Ο καθηγητής Ηλίας Μόσιαλος αναφέρεται στον υψηλό αριθμό κρουσμάτων οξείας ηπατίτιδας, άγνωστης προέλευσης, σε παιδιά, που παρατηρείται σε χώρες της Ευρώπης.
Για την ηπατίτιδα και τα κρούσματα που καταγράφονται σε μικρά παιδιά ηλικίας έως 10 ετών σε Ευρώπη και ΗΠΑ αναφέρθηκε με μία μακροσκελή ανάρτηση του στο Facebook, ο καθηγητής του LSE, Ηλίας Μόσιαλος.
Αναλυτικά η ανάρτησή του:
«Όπως ακούμε τις τελευταίες ημέρες, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στις ΗΠΑ, στην Ισπανία, στη Δανία, στην Ιρλανδία και στην Ολλανδία, τους τελευταίους μήνες σημειώθηκε μια αύξηση κρουσμάτων ηπατίτιδας - αδιευκρίνιστης για την ώρα αιτιολογίας- σε παιδιά κάτω των 10 ετών.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν καταγραφεί 74 περιπτώσεις από τον Ιανουάριο του 2022, εκ των οποίων 49 στην Αγγλία, 13 στη Σκωτία και 12 μεταξύ Ουαλίας και Βόρειας Ιρλανδίας. Τα νούμερα είναι προφανώς μικρά, αλλά για να καταλάβουμε την διαφορά, ένας τυπικός αριθμός κρουσμάτων ηπατίτιδας άγνωστης αιτιολογίας σε ολόκληρη τη Σκωτία είναι μικρότερος από 4 ετησίως.
Καταρχάς, να πούμε πως κανένα από τα επί του παρόντος επιβεβαιωμένα κρούσματα στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν έχει εμβολιαστεί για τον κορωνοϊό.
Άρα οι συσχετισμοί με το εμβόλιο για τον κορωνοϊό είναι αβάσιμοι.
Στις 15 Απριλίου ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) εξέδωσε ανακοίνωση, όπου αναφέρεται πως στις 5 Απριλίου, ο ΠΟΥ ενημερώθηκε για 10 περιπτώσεις σοβαρής οξείας ηπατίτιδας άγνωστης αιτιολογίας σε παιδιά ηλικίας κάτω των 10 ετών, στη Σκωτία. Μέχρι τις 8 Απριλίου, είχαν εντοπιστεί 74 κρούσματα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι ιοί της ηπατίτιδας (A, B, C, E και D κατά περίπτωση) έχουν αποκλειστεί μετά από εργαστηριακό έλεγχο, ενώ συνεχίζονται περαιτέρω έρευνες για την κατανόηση της αιτιολογίας αυτών των περιπτώσεων.
Οι υγειονομικοί αξιωματούχοι της Αλαμπάμα στις ΗΠΑ εξέδωσαν επίσης ανακοίνωση, αναφέροντας εννέα περιπτώσεις ηπατίτιδας που χρονολογούνται από τον Νοέμβριο του 2020. Κανένα από τα παιδιά δεν είχε υποκείμενα προβλήματα υγείας, ανέφερε η ανακοίνωση, αλλά σε δύο από τα εννέα απαιτήθηκε μεταμόσχευση ήπατος.
Μία από τις πιθανές αιτίες που βρίσκονται υπό διερεύνηση είναι ότι μια ομάδα ιών που ονομάζονται αδενοϊοί μπορεί να προκαλεί την ασθένεια. Ωστόσο, διερευνώνται διεξοδικά και άλλα πιθανά αίτια.
Οι αδενοϊοί είναι μια οικογένεια κοινών ιών που συνήθως προκαλούν μια σειρά από ήπια συμπτώματα και οι περισσότεροι άνθρωποι αναρρώνουν χωρίς επιπλοκές. Μπορούν να προκαλέσουν κρυολόγημα, έμετο και διάρροια. Συνήθως δεν προσβάλουν το συκώτι (ώστε να προκαλέσουν ηπατίτιδα), αλλά και αυτό έχει καταγραφεί ως γνωστή αλλά σπάνια επιπλοκή του ιού.
Οι αδενοϊοί μεταδίδονται συνήθως από άτομο σε άτομο, από μολυσμένες επιφάνειες, καθώς και μέσω της αναπνευστικής οδού. Για αυτό ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να ελαχιστοποιηθεί η εξάπλωση των αδενοϊών είναι τα συνήθη μέτρα υγιεινής, όπως το καλό πλύσιμο των χεριών, και το να προσέχουμε όταν βήχουμε ή φτερνιζόμαστε ή κάποιος βήχει/φτερνίζεται κοντά μας. Στα μικρότερα παιδιά χρειάζεται και η εκμάθηση και η επίβλεψη κατά τη διάρκεια του σχολαστικού πλυσίματος των χεριών.
Οι οδηγίες του παγκόσμιου οργανισμού υγείας συνιστούν προσοχή και προτεραιότητα στον προσδιορισμό της αιτιολογίας των περιπτώσεων ώστε να υπάρχει συντονισμός των περαιτέρω κλινικών δράσεων και των μέτρων δημόσιας υγείας.
Οποιεσδήποτε επιδημιολογικές σχέσεις μεταξύ των περιπτώσεων ενδέχεται να παρέχουν ενδείξεις για την αιτιολογία της ασθένειας. Οι χρονικές και γεωγραφικές πληροφορίες των περιπτώσεων, καθώς και οι επαφές τους θα πρέπει επίσης να εξετάζονται. Ενώ ορισμένες περιπτώσεις βρέθηκαν θετικές για SARS-CoV-2 ή/και αδενοϊό, θα πρέπει να πραγματοποιηθεί γενετικός χαρακτηρισμός των ιών για τον προσδιορισμό τυχόν πιθανών συσχετίσεων μεταξύ των περιπτώσεων. Οι υγειονομικές αρχές πρέπει να εντοπίζουν, να ερευνούν και να αναφέρουν πιθανές περιπτώσεις που τα συμπτώματα ταιριάζουν με την ηπατίτιδα.
Ταυτόχρονα οι γονείς ας είναι προσεκτικοί για ιδιότυπες αντιδράσεις – συμπεριλαμβανομένου του ίκτερου. Εάν διαπιστώσουν περίεργα συμπτώματα καλό είναι να επικοινωνήσουν με το παιδίατρο των παιδιών τους».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας
17°
