαίνει σε εκθέσεις, να γνωρίζει σχετικό κόσμο, να ψάχνει επιφάνειες της πόλης που μπορεί να ζωγραφίσει. Γενικά να βρίσκεται σε μία μόνιμη εγρήγορση και να μην χάνει καμία ευκαιρία που μπορεί να προκύψει. Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Θεωρώ πως οτιδήποτε το αγαπάς πολύ και δεν περιμένεις να σου χτυπήσει αυτό την πόρτα, θα γίνει. Το πιστεύω πραγματικά αυτό.
Από την Παναγία που θήλαζε τον Χριστό μέχρι τη σύγχρονη τέχνη, η ιστορία του αποκαλύπτει πολλά περισσότερα για την κοινωνία παρά για το ίδιο το γυναικείο σώμα
Μαρίνα Καρέλλα, Αλεξάνδρα Αθανασιάδη, Νικομάχη Καρακοστάνογλου και Δέσποινα Φλέσσα δημιουργούν έναν διάλογο γύρω από τις έννοιες της συνέχειας, της μεταμόρφωσης και της εξέλιξης
17°
