Ένα παιδί μπορεί να πνιγεί μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα - Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς

Ο πνιγμός μικρών παιδιών αποτελεί μια από τις πιο σοβαρές απειλές για την ασφάλειά τους, με τα περιστατικά να παρουσιάζουν ανησυχητική αύξηση τα τελευταία χρόνια. Αν και οι λόγοι πίσω από αυτή την άνοδο δεν έχουν αποσαφηνιστεί πλήρως, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι μεγάλο μέρος αυτών των τραγωδιών μπορεί να προληφθεί με σωστή ενημέρωση, συνεχή επίβλεψη και πολλαπλά επίπεδα προστασίας.

Σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής, ο πνιγμός αποτελεί την κυριότερη αιτία θανάτου από ατυχήματα στα παιδιά ηλικίας 1 έως 4 ετών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μετά από χρόνια σταθερής μείωσης, οι θάνατοι από πνιγμό αυξήθηκαν μετά την πανδημία Covid-19, πιθανώς λόγω της διακοπής μαθημάτων κολύμβησης αλλά και της περιορισμένης πρόσβασης σε πισίνες και οργανωμένες δραστηριότητες νερού.

Οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι η ασφάλεια στο νερό δεν βασίζεται σε ένα μόνο μέτρο, αλλά σε έναν συνδυασμό πρακτικών: συνεχή επίβλεψη, εκμάθηση κολύμβησης, προστατευτικά μέτρα στις πισίνες, σωστή χρήση σωσίβιων και ενημέρωση για τους κινδύνους.

Ο πνιγμός δεν μοιάζει όπως στις ταινίες

Μία από τις μεγαλύτερες παρανοήσεις γύρω από τον πνιγμό είναι η εικόνα ενός ανθρώπου που φωνάζει και κουνάει έντονα τα χέρια του ζητώντας βοήθεια. Στην πραγματικότητα, ο πνιγμός είναι συχνά αθόρυβος.

Ένα παιδί που δυσκολεύεται μέσα στο νερό επικεντρώνεται στην προσπάθεια να κρατήσει το στόμα του πάνω από την επιφάνεια για να αναπνεύσει. Δεν έχει συνήθως την ενέργεια να φωνάξει ή να κουνήσει τα χέρια του. Μπορεί να φαίνεται ότι προσπαθεί να ανέβει μια αόρατη σκάλα μέσα στο νερό, να βυθίζεται σταδιακά ή να παραμένει σε κάθετη θέση χωρίς ουσιαστική κίνηση.

Για τον λόγο αυτό, οι ειδικοί επιμένουν ότι η επίβλεψη πρέπει να είναι συνεχής και χωρίς περισπασμούς. Ένα κινητό τηλέφωνο, μια συζήτηση ή μια στιγμιαία απομάκρυνση μπορεί να αποδειχθούν αρκετά για να συμβεί ένα ατύχημα.

Σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν πολλοί ενήλικες γύρω από μια πισίνα ή μια παραλία, συχνά δημιουργείται η λανθασμένη εντύπωση ότι «κάποιος άλλος προσέχει το παιδί». Οι ειδικοί προτείνουν να υπάρχει πάντα ένας συγκεκριμένος ενήλικας που έχει αποκλειστικά την ευθύνη της παρακολούθησης των παιδιών.

Ο άνθρωπος αυτός δεν πρέπει να μιλά στο τηλέφωνο, να αποσπάται ή να απομακρύνεται χωρίς να ενημερώσει κάποιον άλλο.

Πώς μπορεί να μειωθεί ο κίνδυνος πνιγμού

Για τα μικρά παιδιά, η στενή επίβλεψη είναι το σημαντικότερο μέτρο προστασίας. Οι γονείς πρέπει να βρίσκονται σε απόσταση που να τους επιτρέπει να τα πιάσουν άμεσα, ειδικά όταν βρίσκονται μέσα ή κοντά στο νερό.

Στις ιδιωτικές πισίνες, οι ειδικοί συστήνουν προστατευτική περίφραξη και στις τέσσερις πλευρές, η οποία να απομονώνει πλήρως την πισίνα από το σπίτι και τον κήπο. Η πόρτα θα πρέπει να κλείνει και να ασφαλίζει αυτόματα, ενώ το ύψος της περίφραξης πρέπει να εμποδίζει την πρόσβαση των μικρών παιδιών χωρίς επίβλεψη.

Όταν τα παιδιά κολυμπούν σε θάλασσα, λίμνες ή ποτάμια, είναι απαραίτητη η χρήση σωστά εφαρμοσμένου σωσίβιου, ιδιαίτερα σε δραστηριότητες με σκάφος. Τα φυσικά νερά κρύβουν επιπλέον κινδύνους, όπως ρεύματα, απότομες αλλαγές βάθους και εμπόδια κάτω από την επιφάνεια.

Η κολύμβηση μειώνει τον κίνδυνο, αλλά δεν τον εξαφανίζει

Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής προτείνει τα περισσότερα παιδιά να ξεκινούν μαθήματα κολύμβησης περίπου στην ηλικία των 4 ετών, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να ξεκινήσουν και νωρίτερα, ειδικά αν η οικογένεια έχει πισίνα ή βρίσκεται συχνά κοντά σε νερό.

Η εκμάθηση κολύμβησης μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο πνιγμού, καθώς βοηθά τα παιδιά να αποκτήσουν βασικές δεξιότητες ασφάλειας στο νερό. Ωστόσο, δεν αποτελεί απόλυτη προστασία. Ακόμη και ένα παιδί που κολυμπά καλά χρειάζεται επίβλεψη.

Γιατί κάποια παιδιά κινδυνεύουν περισσότερο

Τα στοιχεία δείχνουν ότι ο κίνδυνος πνιγμού δεν είναι ίδιος για όλα τα παιδιά. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες παίζουν σημαντικό ρόλο, καθώς η πρόσβαση σε μαθήματα κολύμβησης και ασφαλείς χώρους άθλησης στο νερό δεν είναι ίδια για όλες τις οικογένειες.

Η λύση, σύμφωνα με τους ειδικούς, βρίσκεται στην καλύτερη πρόσβαση όλων των παιδιών σε μαθήματα κολύμβησης και σε ασφαλείς υποδομές.

Πισίνες, θάλασσα και λίμνες έχουν διαφορετικούς κινδύνους

Τα μικρότερα παιδιά πνίγονται συχνότερα σε πισίνες κατοικιών, ενώ οι έφηβοι αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο σε φυσικά νερά, όπως θάλασσες, ποτάμια και λίμνες.

Οι ειδικοί συστήνουν να κολυμπάμε όπου υπάρχουν ναυαγοσώστες, να ενημερωνόμαστε για πιθανούς κινδύνους της περιοχής και να ακολουθούμε τις προειδοποιητικές σημαίες στις παραλίες.

Ιδιαίτερα για τους εφήβους, σημαντική είναι η υπενθύμιση ότι δεν πρέπει να κολυμπούν μόνοι, ούτε μετά την κατανάλωση αλκοόλ ή ουσιών που επηρεάζουν την κρίση και τα αντανακλαστικά.

Τα σωσίβια και τα μπρατσάκια δεν αντικαθιστούν την επίβλεψη

Πολλά προϊόντα που διαφημίζονται για την ασφάλεια των παιδιών, όπως φουσκωτά μπρατσάκια, δαχτυλίδια ή παιχνίδια επίπλευσης, δεν αποτελούν εξοπλισμό διάσωσης.

Ακόμη και οι ειδικές συσκευές ειδοποίησης για πισίνες ή φορητοί συναγερμοί μπορούν απλώς να προειδοποιήσουν όταν ένα παιδί πέσει στο νερό. Δεν εμποδίζουν την πρόσβαση ούτε αντικαθιστούν την παρουσία ενός ενήλικα.

Τι πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση πνιγμού

Αν κάποιος δει ένα παιδί να κινδυνεύει στο νερό, πρέπει πρώτα να το απομακρύνει με ασφάλεια, χωρίς να θέσει σε κίνδυνο και τον εαυτό του. Στη συνέχεια χρειάζεται άμεση κλήση για βοήθεια και έλεγχος αν το παιδί αναπνέει.

Αν δεν υπάρχει αναπνοή ή σφυγμός, πρέπει να ξεκινήσει καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ) μέχρι να φτάσουν οι διασώστες. Στον πνιγμό, κάθε λεπτό χωρίς οξυγόνο αυξάνει τον κίνδυνο μόνιμης εγκεφαλικής βλάβης.

Οι ειδικοί ενθαρρύνουν όλους όσοι φροντίζουν παιδιά —γονείς, παππούδες, εκπαιδευτικούς και προπονητές— να γνωρίζουν βασικές πρώτες βοήθειες και ΚΑΡΠΑ.

Πηγή: CNN