Η Πάρος του Alexander Zinell

Ήταν περίπου στα µέσα της δεκαετίας του ’80, όταν επισκέφθηκα πρώτη φορά την Ελλάδα. Είχα µόλις αποφοιτήσει από το σχολείο και µαζί µε φίλους µου ξεκινήσαµε ως «backpackers» το ταξίδι µας για τη χώρα του Νότου που µέχρι τότε είχαµε δει µόνο µέσα από ταξιδιωτικά περιοδικά. Το σενάριο, θυµάµαι, είχε ως εξής: Θα φτάναµε στην Πάρο, θα κοιµόµασταν σε παραλίες και θα απολαµβάναµε το ελληνικό καλοκαίρι. Βέβαια δεν καταφέραµε ποτέ να κοιµηθούµε σε παραλίες αλλά αντιθέτως σε ταράτσες σπιτιών. Να θυµίσω ότι την εποχή εκείνη µπορούσε να νοικιάσει κανείς µια ταράτσα που γινόταν το προσωρινό κατάλυµα και το οποίο βέβαια µοιραζόµασταν και µε άλλες παρέες. 

Εκεί γνώρισα το νησί της Πάρου και την ελληνική φιλοξενία. Έφαγα πρώτη φορά για πρωινό ελληνικό γιαούρτι µε µέλι στην πλατεία, καθόµουν µε τις ώρες κάτω από τον ήλιο στις πανέµορφες παραλίες µε τη χρυσή άµµο και βέβαια δοκίµασα ούζο και ελληνική σαλάτα. Νοµίζω ότι αυτές οι εικόνες, µαζί µε όλες όσες αποκόµισα γυρνώντας το νησί πότε µε τοπικό λεωφορείο και πότε µε µια βέσπα, οι βόλτες στο λιµάνι τα απογεύµατα, στην Κοιλάδα µε τις Πεταλούδες και στη Νάουσα, έχουν χαραχτεί στη µνήµη µου και µε συνοδεύουν έως και σήµερα. Η Πάρος θα έχει πάντα µια θέση στην καρδιά µου συµβολίζοντας τα χρόνια της ανεµελιάς και της διασκέδασης. 

Ως ∆ιευθύνων Σύµβουλος της εταιρείας που διαχειρίζεται 14 αεροδρόµια στην Ελλάδα εκ των οποίων µόνο τα τρία βρίσκονται στην ενδοχώρα, έχω τη χαρά να επισκέπτοµαι τακτικά τη νησιωτική Ελλάδα. Αυτό που µε είχε συναρπάσει από την πρώτη στιγµή ήταν το πόσο διαφορετικά είναι τα νησιά µεταξύ τους και πόσο µοναδική είναι η οµορφιά τους. Ακόµα και στα συµπλέγµατα, όπως είναι οι Κυκλάδες ή τα Επτάνησα, ενώ βλέπεις κάποια κοινά χαρακτηριστικά στην αρχιτεκτονική ή τα χρώµατα όπως είναι π.χ. οι καµάρες, το µπλε-άσπρο ή η ενετική επιρροή στο Ιόνιο, κατά τ’ άλλα το κάθε νησί έχει µια πολύ ξεχωριστή και ιδιαίτερη «προσωπικότητα». Άρα, λοιπόν, δεν θα µιλήσω για το κάστρο των Ιπποτών στη Ρόδο και των Iωαννιτών Ιπποτών στην Κω, τις οµορφιές της Λέσβου της Μυκόνου και της Σάµου, τα ηλιοβασιλέµατα στη Σαντορίνη και τα καταπράσινα νερά της Σκιάθου, για την παλιά πόλη στα Χανιά και το Ναυάγιο στη Ζάκυνθο, για το Ποντικονήσι στην Κέρκυρα και τη γαστρονοµία της Κεφαλονιάς. Όλα αυτά τα νησιά τα γνώρισα µέσα από την εργασία µου στην Ελλάδα τα τελευταία πέντε χρόνια και θα ήταν αδύνατο να ξεχωρίσω κάποιο ως «το αγαπηµένο» – είναι όλα τους αγαπηµένα. 

*Ο Alexander Zinell είναι Διευθύνων Σύμβουλος της Fraport Greece.

Βρείτε τον καλοκαιρινό οδηγό της Πάρου εδώ.