Σε έναν κόσμο όπου τα κλιπάκια με τους αποκεφαλισμούς των αλλόθρησκων από τους χαλιφατιανούς του Isis στη Ράκα εναλλάσσονται με την εικονοσκόπηση του νέου δίσκου των Pet Shop Boys και αμέσως μετά, ύστερα από τα πλάνα του ρεπορτάζ για το προσφυγικό στην Ειδομένη, τα hot spots στο λιμάνι του Πειραιά και τον πρώτο θάνατο νεαρής Αφγανής σε δομή φιλοξενίας, το διαφημιστικό μπρέικ σε προτρέπει κατευθείαν για ταξιδάκι - διακοπές στη Σαγκάη η έκθεση του εικαστικού ντουέτου Kalos&Klio στην Donopoulos Fine Arts δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο to the point. «Βίαιο μετάξι - Πένθιμα Πέπλα ως Αντικείμενα Μνήμης» είναι ο τίτλος της. Την πρωτοείδαμε στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης. Επιστρέφει όμως, τραγική και επίκαιρη όσο ποτέ λόγω της πραγματικότητας των ημερών.
«War Carousel - Παιδιά Στρατιώτες»
Μια εγκατάσταση μεταβλητών διαστάσεων που αποτελείται από μια σειρά επτά εκτυπωμένων έργων σε οργανικό μετάξι με τη μορφή μαντίλας πέπλου, ευθεία αναφορά σε έναν κόσμο όπου η βία, συμβολική, μεταφορική αλλά και απεχθώς θανάσιμη και υπαρκτή, δείχνει να κυριαρχεί. Επί χάρτου αλλά και επί μαζικού θεάματος. Σε ταινίες αλλά και σε τόπους, σε παιχνίδια αλλά και σε συγκεκριμένες γεωγραφικές συντεταγμένες. Στους δημόσιους λιθοβολισμούς στο Ιράν, σε καρέκλες θανατοποινιτών στο Λος Άντζελες, στα εργοστάσια στην Κίνα όπου χιλιάδες φτηνοί εργάτες παράγουν υπό δύσοσμες συνθήκες τα καλά και τα σπουδαία της παγκόσμιας κατανάλωσης.
«Bitter Candy - Παιδική Εργασία»
Αυτά είναι μερικά από τα θέματα που πραγματεύεται η σειρά του Βίαιου Μεταξιού. Καθόλου τυχαία δεν είναι η χρήση του συγκεκριμένου υλικού. Το μετάξι υψηλής ποιότητας, για να γίνει ιδανικό μαντίλι Hermès και καφτάνι Donatella, προϋποθέτει τη διαδικασία θανάτωσης του μεταξοσκώληκα με επώδυνο βρασμό, μια πρακτική που διασφαλίζει έτσι τα απόλυτα κατασκευαστικά στάνταρ. Ίσως αυτή η πρωτογενής βία να είναι και αυτό που αιώνες τώρα εμποτίζει και μεταφορικά και κυριολεκτικά τον επονομαζόμενο δρόμο του μεταξιού. Διακινητές ανθρωπίνων κουφαριών, μάρτυρες που ανατινάζονται, αιματοβαμμένες πειρατείες καραβανιών και την ίδια ώρα ανέμελος τουρισμός και πάρτι στην Γκόα! Κοκτέιλ με μάνγκο στην Ταϊλάνδη και αίμα στην Καμπούλ. Homeland στην καλωδιακή και εξαγωγή της Τζιχάντ σε προάστια στις Βρυξέλλες, ζωντανή σύνδεση. Business as usual!
«Exodus - Σύγχρονοι Πρόσφυγες»
Με τη γνωστή τεχνική τους, όπου πριν την τελική εικόνα που θα δώσουν στο έργο τους, καταβυθίζονται στον ωκεανό του ίντερνετ και αλιεύοντας χιλιάδες πληροφορίες, λέξεις, σχήματα, έμβυα, ασπόνδυλα, μικροαντικείμενα, αγάλματα, ποπ κουλτούρας μύθους, τα αρμολογούν πίξελ πίξελ, πόντο πόντο, προσδίδοντάς τους χαρακτήρα και συνάφεια, μέσω αμέτρητης layer επεξεργασίας, οι Kalos&Klio συνεχίζουν να ερευνούν και να καταγράφουν με επιμέλεια δεινού μικροσκοπικού εντομολόγου θέματα που κατακλύζουν το συνδεδεμένο κόσμο. Δημόσιος πλούτος και ανισόμετρη κατανάλωση, οικονομική κρίση και παγκόσμιες αναταραχές, σκοταδισμός, απελπισία και εικόνες μεταποκάλυψης, όπως ντιλάρονται μέσα από δίκτυα και οθόνες. Θάνατος και κατανάλωση.
Πολύπλοκα σχέδια, η στιλπνότητα του υλικού, η αφήγηση μοιάζει να εξαφανίζεται, πλούτος χρωμάτων, βομβαρδισμός πληροφορίας, όμως η διαλεκτική που αναπτύσσεται μεταξύ μεταξένιου υλικού και περιεχομένου αποκαλύπτει τη βιαιότητα που βρίσκεται στον πυρήνα του κάθε έργου. Σε κάθε πέπλο που, όταν απομακρυνθείς από την εκτυφλωτική φαντασμαγορία του, στο τέλος να αντιλαμβάνεσαι και τη μετατροπή του σε «μεταξένιο δάκρυ», όπως υπογραμμίζει εύστοχα και στον κατάλογο ο επιμελητής Παναγής Κουτσοκώστας.
«Heads or Tails - Ευρωπαϊκή Οικονομική Κρίση»
Θα το ξαναγράψω, όπως το έχω εξομολογηθεί και παλαιότερα: εκτιμώ αφάνταστα αυτό το εικαστικό δίδυμο. Αφενός γιατί στον παρόντα χρόνο είναι ό,τι πιο φρέσκο και συνεπές διαθέτει η καλλιτεχνική σκηνή της Θεσσαλονίκης αλλά και της χώρας και αφετέρου γιατί τα τελευταία χρόνια, δουλεύοντας σκληρά και με συνέπεια, βρίσκονται παντού, ξεπερνώντας τα σύνορα και την εθνική εσωστρέφεια: Χονγκ Κονγκ, Βερολίνο, Κίνα, Βενετία είναι μερικές από τις «δομές φιλοξενίας» και επίδειξης του έργου τους. Και την ίδια στιγμή περπατούν στην Τσιμισκή, πάντα μαζί, πάντα χαμογελαστοί, ακομπλεξάριστοι και πρόθυμοι για ατελείωτους καφέδες, κους κους και ανταλλαγή απόψεων, όπως προχθές που τρακάραμε στην Κομνηνών και τα είπαμε «εφ’ όλης».
Τιμή και δόξα στα παιδιά της Κοσμόπολης που με τη συγκεκριμένη δουλειά τους επαναφέρουν τη γοητεία του στιβαρού κόνσεπτ, τη συνδεδεμένη με την παγκόσμια θεματολογία, την άριστη εκτέλεση και την άρρηκτη σχέση τους με την post νεωτερικότητα: Από την Ασία έως το Σουφλί και από το Αφγανιστάν έως την Ειδομένη είναι ένα μετάξι δρόμος.
«Βίαιο Μετάξι: Πένθιμα Πέπλα ως Αντικείμενα Μνήμης» των Kalos&Klio στην Donopoulos IFA (Αγίας Θεοδώρας 3, 54623 Θεσσαλονίκη, Τ: 2310552633, donopoulos.gr)
Επιμέλεια: Παναγής Κουτσοκώστας
Διάρκεια: 22 Απριλίου – 30 Μαΐου
Με αφορμή την έκθεση, οι εκδόσεις IANOS κυκλοφορούν λεύκωμα με τίτλο «Βίαιο Μετάξι» σε επιμέλεια του Παναγή Κουτσοκώστα, βασισμένο στην έρευνα και στα έργα των Kalos&Klio.
Ο ζωγράφος παρουσιάζει παράλληλα τις εκθέσεις «Κλεμμένος Πειρατής» και «Beauty and Blue» στην Kapopoulos Fine Arts και στο «Πάτμιον» Πνευματικό Κέντρο.
Η πρώτη Cycladic Biennale ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε έναν ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη
Ο ιστορικός τέχνης και επιμελητής δεν αφηγείται ιστορίες άλλων, αλλά επιμελείται το ίδιο του το βλέμμα: τις εμμονές, τις επιστροφές και τις αγάπες που το διαμόρφωσαν.
46 καλλιτέχνες από 10 διαφορετικές χώρες της υφηλίου, θα φωτίσουν τα ζητήματα του σύγχρονου κόσμου, μετατρέποντάς τα σε μια εμπειρία συλλογικού στοχασμού, ενσυναίσθησης και θεραπείας
Έξι νέοι καλλιτέχνες καλούνται να δημιουργήσουν έργα για την καλοκαιρινή ραστώνη στην έκθεση «Midsummer Party: Reflections on Space and Time — Don’t Ask Me Why»
H Μαργαρίτα Αθανασίου, η Βαλίνια Σβορώνου, η Σοφία Κουλουκούρη, ο Κοσμάς Νικολάου, η Βέρα Χοτζόγλου και ο Κωνσταντίνος Δουμπενίδης μιλούν στην ATHENS VOICE
17°
