Πολεις

Ένα μεγάλο ρισπέκτ για την τοιχογραφία του Θανάση Βέγγου στην Πάτρα από τους Political Stencil

Ένα σύνολο ανθρώπων τυχαίας σύνθεσης μόλις έκανε την πόλη πιο όμορφη

29.06.2018, 11:08
Δημήτρης Αθανασιάδης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

SEO summary — 140 χαρακτήρες Το Endless Summer Party της Athens Voice μεταφέρεται την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου, στις 20:00, στο Ploes Floating Venue, με live Monsieur Minimal.

Life in Athens Δίνουμε νέο ραντεβού για το Endless Summer Party στις 8 Οκτωβρίου

A.V. Team

Θεατρο - Οπερα Για το Θέατρο στην Αθήνα (Μέρος 1ο)

Ματίνα Καλτάκη

Φωτογραφια Κεραμεικός: Στα μαρμαρένια Ηλύσια της Τέχνης

Βασίλης Μακρής

Υποψιαζόμασταν πως κάτι πολύ όμορφο θα συμβεί και συνέβη. Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση; Διαλέγοντας μια χαρακτηριστική σκηνή από το φιλμ του επιδραστικού ηθοποιού, οι Political Stencil συμμετείχαν στο 3ο Διεθνές Street Art Festival Patras | ArtWalk 3, την «περπατημένη» διοργάνωση που απαντά με χρώμα στο γκρίζο και παλμό στην αδράνεια, φιλοτεχνώντας μια επική τοιχογραφία με τον αγαπημένο Θου Βου που έχει τους δικούς της δηλωτικούς συμβολισμούς, όπως η κάμερα παρακολούθησης. Βρίσκεται στην οδό Δημ. Γούναρη 146-156 και έγινε πραγματικότητα με την «υιοθεσία» της Κινηματογραφικής Λέσχης Πατρών. Χιούμορ που καίει, κριτική που δεν φοβάται και τέχνη του δρόμου που τολμά.

Ποιοι είναι και πώς λειτουργούν; Με δικά τους λόγια; «Είμαστε ένα σύνολο ανθρώπων τυχαίας σύνθεσης, που προέκυψε από μια αναγκαιότητα (κάλυψη δικαστικών εξόδων φίλου). Κοινό στοιχείο όλων μας, η τεχνική του stencil και το περιεχόμενο αυτής, το οποίο εμπεριέχει άμεσα ή έμμεσα πολιτικό μήνυμα και σχολιασμό» σημειώνουν στη σελίδα τους.

facebook.com/politicalstencil

«Για τον κυρίαρχο Λόγο και τον ποινικό κώδικα, είμαστε βάνδαλοι. Για εμάς όμως, τους φίλους, τους συντρόφους και όλους εκείνους-ες που συναινούν στην αισθητική και τη στην πρακτική μας, καθοριζόμαστε ως υποκείμενα πέραν της ποινικής ερμηνείας του νόμου, ορίζουμε τη δράση μας έξω από τα πλαίσια της υποβάλλουσας αισθητικής: δίνουμε χρώμα, κυριολεκτικά και μεταφορικά, σε ένα γκρίζο και ουδέτερο πολεοδομικό σύμπλεγμα, στοχεύοντας σε ένα πράγμα: να χτυπήσουμε την ψυχή του θεατή στο κέντρο (στον πολύ λίγο χρόνο που θα μαγνητίσουμε την προσοχή του), με πρόθεση να προκαλέσουμε τη στιγμιαία αφύπνισή του» δηλώνουν.

«Όσο απολαμβάνουμε τη διαδικασία δημιουργίας, άλλο τόσο απολαμβάνουμε και αυτήν της εκτέλεσης. Ενώνουμε τις δυνάμεις μας με τους αποκλεισμένους, τους αδύναμους» υπογραμμίζουν.