- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Το σπίτι στην αγκαλιά της ελιάς. Η καλύτερη δημιουργία Έλληνα νέου αρχιτέκτονα
Βραβεύτηκε ως το «Καλύτερο πρώτο έργο νέου αρχιτέκτονα» στις Δομές 2017. Μιλήσαμε με τη δημιουργό του, Εύα Σοπέογλου.
Μεσημέρι καλοκαιριού. Ξαπλώνεις στα λευκά σεντόνια και κλείνεις τα μάτια. Ακούς τον αέρα να περνάει μέσα από τα φύλλα του δέντρου και νιώθεις τη σκιά της ελιάς να σε προστατεύει. Ανοίγεις τα μάτια και βλέπεις χρυσοπράσινα φύλλα, λουσμένα στο φως της Μεσογείου. Είσαι μέσα ή έξω από το σπίτι;

Η θερινή κατοικία που σχεδίασε η αρχιτέκτονας Εύα Σοπέογλου κέρδισε πριν λίγες μέρες το βραβείο στην κατηγορία «Καλύτερο πρώτο έργο νέου αρχιτέκτονα» στα ετήσια βραβεία της διεθνούς επιθεώρησης αρχιτεκτονικής «Δομές». Η αίσθηση που δημιουργεί, είναι ότι βρίσκεσαι στην αγκαλιά μιας τεράστιας ελιάς. Η ιδέα της, πραγματικά, δεν θα μπορούσε να εναρμονίζεται περισσότερο με το ελληνικό τοπίο.

Η Εύα αφού τελείωσε τις αρχιτεκτονικές σπουδές της στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Αμερική, στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια και αυτή τη στιγμή τελειώνει το διδακτορικό της στο “The Bartlett School of Architecture” στο Λονδίνο. Παράλληλα εργάζεται ως λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Hertfordshire.


Το σπίτι βρίσκεται στη Σιθωνία Χαλκιδικής, σε ένα οικόπεδο με ελαιώνα που κοιτά τη θάλασσα και το Άγιο Όρος. Επιθυμία των ιδιοκτητών ήταν μια μικρή κατοικία με χαμηλές απαιτήσεις συντήρησης, καθώς σκοπεύουν να μένουν εκεί μόνο τα καλοκαίρια. Χωρίς αμφιβολία, το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι η διάτρητη μεταλλική επιφάνεια που περιβάλει το κτίριο. Σε όλη την επιφάνειά διακρίνουμε μικρά ανοίγματα που μιμούνται τα φύλλα της ελιάς, είναι όμως τόσο λεπτοδουλεμένα που μοιάζει σαν κάποιος να έχει υφάνει το μέταλλο.
Για το σχεδιασμό και την κατασκευή του η Εύα χρησιμοποίησε ψηφιακή τεχνολογία αιχμής CAD/CAM. Δηλαδή; «Δηλαδή πρώτα φτιάχνεις το σχέδιό σου σε περιβάλλον CAD και έπειτα τα ειδικά μηχανήματα που έχουν την ικανότητα να συνομιλούν με τον υπολογιστή το αποτυπώνουν πάνω στο μέταλλο. Οι περισσότερες διάτρητες λαμαρίνες είναι δισδιάστατες, όμως με αυτή την τεχνολογία το δικό μας περίβλημα απέκτησε τρεις διαστάσεις. Δεν είναι απλά μια τρυπημένη λαμαρίνα, έχει υφή, μοιάζει με ύφασμα».

Ένα ύφασμα ελιάς που σε τυλίγει όταν κοιμάσαι. Έχω ήδη αρχίσει να εντυπωσιάζομαι από το μυαλό της Εύας. Και εκείνη μου δίνει το τελειωτικό χτύπημα: «Η κατοικία στο μυαλό μας είναι ένας εσωτερικός χώρος. Η συγκεκριμένη όμως, λόγω της συνθήκης –πρόκειται για θερινή κατοικία- δεν κατοικείται όλο τον χρόνο. Ήθελα λοιπόν να δείξω αυτό που αποτελεί και έρευνα της διδακτορικής μου διατριβής: ο εσωτερικός χώρος να δίνει την αίσθηση του εξωτερικού. Να νιώθεις ότι κατοικείς έξω. Έχουμε αποξενωθεί με το εξωτερικό χώρο του κτιρίου. Όλες οι βασικές συνθήκες της ζωής, όπως ο ύπνος ή η δουλειά, συντελούνται σε εσωτερικούς χώρους. Έχουμε ξεχάσει τη χαρά του να βρισκόμαστε στην ύπαιθρο. Κοιτάω πάντα η δουλειά μου να έχει και μια οικολογική προσέγγιση. Τα κτίρια δεν θα έπρεπε να σχεδιάζονται ως εσωτερικοί μόνο χώροι, αποξενωμένα από το περιβάλλον τους. Αυτή η κατοικία, λοιπόν, λειτουργεί ως μία απόδραση από τα κτίρια και την πόλη.


»Πριν υπάρξει το κτίριο, σε αυτή τη θέση υπήρχε μόνο η σκιά της ελιάς. Ουσιαστικά κάναμε αυτή τη σκιά κατοικήσιμη: ο κεντρικός διάδρομος του κτιρίου ευθυγραμμίζεται με το ελαιόδεντρο, το οποίο έτσι αποτελεί μέρος της οργάνωσης της κάτοψης. Με άλλα λόγια, το κτίριο αντικατοπτρίζει την ελιά».
Αντί επιλόγου, θέλω να καταθέσω ότι όταν συζητώ με νέους Έλληνες αρχιτέκτονες, πιάνω τον εαυτό μου να χαμογελάει. Κάθε φορά, συνειδητοποιώ λίγο περισσότερο, ότι αυτός ο κόσμος θα αλλάξει.


Αρχιτέκτων: Εύα Σοπέογλου
Στατική μελέτη: Εύα Σοπέογλου
Αρχιτεκτονική εσωτερικών χώρων: Εύα Σοπέογλου
Βιοκλιματική μελέτη: Εύα Σοπέογλου
Επίβλεψη: Εύα Σοπέογλου
Κατασκευή: METALSO Ηλίας Σοπέογλου
Κόστος: €50.000
Επιφάνεια οικοπέδου: 4.150 τ.μ.
Συνολική επιφάνεια: 21 τ.μ.
Χρόνος μελέτης: 2011-2012
Χρόνος αποπεράτωσης: 2016
Φωτογραφίες: Μαριάνα Μπίστη
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγνώμη, ποιος μένει εδώ τελικά;
Στην κατηγορία «Generative, Algorithmic, Parametric and AI-Assisted Design»
Το πρόγραμμα Blue-Green Tops επιχειρεί να μετατρέψει τα δώματα της πόλης σε μπλε-πράσινες στέγες που διαχειρίζονται το νερό και μειώνουν τη θερμοκρασία
Το στιλ διακόσμησης που βρίσκει ομορφιά στις ατέλειες
Όλοι θέλουν να μείνουν έστω και για ένα βράδυ σε ένα ξενοδοχείο βγαλμένο από ταινία εποχής με χειροποίητα πορτογαλικά πλακάκια και σουίτες ζωγραφισμένες στο χέρι από τον Κωνσταντίνο Κακανιά
Σημαντικά κτίρια, οι δημιουργοί τους και η επιρροή τους στην αστική εμπειρία και την ταυτότητα της πόλης
Ποιότητα, απλότητα και αισθητική στην κατοικία του σήμερα
Ο γνωστός αρχιτέκτονας Ανδρέας Κούρκουλας θυμάται ιστορίες από τη φιλία του με τους αδελφούς Κορρέ
Ζητήσαμε από επτά νέους αρχιτέκτονες, στα πρώτα τους επαγγελματικά βήματα, να επαναπροσδιορίσουν τον ρόλο του αρχιτέκτονα σήμερα
Πώς η φύση μπορεί να επιστρέψει στην πόλη
Η Μαρία Ιωάννα Αρετάκη, Architect & Creative Director του M-Arch Studio, απευθύνεται στο κοινό που αντιλαμβάνεται τον χώρο ως προέκταση της προσωπικής του ταυτότητας
Ο Θάνος Μακρυνικόλας και ο Απόστολος Τσέφος έστησαν ένα αρχιτεκτονικό γραφείο όπου ο χώρος συνδέεται με τα όνειρα
Αντί να συνωστιζόμαστε σ’ αυτό που ζητά η αγορά, μήπως να τολμήσουμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα, να δούμε ξανά τις δυνατότητες μαζί με τα υποχρεωτικά στοιχεία;
Ο Ανδρέας Χάλαρης μας εξηγεί τη φιλοσοφία του νέου ρεύματος αρχιτεκτονικής που πρεσβεύει
Η ιδρύτρια του Katerina Valsamaki Architects περιγράφει την αρχιτεκτονική όχι ως κατασκευή, αλλά ως αφήγηση
Η Δήμητρα Βάνη αναλύει το πώς η αλλαγή χρήσης ισόγειων καταστημάτων σε κατοικίες εμφανίζεται ως μια άμεση απάντηση στη στεγαστική ανάγκη
Με ολιστική προσέγγιση που επιτρέπει στα έργα να διατηρούν μια ισχυρή ταυτότητα, από το πρώτο σχέδιο μέχρι την τελική κατασκευή
Η αρχιτεκτονική ως πράξη ευθύνης
Τέσσερα έργα σε Ελλάδα, Ολλανδία και Βραζιλία που δείχνουν πώς η δημιουργία χώρων μπορεί να έχει ψυχή και συναίσθημα
Τα νέα κτίρια της Astir Marina Βουλιαγμένης
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.