Κολύμπι και διάβασμα στην παραλία του Αγίου Σώστη, που τότε την επισκέπτονταν περίπου 30 άνθρωποι την ημέρα και μερικοί γυμνιστές… Cocktails και χορός στο Caprice (o Χρύσανθος καθισμένος στο οβάλ παράθυρο για να μη χάσει το ηλιοβασίλεμα)… φαγητό στον Φιλιππή (χαζεύοντας το glamour των ημερών), ποτά και χορός στα bars (όσα περισσότερα αντέχανε) και μετά 3 ώρες ύπνο.
Το πρωί στη Βεγγέρα (ή λίγα χρόνια μετά στο Sea Satin Market). H Έλενα έπρεπε να γυρίσει στην Αθήνα, είχε μόλις πιάσει την πρώτη της δουλειά στα «περιοδικά μόδας», είχε χάσει την πτήση… είχε χάσει το πλοίο… ευτυχώς ο Νίκος Μπαλόπουλος ήταν φίλος και ευτυχώς το hobby του και η τρέλα του ήταν τα μονοκινητήρια αεροπλάνα και ευτυχώς εκείνο το πρωί επέστρεφε στην Αθήνα.
Η Μύκονος ήταν πάντα μια τρέλα… Τόσα χρόνια μαζί ο Χρύσανθος και η Έλενα, ένας παιδικός τεράστιος έρωτας που έμεινε για πάντα παιδικός και τεράστιος. Όποτε αποφάσιζαν να πάνε διακοπές σε ελληνικό νησί φρόντιζαν όλα να είναι κανονισμένα από πριν, εισιτήρια, ξενοδοχεία, κάποια καλά εστιατόρια, οδηγός για τις ωραιότερες παραλίες και βιβλία, πολλά βιβλία.
Αυτά όλα για τα υπόλοιπα νησιά. Γιατί η Μύκονος έσκαγε πάντα από το πουθενά, τη μια γιατί ξεσηκώθηκε η παρέα, την άλλη γιατί τελευταία στιγμή θυμήθηκαν ότι τους είχαν καλέσει ή ακόμα και για το γεγονός ότι ήταν «τόσο κοντά» για το διήμερο.
Φαίνεται και οι δύο δεν μπορούσαν να εξηγήσουν την έλξη για αυτό το νησί με το μόνιμα ενοχλητικό αέρα…
Αρκετά χρόνια μετά, χαζεύοντας φωτογραφίες από τα 80s, νιώθουν τόσο τυχεροί που πρόλαβαν να απολαύσουν αυτό το νησί στην πιο ανεπιτήδευτα κοσμοπολίτικη περίοδό του. Η Μύκονος μάγευε με τις απίστευτες παραλίες της, που έδειχναν πρωτόγονες χωρίς ίχνος οργάνωσης, σε τρέλαινε με τα άπειρα εκκλησάκια της, που τα περισσότερα είχαν τρούλους βαμμένους καρμίνα ή γαλάζιο, σε ξεσήκωνε με τις μουσικές που πολλές φορές μπερδεύονταν στα αμέτρητα μπαράκια της Χώρας, σε παράσερνε στον έρωτα με το δυνατό άνεμό της.
Η Μύκονος δεν έπαψε να είναι ένας διεθνής προορισμός… μόνο που τότε αυτό ήταν ευχάριστο. Χαιρόσουν να βλέπεις τους ξένους και καλοβαλμένους επισκέπτες να απολαμβάνουν το νησί και να το σέβονται. Χαιρόσουν να βλέπεις όλους μαζί, Έλληνες και ξένους, να προστατεύουν αυτή την αίσθηση ελευθερίας που σου έδινε η Μύκονος.
Τα χρόνια πέρασαν, η Έλενα προχώρησε με αυτό που πάντα ήξερε ότι θα ασχοληθεί, και μέχρι σήμερα σχεδιάζει από ανάγκη για το ωραίο. Ο Χρύσανθος, μαζί με τον αδελφό του, έκανε την αγάπη του για χαρά και ευδαιμονία δουλειά με απόλυτη συναίσθηση του ότι το να δημιουργείς χώρους εστίασης είναι κομμάτι πολιτισμού.
Στη Μύκονο δεν πήγαιναν πια τόσο συχνά, προτιμούσαν άλλους προορισμούς, όπως την Ύδρα, τη Σίφνο…
Όταν ένα μέρος το έχεις λατρέψει για την ενέργειά του, την πανέμορφη φυσική ομορφιά και τη γοητευτικά απλή ανθρώπινη παρέμβαση, χωρίς να το πολυσκεφτείς παύεις να το επισκέπτεσαι βλέποντάς το να μεταλλάσσεται.….
Δύο χρόνια πριν προτάθηκε στον Χρύσανθο και τον αδελφό του να αναμορφώσουν και να επαναπροσδιορίσουν ένα ξενοδοχείο από αυτά που υπήρχαν πολλά χρόνια στο νησί και που τον τελευταίο καιρό είχε περάσει στα αζήτητα. Η Έλενα είχε τις επιφυλάξεις της. Το εγχείρημα πέτυχε, αποσπώντας τα καλύτερα σχόλια από ανθρώπους που πραγματικά εκτιμούν το όμορφο και το καλό, και ο Χρύσανθος για μια στιγμή πίστεψε πως αυτή η προσπάθεια θα βοηθούσε το νησί που σχεδόν βουλιάζει στο κιτς.
Εντάξει, η Μύκονος εξακολουθεί να έχει έστω λίγες αλλά πανέμορφες παραλίες που σώζονται, έχει μερικά από τα καλύτερα εστιατόρια της Ελλάδας και μερικά όμορφα ξενοδοχεία, κάποια πολύ καλόγουστα εμπορικά καταστήματα και συγκεντρωμένα τα πιο όμορφα εξοχικά σπίτια.
Η ωραία θέα όμως είναι ο ωραίος άνθρωπος (ωραίος άνθρωπος με την ευρύτερη σημασία της λέξης), και τις ωραίες στιγμές μόνο οι ωραίοι άνθρωποι τις δημιουργούν.
Ζούμε όμως ακόμα στην εποχή τού «ότι δηλώσεις είσαι», στην εποχή που οι φιλίες κυρίως μετριούνται στα αργύρια… και στην εποχή που όταν δείχνεις ανοχή στη σαχλαμάρα αυτή γιγαντώνεται σαν τέρας και σε τρώει. Μπορείς να δηλώσεις «Σούλα και glamorous» αυτή την εποχή, που ταιριάζει πολύ στη Μύκονο.
Πάμε για άλλα λοιπόν… Το θέμα είναι να μην προδίδεις τον εαυτό σου και τα όνειρά σου…
* Ο Χρύσανθος Πανάς είναι επιχειρηματίας και η Έλενα Σύρακα σχεδιάστρια κοσμημάτων
Πευκοδάση, ορεινά χωριά, εξωτικές παραλίες, φαράγγια, παραθαλάσσιες ταβέρνες και μικρές στάσεις που αξίζουν το ταξίδι σε ένα από τα πιο πολυσύνθετα νησιά της Ελλάδας
Ο Νορβηγός δημοσιογράφος, εκδότης και συγγραφέας αγόρασε το θρυλικό «Κόκκινο Σπίτι» της Αλκυόνης Παπαδάκη στο Νέο Χωριό στην Κρήτη, αναβίωσε μαζί με αυτό και τον ελαιώνα του και βρήκε τη χαρά του
17°
