Σκιάθος

Στη Σκιάθο βρέθηκα για μια εμφάνιση στο Pure, σ’ ένα από τα πιο μεγάλα clubs του νησιού. Όλα πήγαν πολύ καλά, ο κόσμος πολύς και όλοι περάσαμε καταπληκτικά. Τελειώνοντας πήγα στο ξενοδοχείο με σκοπό να μείνω μόνο 2 ώρες, για να ετοιμαστώ, προκειμένου να πετάξω με την πρώτη πρωινή πτήση –η μόνη για Αθήνα–, αφού το επόμενο βράδυ εμφανιζόμουν σε άλλη πόλη. Στο δωμάτιο κάθισα στον καναπέ με κλειστά τα μάτια για να ηρεμήσω… λίγο, αλλά ξυπνώντας συνειδητοποίησα ότι είχα χάσει την πτήση! Πανικοβλήθηκα. Τα είχα βάλει με τον εαυτό μου, μ’ έπιασαν τα κλάματα...! Πώς μπόρεσα να αφήσω να γίνει αυτό το λάθος; Μίλησα με τους διοργανωτές, μίλησα με τους συνεργάτες μου στην Αθήνα... δεν γινόταν τίποτα!  Έπρεπε να μείνω Σκιάθο και να ακυρώσω την επόμενη εμφάνισή μου. Όπως κι έγινε.

Ένιωθα ενοχές και τύψεις... και για να ηρεμήσω, μου πρότειναν οι διοργανωτές και κάποια κορίτσια που είχα γνωρίσει να πάμε μια βόλτα. Αυτή η βόλτα αποδείχτηκε βάλσαμο, το νησί μού πήρε όλη την ένταση, η ομορφιά του έσβησε τη λύπη μου. Περπατήσαμε στη Χώρα του νησιού, στο λιμάνι, στα σοκάκια, πήγαμε στο Banana beach bar. Αλλά αυτό που δεν θα ξεχάσω ποτέ και στο μυαλό μου κάνει τη Σκιάθο μοναδική, είναι όταν με μια βάρκα περάσαμε απέναντι, σε ένα ερημικό νησάκι. Υπήρχε μόνο ένα ταβερνάκι με λίγα τραπέζια κι ένα ζευγάρι ηλικιωμένων που εξυπηρετούσε όποιον έφτανε εκεί... Μας φρόντισαν με τόση αγάπη, σαν να ήμασταν τα εγγόνια τους. Κάτσαμε μαζί μέχρι αργά το βράδυ ακούγοντας τις ιστορίες τους – από αυτές τις ιστορίες που μόνο οι μεγάλοι άνθρωποι μπορούν να ξέρουν.  Ήταν από τις πιο ήρεμες, όμορφες, ανθρώπινες στιγμές της ζωής μου... και την έζησα εκεί, στη Σκιάθο. Γι’ αυτό θα ξαναπάω –μάλιστα, λέμε γι’ αυτό το καλοκαίρι–, το υποσχέθηκα στον εαυτό μου, στο νησί και σ’ αυτό το ζευγάρι…

* Η Ελένη Φουρέιρα είναι τραγουδίστρια