Νέα έρευνα δείχνει πως η γάτα σου είναι άπιστη

Μην κάνουμε πως δεν το έχουμε ακούσει ξανά, υπάρχει ακόμα το ισχυρό στερεότυπο πως οι σκύλοι είναι πιο πιστοί στον άνθρωπο και στους ιδιοκτήτες τους, σε αντίθεση με τις πιο ατίθασες γάτες που… «συνωμοτούν» πίσω από την πλάτη μας. Δεν υπάρχει καμία σύγκριση ή δίλημμα ανάμεσα σε αυτά τα δύο κατοικίδια και φίλους των ανθρώπων, διαλέγουμε και τα δύο. Ίσως κάποιοι είναι πιο κοντά στους σκύλους, άλλοι στις γάτες, αλλά τα συναισθήματα που παίρνουμε από αυτά τα ζώα είναι εξίσου δυνατά. Αγάπη χωρίς ανταλλάγματα, αν και οι γάτες δεν θα έλεγαν όχι για λίγη περισσότερη τροφή. Από όποιον και αν προέρχεται…

Μία νέα έρευνα βγήκε στη δημοσιότητα πριν λίγες μέρες από επιστήμονες στην Ιαπωνία και μέσα από το εξειδικευμένο περιοδικό «Animal Behaviour & Cognition». Η έρευνα με τον γλαφυρό και ξεκάθαρο τίτλο «Οι γάτες δεν αποφεύγουν τους ανθρώπους που συμπεριφέρονται αρνητικά στους ιδιοκτήτες τους» έρχεται να μας κάνει να αναρωτηθούμε αν τελικά κάποια στερεότυπα είναι αληθινά.

Η ίδια ομάδα επιστημόνων το 2015 είχε δημοσιεύσει μία άλλη ενδιαφέρουσα έρευνα και έβγαλε το συμπέρασμα πως οι σκύλοι αποφεύγουν τους ανθρώπους που συμπεριφέρονταν αρνητικά στους ιδιοκτήτες τους. Το πείραμα ήθελε τον ιδιοκτήτη του σκύλου να ζητάει από έναν άγνωστο να τον βοηθήσει να βγάλουν μαζί ένα βαρύ αντικείμενο μέσα από έναν κάδο. Ο σκύλος παρακολουθεί, ενώ και ένα ακόμα ουδέτερο τρίτο πρόσωπο στέκεται δίπλα στον ιδιοκτήτη. Το άγνωστο αυτό πρόσωπο είχε τρεις επιλογές, σύμφωνα με το πείραμα: Να βοηθήσει τον ιδιοκτήτη, να μην του απαντήσει καν και να συνεχίσει το δρόμο του ή να αρνηθεί να τον βοηθήσει.

Τα συμπεράσματα που βγήκαν, μέσα από τη συμμετοχή πολλών σκύλων και των ιδιοκτητών τους, ήταν εντυπωσιακά. Αργότερα, οι περισσότεροι σκύλοι πήραν το φαγητό που τους πρόσφερε το άγνωστο άτομο που βοήθησε τον ιδιοκτήτη τους ή απλά τον προσπέρασε, όπως πήραν και το φαγητό που τους πρόσφερε το ουδέτερο τρίτο πρόσωπο, ενώ απέφυγαν να πάρουν φαγητό από αυτόν που αρνήθηκε να βοηθήσει τον ιδιοκτήτη τους.

Ακριβώς το ίδιο πείραμα πραγματοποιήθηκε 5 χρόνια αργότερα, αυτή τη φορά με 36 γάτες κάθε ηλικίας αντί για σκύλους. Οι γάτες έβλεπαν τον ιδιοκτήτη τους να ζητάει  βοήθεια από ένα άγνωστο πρόσωπο για να βγάλουν μαζί ένα βαρύ αντικείμενο από έναν κάδο. Σύμφωνα με το σενάριο, το άγνωστο αυτό πρόσωπο θα βοηθούσε ή θα αρνείτο να βοηθήσει τον ιδιοκτήτη. Ένα τρίτο ουδέτερο πρόσωπο έστεκε δίπλα στον ιδιοκτήτη, όπως και στο πείραμα του 2015. Μετά την αλληλεπίδραση, αυτοί που βοήθησαν, αυτοί που δεν βοήθησαν τον ιδιοκτήτη και το τρίτο ουδέτερο πρόσωπο πρόσφεραν –ξεχωριστά- φαγητό στις γάτες που πήραν μέρος στο πείραμα. Όλες οι γάτες πήραν το φαγητό από όλους, χωρίς να τους διαχωρίσουν σε αυτούς που βοήθησαν ή όχι.

Τα συμπεράσματα που βγήκαν είναι σίγουρα ενδιαφέροντα. «Θεωρούμε πως οι γάτες δεν κατέχουν τις ίδιες ικανότητες κοινωνικής αξιολόγησης όπως οι σκύλοι, τουλάχιστον σε αυτήν την περίπτωση, γιατί σε αντίθεση με τους σκύλους δεν έχουν επιλεχθεί να συνεργάζονται με τον άνθρωπο» γράφουν οι συντάκτες της έρευνας. Και είναι αλήθεια, οι σκύλοι βρίσκονται δίπλα στον άνθρωπο για πολλά περισσότερα χρόνια από ότι οι γάτες, εκτρέφονται και εκπαιδεύονται δίπλα μας για χιλιετίες. Από την άλλη, είναι λάθος να σκεφτόμαστε πως οι γάτες είναι εγωίστριες και απόμακρες, σαν να πρόκειται για ανθρώπινα πλάσματα. Οι γάτες είναι ένα ξεχωριστό είδος με τις δικές τους ιδιαιτερότητες και κώδικες. Πολύ απλά, οι γάτες στο πείραμα δεν κατάλαβαν το είδος αλληλεπίδρασης μεταξύ αυτών των ανθρώπων.

Υπάρχουν πολλές έρευνες που δείχνουν πως οι γάτες μπορούν να δεθούν συναισθηματικά με τον ιδιοκτήτη τους, να αναγνωρίσουν τη φωνή του, ενώ αποκτούν άγχος και νευρικότητα όταν ο ιδιοκτήτης λείπει από το σπίτι για πολλές ώρες. Όσοι έχουμε γάτες και ζούμε καθημερινά με αυτές, δεν μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε με αυτές τις έρευνες, ακόμα και αν οι γάτες μας γλυκοκοιτάζουν το φαΐ του εχθρού…