- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Τη νύχτα που πέτυχα τον Ντέιβιντ Λιντς στη Θεσσαλονίκη
«Μου αρέσει να θυμάμαι τα πράγματα με τον δικό μου τρόπο. Όπως τα θυμάμαι εγώ και όχι όπως συνέβησαν»
Δρόμοι, άνθρωποι, στιλ, ιδέες, τάσεις, γεύσεις, ήχοι, τέχνη και urban μητροπολιτικό πρόσημο. Μια καθημερινή ανταπόκριση με όλα τα νέα και σφραγίδα 100% Θεσσαλονίκη.
«Νομίζουμε ότι καταλαβαίνουμε τους κανόνες όταν είμαστε ενήλικες, αλλά στην πραγματικότητα αυτό που βιώνουμε είναι μια συρρίκνωση της φαντασίας» είπε σε μια συνέντευξη, και στην αρχή (ο ποταπός) σκέφτηκα να βάλω τίτλο «Τη νύχτα που εγώ και ο Ντέιβιντ Λιντς ακούσαμε στο Berlin Ντέιβιντ Μπόοουι και άλλα». Για ακόμα πιο διεστραμμένο click baiting επί των αθώων που τον αποχαιρετούν καταναλώνοντας οτιδήποτε γράφεται για αυτόν, ταιριαστό θα ήταν και «Τη νύχτα που πέτυχα τον Ντέιβιντ Λιντς στη Χρυσοστόμου Σμύρνης και μοιραστήμαμε μια γύρα Τομ Κόλινς». Ώσπου να πάρουν χαμπάρι οι σινεφίλ ψυχές που θα έμπαιναν στην ψίχα του σημειώματος ότι κανένα από τα 65 Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης δεν πρόλαβε να τον τιμήσει, η αναγνωσιμότητα του σημερινού Θεσσαλονίκη 24/7 Mixtape θα είχε χτυπήσει τιλτ. Ανέξοδα και χωρίς καμιά κατηγορία για παράνομη αλίευση και υφαρπαγή likes να μπορεί να σταθεί εναντίον μου, αφού από το πρωί ως το βράδυ ο Ντέιβιντ Λιντς ξημεροβραδιάζεται στη Θεσσαλονίκη. Στο Piece of Cake, για την ακρίβεια, τα λέει καθημερινά με τον Μπόουι. Δυο Δαυίδ στην ίδια πόλη.
Στη Χρυσοστόμου Σμύρνης με τους ματζέντα τοίχους βρίσκεται το Piece of Cake, και στον επάνω όροφο πετυχαίνω αυτόν που ερμήνευσε το I’m Deranged, ενώ κάτω ακριβώς, δίπλα στην μπάρα έχουν το κάδρο αυτού που το διάλεξε για το σάουντρακ του «Lost Highway». Εκεί τα είπαμε ουκ ολίγες φορές με τον Ντέιβιντ.
«Μου αρέσει να θυμάμαι τα πράγματα με τον δικό μου τρόπο. Όπως τα θυμάμαι εγώ και όχι όπως συνέβησαν», λέει ο Μπίλ Πούλμαν στην ίδια ταινία, το «Lost Highway», και μπορεί να παίξει ακόμα ένα σενάριο που εκ πρώτης δείχνει παρανοϊκό, όμως με βάση όσα συνέβησαν στις ταινίες του - «Μερικές φορές αυτά που δεν μπορούμε να εξηγήσουμε, είναι εκείνα που κρύβουν τη μεγαλύτερη αλήθεια»- μπορεί και να ισχύει απολύτως.
Γιατί ο Νάστας των Xaxakes και ο Λιντς μοιάζουν φτυστοί. Σαν αδέλφια αληθινά είναι, εκτός από αδελφές ψυχές. Και δεν στέκομαι μόνο στα φιζίκ, αλλά και τις πνευματικές τους αύρες, τα όνειρα, τα μη ρεαλιστικά συμβάντα, τις πολύπλοκες δομές των συνθέσεών τους. Πώς αλλάζουν και οι δυο, ο Θεσσαλονικιός μαθητής και ο Αμερικάνος δάσκαλος τους χωροχρόνους, αλληλοπλέκοντας όνειρα, αθωότητες και ψευδαισθήσεις.
«Αγαπώ τα χρήματα, όπως και οι άνθρωποι του Χόλιγουντ, αλλά ποτέ δεν γυρίζω ταινίες για τα λεφτά» είπε ο μετρ και τα λόγια του μου φέρνουν στο μυαλό εκείνον που ανέτως θα μπορούσε να είχε γράψει 10 «Μόντε Κάρλο» και 20 «Στη Θάλασσα», αλλά δεν. «Ξημερώνει» μου είπε ένα βράδυ. «Ξημερώνει και πεινώ, παίζει κάτι εδώ κοντά;» με ρώτησε τις προάλλες όταν το Piece of Cake έκλεισε και τραβηχτήκαμε στο Berlin.
Είχε πάει επτά το πρωί και το ροκοξενυχτάδικο (« φίλε, μοιάζει με το κλαμπ Σιλένσιο στο «Mullholland Drive») δούλευε φουλ, λες κι η νύχτα ξεκινούσε την ώρα ακριβώς που η μέρα φώτιζε τη Θεσσαλονίκη. Τον πήγα στον ιστορικό φούρνο του Μπακόλα για πρασοτυρόπιτα.
«Έι, είμαστε απέναντι ακριβώς από το Piece of Cake, που κατοικώ» είπε. «Το ξέρω. Θα μοιραστούμε από μία και μετά ο καθένας θα κάνει τα δικά του. Εσύ θα επιστρέψεις στο κάδρο σου κι εγώ θα ανέβω στην Άνω Πόλη να πάρω έναν υπνάκο». Αυτή ήταν η τελευταία φορά που είδα τον Ντέιβιντ Λιντς ζωντανό στη Θεσσαλονίκη. Μύθευμα αλλά και (μισή!) αλήθεια.
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Στο βιβλιοπωλείο-στέκι του πιο όμορφου δρόμου της Θεσσαλονίκης
Το Orme Run Club αποδεικνύει ότι μερικές φορές η καλύτερη αφορμή για να γνωρίσουμε καινούργιους ανθρώπους βρίσκεται στα κορδόνια ενός ζευγαριού αθλητικών παπουτσιών
Περιπλάνηση στη Βενετία από τα εθνικά περίπτερα της Μπιενάλε μέχρι τα μικρά εργαστήρια
Μια λέσχη ανάγνωσης μάς ταξιδεύει στον κόσμο της ιαπωνικής λογοτεχνίας
Η διαδρομή του Βαρδάρη από τη λαϊκή αυθεντικότητα στην παρακμή
Ο Little Peter Αθανασιάδης είναι ένας αυθεντικός ροκενρολόκαρδος ήρωας
Ήταν Άρης, Γκάτσμπι και τερματοφυλακάρα!
Ο Παναγιώτης παίρνει τη φιγούρα του γνωστού Πειρατή της Καραϊβικής και της προσθέτει θεσσαλονικιώτικα χαρακτηριστικά
Από το ηλιοβασίλεμα στον Θερμαϊκό μέχρι τα κοκτέιλ που δίνουν στη βραδιά λόγο να κρατήσει λίγο παραπάνω, οι ταράτσες της Θεσσαλονίκης αποδεικνύουν πως η πόλη έχει έναν ακόμη λόγο να κοιτάζει ψηλά
Η επαναφορά των λαμπρών ψηφιδωτών του Γαλεριανού Ανάκτορου
Ο Νίκος Λειβαδιώτης και η Ράνια Καμπουράκη είναι…για δέσιμο!
Ο Κωστής Καρατζάς μιλά για τη μετάβαση του Greek Foundation από την ψηφιακή πλατφόρμα στον φυσικό χώρο
Θεσσαλονίκη, Οκτώβρης, 18 special λόγοι
Από το διάβασμα αργά τη νύχτα και τα μηνύματα σε επαγγελματικές κάρτες, η Κεντρική Βιβλιοθήκη του ΑΠΘ αφήνει -προσωρινά- πίσω της δεκαετίες φοιτητικών αναμνήσεων
Σε εξέλιξη η μετατόπιση των αγωγών φυσικού αερίου. Ορίζοντας ολοκλήρωσης ο Μάρτιος του 2027
Εντυπωσιακά αερόστατα και μοναδικά Night Glow Shows στον Μύλο Ματσόπουλου
Οι «πάνκηδες» του Μεσαίωνα, τα βέβηλα τραγούδια του 12ου, ο θείος Έρνεστ και ο Φιντέλ, στην Αλεξάνδρου Σβώλου
Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου, το «Άλμα Ζωής» Ν. Θεσσαλονίκης μάς καλεί στο Pink Together, αποδεικνύοντας ότι η φροντίδα του εαυτού μας παραμένει μια πράξη αγάπης
Η ανάπλαση του ΦΙΞ και το μεσοπολεμικό αποτύπωμα του Brick Expressionism στη Θεσσαλονίκη
Χάρη, μίλα λίγο για Θεσσαλονίκη που θέλω κάτι να δω!
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.