Με συλλογή υπογραφών αντιδρούν πολλοί Έλληνες καλλιτέχνες για όσα συμβαίνουν στο ΕΜΣΤ.
Στο κείμενο που συνοδεύει την συλλογή υπογραφών αναφέρουν: «Είμαστε "διεθνείς" και ζούμε στην Ελλάδα.
Εμείς οι πολίτες και κάτοικοι αυτής της χώρας.
Κατοικούμε και εργαζόμαστε στην Ελλάδα από επιλογή.
Είμαστε εμείς που κρατάμε την ελληνική σύγχρονη τέχνη και τον ελληνικό πολιτισμό ζωντανό διότι δεν μετοικήσαμε σε άλλη χώρα, κατά την διάρκεια της κρίσης. Παλεύουμε καθημερινά να επιβιώσουμε ενώ παραμένουμε πιστοί/ές και αφοσιωμένοι/ες στην τέχνη, και στα κοινά της χώρας χωρίς την ουσιαστική υποστήριξη από τους θεσμούς της.
Εμείς οι διεθνείς καλλιτέχνες, επιμελητές, συγγραφείς, θεωρητικοί, αρχιτέκτονες, μουσικοί, σκηνοθέτες, αθλητές, συλλέκτες, ιδιοκτήτες γκαλερί, ηθοποιοί, χορευτές, σχεδιαστές, τους οποίους / τις οποίες μας καλούν επανειλημμένως διεθνείς θεσμοί να επικοινωνήσουμε το έργο μας, προάγουμε το ελληνικό πολιτισμό σε όποιο μήκος και πλάτος της γης βρεθούμε, αλλά δεν έχουμε την αξίωση της οικονομικής υποστήριξης των θεσμών της Ελλάδας, της χώρας που ζούμε και δουλεύουμε.
Με την υποστήριξη άλλων διεθνών θεσμών ή με την δική μας οικονομική πρωτοβουλία καταφέραμε να προκαλέσουμε και να προσκαλέσουμε το διεθνές ενδιαφέρον για τον σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό πάμπολλες φορές (και όχι μόνο για το αρχαιοελληνικό όπως συνέβαινε μέχρι πρότινος) στην χώρα μας, καθιστώντας την Αθήνα μια πόλη που συζητιέται πια το 2019 σε διεθνή συνέδρια και σε στρογγυλές τράπεζες σε μεγάλες διεθνείς εκθέσεις και φεστιβάλ ως η πρωτεύουσα της σύγχρονης τέχνης στην Ευρώπη.
Εμείς λοιπόν που είμαστε διεθνείς, καταγγέλλουμε ως άτυχους τους τελευταίους χειρισμούς για την επιλογή νέου διευθυντή του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, ΕΜΣΤ όπως επίσης και την απόφαση να απορριφθούν όλες οι αιτήσεις των συναδέλφων μας, λαμπρών ανθρώπων της διεθνής εικαστικής σκηνής - και να χαρακτηριστούν ως “απαράδεκτες”.
Χαιρετίζουμε την προσπάθεια του Υπουργείου Πολιτισμού να συμμορφωθεί σε διεθνή δεδομένα και να διευρύνει μέσω ανοιχτής προκήρυξης, την επιλογή άξιων ανθρώπων, για την πλήρωση της θέσης ενός τόσο σημαντικού φορέα όπως το ΕΜΣΤ (Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης).
Ωστόσο θεωρούμε απαράδεκτα:
- το γεγονός της ανικανότητας της πολιτείας να εμπιστευτεί το διεθνές δυναμικό της χώρας και να εκλέξει έναν άξιο /μια άξια διευθυντή /διευθύντρια για την περιοδική θητεία, τεσσάρων ή οκτώ χρόνων.
- την απαξίωση, από την ελληνική πολιτεία, (και συγκεκριμένα από το ΥΠΠΟ, σε αυτή την περίπτωση) όλων ημών των διεθνών Ελλήνων ως ανίκανους/ ανίκανες να πλοηγήσουμε τους θεσμούς της χώρας μας.
- την απόφαση του ΥΠΠΟ να συστήσει επιτροπή αξιολόγησης για την πλήρωση νέου διευθυντή / διευθύντριας, ενός εθνικού μουσείου σύγχρονης τέχνης, αποτελούμενη από πέντε άνδρες με μέσο όρο ηλικίας 69,5 ετών. Ενώ, κάποιοι από τους οποίους απέχουν, εδώ πολλές δεκαετίες από τα πολιτιστικά κοινά, και ενώ πλέον, η γυναικεία αντιπροσώπευση στους θεσμούς διεθνώς, είναι όχι μόνο επικροτούμενη, αλλά και υποχρεωτική. Η επιτροπή αξιολόγησης για πλήρωση της θέσης του ΕΜΣΤ, και εν έτη 2019 ήταν: Πρόεδρος: Δημοσθένης Κοκκινίδης (ζωγράφος, γεννήθηκε το 1929), Μέλη: Νικόλαος Χατζηνικολάου (ιστορικός τέχνης , γεννήθηκε το 1938), Δημήτρης Ησαΐας ( κοσμήτορας αρχιτεκτονικής, γεννήθηκε το 1952), Γεώργιος Κουμεντάκης, (συνθέτης, διευθυντής της Λυρικής Σκηνής γεννήθηκε το 1959 ), Ορέστης Ανδρεαδάκης (διευθυντής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, γεννήθηκε το 1963)
- την ανικανότητα των «αξιολογητών» να αναγνωρίσουν τις πραγματικές ευθύνες της θέσης για την οποία αξιολογούν και να συμψηφίσουν τα δεδομένα που έλαβαν, με αποτέλεσμα να μην απορρίψουν συνολικά τους / τις αιτούντες, (ανθρώπους με αποδεδειγμένο διεθνείς έργο) λόγω έλλειψης “τυπικών προσόντων” όπως πτυχία από φροντιστήρια ξένων γλωσσών.
- το άνοιγμα του μουσείου χωρίς νέο διευθυντή / διευθύντρια όπως και τον διορισμό ουρανοκατέβατου διευθυντή/ διευθύντριας για την αναπλήρωση του κενού που άφησε η αποτυχημένη προσπάθεια αξιολόγησης.
Ζητάμε επιτέλους από την πολιτεία αναγνωρίσει την ανικανότητα της να παρακολουθήσει και να αφουγκραστεί την σύγχρονη πολιτισμική αλλαγή της χώρας ώστε να μπορέσει εν καιρό:
α) Να ενημερωθεί για το ποιοι είμαστε και τι κάνουμε εδώ και τόσα χρόνια όχι μόνο στην Ελλάδα άλλα σε όλο τον κόσμο.
β) Να δώσει την δυνατότητα να δημιουργηθούν γέφυρες εμπιστοσύνης και αλληλεπίδρασης μεταξύ των σύγχρονων δημιουργών με τους θεσμούς και να μας τους εμπιστευτεί.
γ) Να στηρίξει, αντί να απαξιώνει -μικροπρεπώς και λόγω αγνοίας- το καλλιτεχνικό δυναμικό της χώρας.
Ζητάμε να χαρακτηριστεί ο διαγωνισμός για την πλήρωση θέσης νέου διευθυντή στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης άκυρος και όχι άγονος και να βγει σχετική διορθωτική ανακοίνωση έτσι ώστε να αποκατασταθεί η φήμη του διεθνούς- ελληνικού δυναμικού της τέχνης.
Χαιρετίζουμε την απόφαση του ΥΠΠΟ, για την επανάληψη του ανοιχτού διαγωνισμού με περισσότερη σύνεση αυτή την φορά στην σύσταση μιας διεθνούς επιτροπής που θα αποτελείται από ειδικούς του χώρου, αναγνωρισμένες προσωπικότητες των τεχνών που δραστηριοποιούνται ακόμη ενεργά σε όλο το κόσμο. Και φυσικά όχι μόνο από άνδρες.
Ζητάμε όμως ιδιαίτερη προσοχή σε αυτή την ενεργεία για να μην ξανα-πέσουμε σε αδιέξοδα όπως αυτό της υπόθεσης του Γιαν Φαμπρ, ο οποίος διορίστηκε χωρίς σκέψη σε μια νύχτα για διευθυντής του φεστιβάλ Αθηνών, (παρά την άγνοια του ως προς τα κοινά της χώρας), και καθαιρέθηκε άμεσα ύστερα από την κατακραυγή του καλλιτεχνικού κόσμου .
ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΝΑ ΕΘΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΝΟΙΧΤΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΩΠΟΠΑΓΕΣ, ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΚΑΝΕΝΟΣ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑΣ, ΟΥΤΕ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ, ΟΥΤΕ ΥΠΟΥΡΓΩΝ .
ΕΝΑ ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΟΙΚΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΙΜΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΟΡΑΜΑ , ΠΑΘΟΣ, ΠΥΓΜΗ, ΕΥΣΥΝΕΙΔΗΣΊΑ ΚΑΙ ΔΙΟΡΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. ΚΑΙ ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΜΕ ΔΙΑΥΓΕΙΑ .
ΕΝΑ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΑΝΟΙΚΤΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ, ΘΑ ΑΓΚΑΛΙΑΣΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΟΡΦΕΣ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΉΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ ΑΓΩΓΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ -ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ- ΟΣΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ /ΟΛΕΣ ΤΟΥΣ /ΤΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ.
ΔΙΟΤΙ ΤΕΛΙΚΑ Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΤΥΧΙΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΩΝ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ ΑΛΛΑ Η ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΗ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΡΙΕΡΑ ΣΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΤΕΧΝΗ, Η ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΔΙΑΡΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ, ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΙΝΑ.
Πρόκειται για έναν απολαυστικό συνδυασμό χιούμορ και συγκίνησης, με το κουίρ στοιχείο να εμφανίζεται σε κάθε σεκάνς και να δένει υποδειγματικά με το μέινστριμ.
Η μητρότητα σε γκορ αισθητική και με στοιχεία μεταφυσικού τρόμου –που φτάνει στα όρια του body horror– σε ένα φιλμ που παρακολουθείται με άνεση λόγω της ατμόσφαιράς του
14°
