- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Μια άσκηση γιόγκα με τη μέθοδο του δάσκαλου Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη
Η αξεπέραστη μέθοδος του Μητέρα Θεσσαλονίκη
Μια περιγραφή του Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη για τη Θεσσαλονίκη που δίνει με παραστατικότητα το ιδιαίτερο σχήμα της.
Δεν νομίζω ότι υπήρξε μεγαλειωδέστερη περιγραφή της Θεσσαλονίκης από αυτήν όπου ο Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης προσφέρει το σώμα και τις αισθήσεις του στην πόλη, με αποτέλεσμα άνθρωπος, πολεοδομία και ορίζοντας, αρμονικά και εσαεί να ενώνονται σε σάρκα μια: «Διευθετώντας το σώμα μου, νιώθω να είμαι όχι απλώς ο χάρτης ή το παραστατικό σχήμα της Θεσσαλονίκης, παρά αυτή ταύτη η έκταση που καταλαμβάνει η πόλη πάνω από την επιφάνεια της γης. Το δεξί μου χέρι φτάνει ίσαμε την Κασκάρκα σχεδόν, στο μάκρος από τα εργοστάσια, τα σφαγεία, τον Κήπο των Πριγκίπων, τον σιδηροδρομικό σταθμό από την γεφυρίτσα που ’ναι το κλειδί των τραμ και πέρα. Το ζερβί μου το ’χω περασμένο πάνω από το κεφάλι, όπως όταν πλαγιάζουμε και βλέπουμε όνειρα, πάνω από τα Κάστρα, ανατολικότερα από την Πύλη των Ασωμάτων και της Παλαιολογίνης, κοντά στο ευάλωτό τους σημείο, ίσαμε πέρα κατεβαίνοντας προς τη Νεάπολη και τους στρατώνες, τα νεκροταφεία του Ζέιτενλικ, ίσαμε τον Κουκλουντζά, τη Μενεμένη, το Κορδελιό, το Χαρμανκιόι με το προσφυγικό νοσοκομείο και το σανατόριο. Οι πολυκατοικίες είναι το πρόσωπο. Στο βουλεβάρτο ίσαμε τον Λευκό Πύργο από το Σιντριβάνι ανοίγει το στόμα μου. Ακούω με τους παλιούς μαχαλάδες που ’ναι οι παλιές εκκλησιές, στη μια μεριά ο Άι Νικόλας ο Ορφανός, στην άλλη οι Δώδεκα Απόστολοι. Πίσω από το ζερβί μου αυτί στον κρόταφο και στη βάση του ινιακού, όπου χτυπώντας κινδυνεύει η ζωή σου, το κεντρικό νεκροταφείο με τα δένδρα του, τα εβραϊκά μνήματα, τα τούρκικα και οι λάρνακες από τους ελληνοχριστιανικούς χρόνους. Πίσω από το δεξί μου αυτί είναι το καφενείο που έχει την πανοραμική άποψη και η μπάρα με τα μπορδέλα».
Παρέθεσα αυτήν την πεντζικική σωματική σύλληψη-χαρτογράφηση της πόλης, γιατί πέραν άλλων ο συγγραφέας του Μητέρα Θεσσαλονίκη είναι σαν να μοιράζει σκηνοθετικές και κινησιολογικές οδηγίες, σε περίπτωση που κάποια μπαλαρίνα ή ομάδα από χορευτές αποφασίσουν να χορογραφήσουν το κείμενο επιτελώντας περφόρμανς βασισμένη στον τρόπο που ο τρισμέγιστος συλλαμβάνει τον εαυτό του εντός της πόλης. Ή και αντίστροφα: τον τρόπο με τον οποίο η πόλη διεισδύει και καταλαμβάνει το μέσα μας. Νά τι εννοώ.
Κάθε πρωί που στέκομαι στο φανάρι της Εγνατίας με την Αγία Σοφίας, ακριβώς απέναντι από το μυθικό φαρμακείο του (ακόμα διασώζει στη βιτρίνα του μεμοραμπίλιες από την εποχή που του ανήκε, ασχέτως αν ξέρουμε πως το τελευταίο πράγμα που ασκούνταν εκεί ήταν η φαρμακευτιατρική), ώσπου να ανάψει το πράσινο απλώνω τα χέρια και, ορμώμενος από τα δικά του, διαλέγω να στηθώ στη στάση του Σταυρού. Σημαίνει ότι το δεξί μου χέρι αγγίζει νοερά το Χαρμανκιόι (Ελευθέρια), το ζερβί μου εφάπτεται με τη γέφυρα, προέκταση της Εγνατίας, που μόλις την περάσεις βγαίνεις έξω από τη Θεσσαλονίκη, προς τη Χαλκιδική, τα μάτια μου βιγλούν τον Όλυμπο και δίνοντας ρεπό στη σκιά μου που ανηφορίζει για τη Μονή Λατόμου και επιστρέφει στην Άνω Πόλη, περιμένω το κόκκινο να γίνει πράσινο και να κατηφορίσω προς τη θάλασσα. Τις φορές που ο τροχονόμος αλλά και μερικοί περίεργοι διπλανοί, σαστισμένοι με την κινησιολογία, με ρώτησαν μήπως δεν νιώθω καλά ή χρειάζομαι κάτι, απάντησα πως νιώθω υπέροχα, γιατί ασκώ μια περίτεχνη άσκηση αέριαλ γιόγκα που μου συνέστησε ένας γνωστός μου φαρμακοποιός, που δυναμώνει τον νου και τα τσάκρα. Δείχνει να πιάνει, το χάφτουν κανονικότατα, α, μάλιστα, λένε, και με το που ανάβει το πράσινο ο καθένας τραβάει προς την τρέλα του.
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Στο βιβλιοπωλείο-στέκι του πιο όμορφου δρόμου της Θεσσαλονίκης
Το Orme Run Club αποδεικνύει ότι μερικές φορές η καλύτερη αφορμή για να γνωρίσουμε καινούργιους ανθρώπους βρίσκεται στα κορδόνια ενός ζευγαριού αθλητικών παπουτσιών
Περιπλάνηση στη Βενετία από τα εθνικά περίπτερα της Μπιενάλε μέχρι τα μικρά εργαστήρια
Μια λέσχη ανάγνωσης μάς ταξιδεύει στον κόσμο της ιαπωνικής λογοτεχνίας
Η διαδρομή του Βαρδάρη από τη λαϊκή αυθεντικότητα στην παρακμή
Ο Little Peter Αθανασιάδης είναι ένας αυθεντικός ροκενρολόκαρδος ήρωας
Ήταν Άρης, Γκάτσμπι και τερματοφυλακάρα!
Ο Παναγιώτης παίρνει τη φιγούρα του γνωστού Πειρατή της Καραϊβικής και της προσθέτει θεσσαλονικιώτικα χαρακτηριστικά
Από το ηλιοβασίλεμα στον Θερμαϊκό μέχρι τα κοκτέιλ που δίνουν στη βραδιά λόγο να κρατήσει λίγο παραπάνω, οι ταράτσες της Θεσσαλονίκης αποδεικνύουν πως η πόλη έχει έναν ακόμη λόγο να κοιτάζει ψηλά
Η επαναφορά των λαμπρών ψηφιδωτών του Γαλεριανού Ανάκτορου
Ο Νίκος Λειβαδιώτης και η Ράνια Καμπουράκη είναι…για δέσιμο!
Ο Κωστής Καρατζάς μιλά για τη μετάβαση του Greek Foundation από την ψηφιακή πλατφόρμα στον φυσικό χώρο
Θεσσαλονίκη, Οκτώβρης, 18 special λόγοι
Από το διάβασμα αργά τη νύχτα και τα μηνύματα σε επαγγελματικές κάρτες, η Κεντρική Βιβλιοθήκη του ΑΠΘ αφήνει -προσωρινά- πίσω της δεκαετίες φοιτητικών αναμνήσεων
Σε εξέλιξη η μετατόπιση των αγωγών φυσικού αερίου. Ορίζοντας ολοκλήρωσης ο Μάρτιος του 2027
Εντυπωσιακά αερόστατα και μοναδικά Night Glow Shows στον Μύλο Ματσόπουλου
Οι «πάνκηδες» του Μεσαίωνα, τα βέβηλα τραγούδια του 12ου, ο θείος Έρνεστ και ο Φιντέλ, στην Αλεξάνδρου Σβώλου
Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου, το «Άλμα Ζωής» Ν. Θεσσαλονίκης μάς καλεί στο Pink Together, αποδεικνύοντας ότι η φροντίδα του εαυτού μας παραμένει μια πράξη αγάπης
Η ανάπλαση του ΦΙΞ και το μεσοπολεμικό αποτύπωμα του Brick Expressionism στη Θεσσαλονίκη
Χάρη, μίλα λίγο για Θεσσαλονίκη που θέλω κάτι να δω!
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.