Η ζωή μετά το 1,52%

Ήδη έχουν περάσει τρεις μήνες από τις Ευρωεκλογές. Τρεις μήνες από το 1,52% του Ποταμιού, το οποίο στην ουσία το έθεσε εκτός ενεργής πολιτικής δράσης. Χρονικό διάστημα αρκετό για όλους όσους θέλαμε να κάνουμε την αυτοκριτική μας, να αναλογιστούμε τα πιθανά δικά μας λάθη, αλλά και τις αστοχίες της κεντρικής ομάδας που οδήγησε το κόμμα στη δυσμενή αυτή θέση. Χρονικό διάστημα που αποδεικνύεται όμως μικρό για όσους δεν έχουν καταλήξει στο αν θα αφήσουν το Ποτάμι για άλλα μετερίζια ή θα μείνουν σιωπηλοί να περιμένουν το πλήρωμα του χρόνου.

Ο χρόνος όμως που άλλες φορές λειτουργεί ευεργετικά και βοηθά να λάβει κανείς τις σωστές αποφάσεις, τώρα μοιάζει αμείλικτος. Ήρθε η ώρα να λάβουμε αποφάσεις. Όλοι μας. Αποφάσεις για την επόμενη μέρα του Ποταμιού. Και η απαίτηση αυτή δεν εκφράζεται από λίγους, αλλά είναι κοινός τόπος πολλών στελεχών, εθελοντών φίλων και ψηφοφόρων ανά την Ελλάδα που ακόμα και τώρα παραμένουν σταθεροί στην προσπάθεια που ξεκινήσαμε το 2015. Γιατί, αν οι αξίες της ισότητας ευκαιριών για όλους, της διαφάνειας και της αποτελεσματικότητας του δημοσίου και της απελευθέρωσης της δημιουργικότητας των ανθρώπων της αγοράς παραμένουν επίκαιρες, αν υπάρχουν εθελοντές, στελέχη, διαθέσιμα για να εργαστούν για την ανοικοδόμηση του Ποταμιού και την ανασύσταση του χώρου μας, τότε δεν καταλαβαίνω τους λόγους για τους οποίους κάποιοι θέλουν να επιλέξουν την αδράνεια, τη μη πράξη και βασικά τη σιωπή.

Θα είμαι ειλικρινής. Ακούγονται φωνές μέσα και έξω από το Πολιτικό μας Συμβούλιο οι οποίες εισηγούνται και προκρίνουν την αναστολή του κόμματος. Την παύση λειτουργίας του. Φωνές εντελώς παράλογες κατά τη γνώμη μου. Γιατί ακόμα και μετά την αδικαιολόγητα παρατεταμένη σιωπή, το Ποτάμι δεν έχει πεθάνει. Έχει και πολιτικούς και συναισθηματικούς λόγους να υπάρχει. Έχει χρέος να παρακολουθήσει την εφαρμογή των εξαγγελιών της κυβέρνησης Μητσοτάκη περί βελτίωσης της λειτουργίας του δημοσίου και περί απελευθέρωσης της αγοράς. Έχει χρέος να διεκδικεί την προστασία των δικαιωμάτων όσων συνεχίζουν να θεωρούνται «πολίτες δεύτερης κατηγορίας». Έχει χρέος να κρατήσει ζωντανή τη σπίθα της πολιτικής ενεργοποίησης χιλιάδων ανθρώπων που έως το 2014 δεν είχαν σκεφτεί ποτέ να ασχοληθούν με τα δημόσια πράγματα.

Όποιος, λοιπόν, έχει παραδώσει τα όπλα και επιλέγει τη μη-μάχη, ας παραιτηθεί από θέσεις ευθύνης. Απλά πράγματα. Ας αποχωρήσει και ας αφήσει όλους όσους πιστεύουμε ακόμα στην αναγκαιότητα της ύπαρξής μας στην πολιτική, να εργαστούμε για τη ζωή μετά το 1,52%. Με σύμπνοια, με δημοκρατικές και συμμετοχικές διαδικασίες, χωρίς προσωπικές κρυφές ατζέντες. Με την ίδια όρεξη και τον ενθουσιασμό του 2015, αλλά με περισσότερη πείρα και γνώση από τα λάθη του παρελθόντος.  

Είμαι πεπεισμένος ότι ο επικεφαλής του κόμματός μας, ο δημιουργός του, ο οποίος υπήρξε όλον αυτό τον καιρό εμπνευστής των χιλιάδων στελεχών μας, θα λειτουργήσει ως θεματοφύλακας της επόμενης μέρας. Μετά τη δική του πολιτική απόφαση να παραιτηθεί από την αρχηγία του κόμματος, θα ενεργήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για την επαναλειτουργία του κόμματος, την επαναδραστηριοποίηση των στελεχών και την οργάνωση σε εύλογο χρόνο του συνεδρίου το οποίο δεν θα εκλέξει απλά τον επόμενο επικεφαλής, αλλά στην ουσία θα επανιδρύσει το κόμμα. Στο σωστό χρόνο και με τον σωστό τρόπο.

Ήρθε η ώρα να χαράξουμε τον οδικό χάρτη για την επόμενη μέρα στο Ποτάμι. Πρακτικές διαδικασίες, με ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα, κατανοητές στον κάθε ένα πολίτη που θέλει να συμμετέχει. Πραγματικά ανοιχτές διαδικασίες, που θα προταθούν από κάτω προς τα πάνω και δεν θα επιβληθούν άνωθεν, που δεν θα «καπελώνονται» από μια μικρή ομάδα στελεχών, διαδικασίες που θα δίνουν τη δυνατότητα σε κάθε ένα στέλεχός μας ανά την Ελλάδα να συνδράμει ουσιαστικά. Να συμμετέχει όχι μόνο στις περιφερειακές λειτουργίες του Συνεδρίου μόνο και μόνο για να δίνει μια τύποις νομιμοποίηση προειλημμένων επιλογών, αλλά να αποτελέσει τον πυρήνα των αποφάσεων.

Καλώ, λοιπόν, να συστρατευτούμε όλοι μας στην κοινή αυτή προσπάθεια και να χτίσουμε με αξιώσεις ένα λαμπρό αύριο για το Ποτάμι. Οι αριθμοί δεν σκοτώνουν τα κόμματα. Το πείσμα που χάνεται τα σκοτώνει.