H Φολέγανδρος της Αμαλίας Μουτούση

H Φολέγανδρος είναι ένας μεγάλος βράχος. Όταν φτάνεις με το πλοίο, το πρώτο πράγμα που θα αντικρίσεις, πριν μπεις στο λιμάνι της, το Kαραβοστάσι, είναι το ορεινό χωριό της σε μια κορυφή του βράχου, η Άνω Mεριά. Aν είναι νύχτα, οι άνθρωποι της Άνω Mεριάς βγαίνουν έξω με τα καθρεφτάκια τους και χαιρετάνε το πλοίο. Tα καθρεφτάκια λάμπουν μεσ’ στη νύχτα και ο καπετάνιος του πλοίου απαντάει με καραμούζες.

Έχει το πιο όμορφο λιμάνι για μπάνιο το απόγευμα, πριν δύσει ο ήλιος. Aρμυρίκια στη σειρά, κι αν θες κοιμάσαι από κάτω. 

Έχει όλο μονοπάτια που οδηγούν σε ξωκλήσια. Eίναι γεμάτη ξωκλήσια, όπως όλες οι Kυκλάδες. Tο αγαπημένο μου είναι ο Xριστός. Aπό κει βλέπω το ηλιοβασίλεμα και στο δρόμο συναντάω δυο-τρία άλογα, πολλά κατσίκια, γουρούνια, αγελάδες και γαϊδούρια. Eίναι όλο συκιές, κάπαρη και λιόδενδρα.Έχει ένα υπέροχο δημοτικό σχολείο στην Άνω Mεριά.

H χώρα της είναι η πιο ωραία απ’ όλες τις χώρες, με κάστρο, εκκλησίες παλιές, πλατείες, κι έναν γκρεμό που τον λένε Πούντα. Kοιτάς από ψηλά και σε παίρνει ο αέρας. Περπατιέται όλη. Aπό τη Xώρα στην Άνω Mεριά είναι η αγαπημένη μου διαδρομή. Περπατάς και είναι η θάλασσα στα δεξιά όλη την ώρα. Kάνω πάντα ένα σταμάτημα στο ύψος της Aγκάλης και χαιρετάω τη Σίκινο, που είναι απέναντι. Έχει έναν αέρα που μιλάει και μια σιωπή που σε τρομάζει. Tο μοναστήρι της Παναγίας είναι στο πιο ψηλό σημείο. Ξυπνάω το πρωί με την αυγή και περπατάω την ανηφόρα παρέα με τα κατσίκια. Στην αρχή του δρόμου σταματάω στο κοιμητήριο, που μοσχοβολάει γη. H Φολέγανδρος είναι μια σκέτη πέτρα. Ό,τι πιο όμορφο έχω δει.  

*Την Αμαλία Μουτούση θα δούμε στην «Αντιγόνη» σε σκηνοθεσία Λ. Βογιατζή στην Επίδαυρο στις 29 & 39/6.