Κακά τα ψέματα. Ακόμα και ένα θεϊκό ταλέντο χρειάζεται τις επίγειες δυνάμεις του καλλιτεχνικού management για να αποθεωθεί στο σύγχρονο κόσμο της τέχνης – πόσο μάλλον ένας πολιτιστικός φορέας.
Γι’ αυτό η νέα γενιά δημιουργών είναι τυχερή. Αντί για τερέν με τεχνοκράτη vs καλλιτέχνη, βιώνει μοντέλα συνεργασίας των δύο, τα οποία μάλιστα σπρώχνονται προς το επίκεντρο ολόκληρης της ελληνικής πολιτιστικής πραγματικότητας. Τώρα, όσο πιο επικοινωνιακή είναι η σχέση, τόσο καλύτερα τα αποτελέσματα.
Μια ενδιαφέρουσα περίπτωση σε επίπεδο θεσμού είναι το Kalamata:21, το Γραφείο που τρέχει την Υποψηφιότητα της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης 2021. Λίγες μέρες πριν κοπεί το νήμα της νικητήριας πόλης, ένα case study δείχνει ότι η υποψηφιότητα της Καλαμάτας ενσαρκώνει κυριολεκτικά την παραπάνω τάση.
Πώς όμως; Τα δυο «αφεντικά» του Γραφείου Υποψηφιότητας του Kalamata:21, ο Έκτωρ Τσατσούλης ως εκτελεστικός διευθυντής και ο Poka Yio (Πολύδωρος Καρυοφύλλης) ως καλλιτεχνικός διευθυντής, εκτός από ανθεκτικό bio (ο Έκτωρ με εμπειρία στην ίδια θέση στο Pafos 2017 και ανάλογη θέση στο Aberdeen της Σκοτίας και ο Poka Yio εικαστικός και συνιδρυτής της Biennale της Αθήνας) έχουν χνώτο και κώδικες συμπληρωματικούς.
Η μάχη για τη διεκδίκηση του τίτλου ήταν ήδη στις επάλξεις, όταν ο Poka Yio παρέλαβε τη σκυτάλη στη δεύτερη και απαιτητικότερη φάση της υποψηφιότητας. Δεν υπάρχει περιθώριο χρόνου και λάθους γι’ αυτό ο Έκτωρ πρέπει να τον κατατοπίσει άμεσα και σωστά όσο εκείνος αναζητά το βασικό αίτημα και όραμα της πόλης που θα παραλάβει ο Εκτελεστικός για να το εναρμονίσει με το απαιτούμενο θεσμικό πλαίσιο.
Η πρώτη επαφή αφήνει και στους δύο θετικές εντυπώσεις. «Η ευρωπαϊκή εμπειρία, η προσήλωση στους στόχους και η οξυδέρκεια του Poka Yio, η γνώση του για το διεθνές καλλιτεχνικό περιβάλλον» ενθουσιάζουν τον Έκτορα, όπως και το γεγονός ότι ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής «γνωρίζει καλά και από πολιτιστική διαχείριση. Ο Πολύδωρος αντιλήφθηκε αμέσως το τεράστιο μέγεθος του έργου που έπρεπε να αναλάβει και δεν χάθηκε πολύτιμος χρόνος». Από την πλευρά του, ο νεοφερμένος καλλιτεχνικός διευθυντής ανακουφίζεται που θα μοιραστεί το βάρος ενός τέτοιου πολύπλοκου project, «που διατρέχει κάθε στιγμή τον κίνδυνο να καταλήξει σε ένα γραφειοκρατικό Βατερλό, αν μείνεις μόνο στα εσκαμμένα και προφανή. Εδώ χρειάζεται η σιδερένια πυγμή του Έκτορα που, αν και πολύ νεαρός, έχει ήδη μαζέψει τεράστια γνώση στον τομέα του σχεδιασμού πολιτιστικών προγραμμάτων».
Τάχιστα η συνεργασία εξελίσσεται σε δυνατό ντουέτο. Ο Έκτορας έχει «μηδενική ανοχή σε οτιδήποτε είναι εκτός θέματος» οπότε όλα προχωρούν πολύ γρήγορα. «Με την ανταλλαγή λίγων λέξεων μεταξύ μας συνεννοούμαστε για τα προβλήματα, τις λύσεις και τις εναλλακτικές που έχουμε στη διάθεσή μας» δηλώνουν από κοινού.
Έτσι, το Kalamata:21 επιταχύνει σταθερά προς το στόχο. Το πρόγραμμα χτίζεται σχεδόν εξαρχής και ο χρόνος που περισσεύει πάει στη λεπτομέρεια. H ταχύτητα ξεπερνά τις προσδοκίες αφού ο φάκελος, η πεμπτουσία της διαγωνιστικής διαδικασίας, παραδίδεται 5 ημέρες νωρίτερα από την τελική προθεσμία. «Δουλεύω με έναν άνθρωπο του γούστου μου, χωρίς εγωισμούς και κρυφή ατζέντα» λέει ο Έκτορας για τον Poka Yio και παραδέχεται –παρότι δεν συνηθίζει τέτοιου είδους παραδοχές– ότι διδάχθηκε πολλά. «Ο Έκτωρ, αυτός ο σύγχρονος Όρσον Ουέλς του πολιτιστικού μάνατζμεντ» κατά τον Poka Yio, «είναι ένας σπάνιος και ιδιόρρυθμος άνθρωπος, τόσο προικισμένος που δεν μπορεί να ανεχτεί συμβιβασμούς σε όσα θεωρεί σημαντικά. Αν έχεις και εσύ τα ίδια ζητούμενα, σε απελευθερώνει απεριόριστα, αλλιώς σε συνθλίβει».
Με αυτό το συνδυαστικό background, λοιπόν, και με την υπόλοιπη ομάδα, την 11η Νοεμβρίου η Καλαμάτα διεκδικεί τον Τίτλο της Π.Π.Ε απέναντι στη Ρόδο και την Ελευσίνα. Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, η συνταγή για μια πολιτιστική συνεργασία δείχνει να έχει δέσει καλά. Μένει να τη δοκιμάσουμε.
Από την Παναγία που θήλαζε τον Χριστό μέχρι τη σύγχρονη τέχνη, η ιστορία του αποκαλύπτει πολλά περισσότερα για την κοινωνία παρά για το ίδιο το γυναικείο σώμα
Μαρίνα Καρέλλα, Αλεξάνδρα Αθανασιάδη, Νικομάχη Καρακοστάνογλου και Δέσποινα Φλέσσα δημιουργούν έναν διάλογο γύρω από τις έννοιες της συνέχειας, της μεταμόρφωσης και της εξέλιξης
Η επιμελήτρια της 9ης Μπιενάλε συζητά με τους Y2K architects και το Studio Precarity για την αρχιτεκτονική, την οπτική ταυτότητα, τις δυσκολίες και την κληρονομιά της διοργάνωσης
17°
