- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Περίεργος, ζεστός, ήπιος, χειμώνας. Ούτε Βαρδάρης να κόβει αφτιά και μύτες, ούτε λυσσασμένα κύματα να δέρνουν το λιμάνι, τουναντίον! Μακό μπλουζάκια λιάζονται τα μεσημέρια στα υπαίθρια καφέ της Παλαιών Πατρών, ιδρωκοπούντες ποδηλάτες και runners αθλούνται υπό καθεστώς και ιδρώτα άνοιξης επί της Νέας Παραλίας, η Θεσσαλονίκη του Φεβρουαρίου είναι λουσμένη με ήλιο και φως, όλοι είναι στους δρόμους και σε λάουντζ χαμηλούς και chill out τόνους παιανίζει ο βόμβος των καλοριφέρ.
Τα ίδια και στην Περαία, το Μπαχτέ, την Αγιά Τριάδα και τους Νέους Επιβάτες, σκρολάραμε το Σάββατο, εκεί που κανονικά τέτοια εποχή η υγρασία θα έδινε απαγορευτικό κι ο κόσμος θα λούφαζε σπίτι δίπλα στη σόμπα. Μπα! Ψαράκια και ουζάκια δίπλα στο κύμα, μιας κι ο «Ανδρέας» όλα τα σερβίρει by the sea και. by καλοκαιρία: εξαίσια μυδοπίλαφα, σουπιές κρασάτες, κουτσομούρες, τέσσερις εκδρομείς, εξήντα ευρώ ο λογαριασμός, πλούσιο, τίγκα το τραπέζι μας με χταποδάκια, καλαμάρια, σαλάτες και μπινελίκια σπέσιαλ.
Συστήνω «Ανδρέα» ανεπιφύλακτα, όπως και μετά, τι συγκίνηση: τραβηχτήκαμε για ποτά στο μπαρ «Μπαχτέ», που όμως λέγεται πλέον «Crazy Donkey», για όλους τους άλλους όμως πλην εμού, που μια ζωή «Μπαχτέ» θα το φωνάζω. Όπως κάτι παλιούς 90s Φεβρουάριους, που χορεύαμε τα Σαββατόβραδα με τους Underworld και στο καπάκι ο Πορτοκάλογλου μίξαρε με Orbital και Chemical Bros και ουρλιάζαμε lager, lager, lager, όλη η Θεσσαλονίκη, καθ' ότι εδώ η πόλη συντονίστηκε με τη μαντσεστεριανή «Χασιέντα», όπως πιθανόν να νοσταλγούν οι παλαιοί και να μαθαίνουν οι νεοσσοί.
Επιστρέφοντας νύχτα στη Λευκοπυργούπολη και έχοντας για σημάδι το τεράστιο υπερφωτισμένο πορτοκάλι-μαρκίζα της υπαίθριας φρουτερί «Ρεφανίδης», χάζευα όλες τις νέον αντανακλάσεις από τα πολυκαταστήματα που συνομολογούν σε πολεοδομικό όγκο, κουλτούρα και έκταση μια ουτοπική πόλη φτιαγμένη από καταναλωτική υστερία και τρέντι τάσεις επί του επίπλου ή των sneakers, έχοντας στο μυαλό μου τους στίχους ενός νέου Θεσσαλονικέως ποιητή, του Ζαφείρη Νικήτα: «.Κι έγιναν οι κόρες των ματιών της δυό μικρά μαμούθ μέσα σε παγετώνα». (από τη δεύτερη ποιητική συλλογή του «Τα νερά του μετανάστη», εκδόσεις Μελάνι). Γιατί δεν είναι μόνο ρομάντζαδες, βόλτες, γεύσεις και σόπινγκ η Θεσσαλονίκη, στο βυθό της καθημερινά τα παιδιά ρίχνουν σαν πετραδάκια λέξεις, ήχους και εικόνες που φτιάχνουν το μύθο μιας πόλης ανήσυχης ακόμα και μη παραδομένης στη ραθυμία ή την απογοήτευση των καιρών.

Κι έπαιζε στο σιντί του αμαξιού το «Ντεσπεράντο», νέα δουλειά του κιθαρίστα Δημήτρη Μυστακίδη, μ' αυτόν τον αταξινόμητο ήχο και τα βιολιά του Φώτη Σιώτα, που στα World Music Charts of Europe σκοράρει στη θέση 8, μια περασιά κάνει κι ο Νιόνιος Σαββόπουλος by the way, και πήρα τα πάνω μου: ένα ζεστό καταφύγιο θα είναι πάντα η Θεσσαλονίκη, για όσους έχουν κάτι να πουν κι ένα σπίρτο ν' ανάψουν, κι αυτοί που πρέπει είναι σίγουρο πως θα δουν τη φλογίτσα και θα συντρέξουν.
Πρωινό Κυριακής, επόμενη μέρα, στην γκαλερί των Kalos&Klio στο κέντρο, παρατηρώ προσεχτικά τη νέα δουλειά του Τόλη Τατόλα, με σχέδια από μελάνι και χρωματιστά μολύβια σε χαρτί. «Emergence»! Άναρχες γραμμές, χαοτικά τοπία, σαν μια αναδυόμενη υβριδική γεωγραφία που μοιάζει να αποτυπώνει είτε έγκατα είτε αεροπανοραμικές κατόψεις του αστικού ιστού. Κι αν πλησιάσεις εγγύτερα, μοιάζει σαν στο μικροσκόπιο ενός τρελού επιστήμονα να απεικονίζεται η βιολογία και οι αρθρώσεις των δρόμων, ρευστά, δυστοπικά, αβέβαια και απροσδιόριστα όπως το μέλλον. Να πάτε!
Και να τη μελετάτε αυτήν τη Θεσσαλονίκη του Φεβρουαρίου, που πέρα από τις καλές μέρες για βοσκή με ήλιο και χλωροφύλλη, παντού όπου υπάρχουν καφέδες και τσίπουρα, προσφέρει και άλλες χαρές, πιο πνευματικές ας τις αποκαλέσουμε και πιο εσωτερικές, για στοχασμούς και ονειροπολήσεις. Έτσι κυλούν οι μέρες στη συμπρωτεύουσα -μπλιαχ, μην την πεις ποτέ έτσι την πόλη, κόλπο ήταν για να σε δοκιμάσω, πόσο πέρα από τα κλισέ και την καθεστυκία αφήγηση μπορείς και θέλεις να κινηθείς και να μετρηθείς. Γιατί, κακά τα ψέματα, για τη μεγάλη μάζα, η πόλη θα παραμένει πάντα τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από ένα πεδίο όπου δοξάζονται συνεχώς τα ίδια και τα ίδια. You know: τσουρέκι από τον ξέρεις ποιον, καφέ στην πλατεία ξέρεις ποια και γκολάρες που (δεν)έβαλε ο ξέρεις ποιος επί του ξέρεις ποιου!
Φωτογραφίες από την έκθεση του Τόλη Τατόλα, "Emergence", έως και 29/2 στους Kalos&Klio Showroom, Τσιμισκή 96.
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Στο βιβλιοπωλείο-στέκι του πιο όμορφου δρόμου της Θεσσαλονίκης
Το Orme Run Club αποδεικνύει ότι μερικές φορές η καλύτερη αφορμή για να γνωρίσουμε καινούργιους ανθρώπους βρίσκεται στα κορδόνια ενός ζευγαριού αθλητικών παπουτσιών
Περιπλάνηση στη Βενετία από τα εθνικά περίπτερα της Μπιενάλε μέχρι τα μικρά εργαστήρια
Μια λέσχη ανάγνωσης μάς ταξιδεύει στον κόσμο της ιαπωνικής λογοτεχνίας
Η διαδρομή του Βαρδάρη από τη λαϊκή αυθεντικότητα στην παρακμή
Ο Little Peter Αθανασιάδης είναι ένας αυθεντικός ροκενρολόκαρδος ήρωας
Ήταν Άρης, Γκάτσμπι και τερματοφυλακάρα!
Ο Παναγιώτης παίρνει τη φιγούρα του γνωστού Πειρατή της Καραϊβικής και της προσθέτει θεσσαλονικιώτικα χαρακτηριστικά
Από το ηλιοβασίλεμα στον Θερμαϊκό μέχρι τα κοκτέιλ που δίνουν στη βραδιά λόγο να κρατήσει λίγο παραπάνω, οι ταράτσες της Θεσσαλονίκης αποδεικνύουν πως η πόλη έχει έναν ακόμη λόγο να κοιτάζει ψηλά
Η επαναφορά των λαμπρών ψηφιδωτών του Γαλεριανού Ανάκτορου
Ο Νίκος Λειβαδιώτης και η Ράνια Καμπουράκη είναι…για δέσιμο!
Ο Κωστής Καρατζάς μιλά για τη μετάβαση του Greek Foundation από την ψηφιακή πλατφόρμα στον φυσικό χώρο
Θεσσαλονίκη, Οκτώβρης, 18 special λόγοι
Από το διάβασμα αργά τη νύχτα και τα μηνύματα σε επαγγελματικές κάρτες, η Κεντρική Βιβλιοθήκη του ΑΠΘ αφήνει -προσωρινά- πίσω της δεκαετίες φοιτητικών αναμνήσεων
Σε εξέλιξη η μετατόπιση των αγωγών φυσικού αερίου. Ορίζοντας ολοκλήρωσης ο Μάρτιος του 2027
Εντυπωσιακά αερόστατα και μοναδικά Night Glow Shows στον Μύλο Ματσόπουλου
Οι «πάνκηδες» του Μεσαίωνα, τα βέβηλα τραγούδια του 12ου, ο θείος Έρνεστ και ο Φιντέλ, στην Αλεξάνδρου Σβώλου
Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου, το «Άλμα Ζωής» Ν. Θεσσαλονίκης μάς καλεί στο Pink Together, αποδεικνύοντας ότι η φροντίδα του εαυτού μας παραμένει μια πράξη αγάπης
Η ανάπλαση του ΦΙΞ και το μεσοπολεμικό αποτύπωμα του Brick Expressionism στη Θεσσαλονίκη
Χάρη, μίλα λίγο για Θεσσαλονίκη που θέλω κάτι να δω!
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.