Life in Athens

To πρόσωπό μου: 5 χρόνια ΚΠΙΣΝ σε ένα βίντεο

Το ΚΠΙΣΝ γιορτάζει τα 5 χρόνια του και μας προσκαλεί σε μια βίντεο περιπλάνηση στους χώρους του με τον χορευτή Άνχελ Μαρτίνεθ Σάντσεθ και τη φωνή του Χάρη Φραγκούλη

To Πρόσωπό μου | 5 Χρόνια Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

22.02.2022, 15:52
A.V. Team
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Μουσικη Sleaford Mods: «Έχουμε πνιγεί από ηθικές επιδείξεις»

Τάνια Σκραπαλιώρη

Βίκτωρας Γιαννικόπουλος: Φρένο στην τεχνητή νοημοσύνη

Τεχνολογια - Επιστημη Βίκτωρας Γιαννικόπουλος: Ο 15χρονος που ζητά φρένο στην τεχνητή νοημοσύνη

Λουκάς Βελιδάκης

Φωτογραφια Ο Γιώργος Μαζωνάκης στον φακό του Κωνσταντίνου Ρήγου

Κωνσταντίνος Ρήγος

«Το πρόσωπό μου»: Το βίντεο για τα 5 χρόνια του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

Την Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) γιορτάζει τα 5 χρόνια από την ημέρα που παραδόθηκε στην Ελληνική Πολιτεία από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) το 2017. Με αφορμή αυτήν την επέτειο δημιουργήθηκε το βίντεο Το Πρόσωπό Μου σε κείμενο του Γιάννη Αστερή με τη φωνή του Χάρη Φραγκούλη και σκηνοθεσία του Ανδρέα Λουκάκου. Πρωταγωνιστεί ο Άνχελ Μαρτίνεθ Σάντσεθ, χορευτής του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Σε συνεργασία με την Εθνική Λυρική Σκηνή (ΕΛΣ) και την Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος (ΕΒΕ).

Στο βίντεο ένας νέος άνδρας διασχίζει τους χώρους του ΚΠΙΣΝ ξεκινώντας από το πάρκινγκ, την Αγορά και το πάρκο και μπαίνοντας στην πορεία στα αναγνωστήρια της Εθνικής Βιβλιοθήκης, τον Φάρο και τους χώρους πρόβας και την αίθουσα Σταύρος Νιάρχος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Η αφήγησή του καταλήγει λέγοντας: «Βρήκα το βήμα μου — βρήκα τη στάση μου — βρίσκω και την αναπνοή μου. Τα μάτια μου κλειστά και σε διασχίζω με μεγάλη σιγουριά. Νιώθω τα βήματα νιώθω τις ανάσες νιώθω τα σώματα αχ τα σώματα ζεστά και χλιαρά ψηλά ογκώδη σφιγμένα ή ξαπλωτά, μακρόσυρτα σαν έπη φευγαλέα σαν αστραπές, σέρνονται σαν ανάγνωση που νύσταξε ή αιωρούνται σαν υπονοούμενα — κι όμως δες: σε διασχίζω μέσα στην ησυχία: κάποιο χέρι έπιασε το σφουγγάρι κι έσβησε όλους τους ήχους έσβησε τα μουρμουρητά τα γέλια και τα κουδούνια το πρώτο το δεύτερο το τρίτο μέχρι που ακούγεται η φωνή σου, καθαρή και μόνη: μια μελωδία γνώριμη που την ακούω για πρώτη φορά. Χάρη σ’ εσένα βρήκα το πρόσωπό μου».