Τα αυτοάνοσα νοσήματα και ο τρόπος με τον οποίο επηρεάζουν την καθημερινότητά μας
Παθήσεις όπως η Ρευματοειδής Αρθρίτιδα, ο Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος, η Ψωριασική Αρθρίτιδα και το Σκληρόδερμα εμφανίζουν ολοένα αυξανόμενη συχνότητα παγκοσμίως. Κατά συνέπεια, τα αυτοάνοσα νοσήματα αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της σύγχρονης ιατρικής. «Παρότι η γενετική προδιάθεση παίζει σημαντικό ρόλο, είναι πλέον σαφές ότι ο τρόπος ζωής και κυρίως η διατροφή επηρεάζουν σημαντικά τη φλεγμονή, την πορεία και τις εξάρσεις των αυτοάνοσων νοσημάτων», επισημαίνει η κ. Ελένη Κομνηνού, Ρευματολόγος, Διευθύντρια Κλινικής Αυτοάνοσων Ρευματικών Νοσημάτων Μetropolitan General.
Η χρόνια φλεγμονή μπορεί να οδηγήσει σε:
• Απώλεια μυϊκής μάζας
• Εύκολη κόπωση
• Μειωμένη φυσική αντοχή
• Καθυστερημένη αποκατάσταση ιστών
• Αυξημένο κίνδυνο σαρκοπενίας, ιδιαίτερα σε μεγαλύτερες ηλικίες
Σε αυτό το σημείο, η ποιοτική πρωτεΐνη παίζει καθοριστικό ρόλο. Η επαρκής πρόσληψη βοηθά στη διατήρηση της μυϊκής μάζας, στην καλύτερη λειτουργία του μεταβολισμού και στη συνολική άμυνα του οργανισμού.
«Τα τελευταία χρόνια, η επιστημονική κοινότητα στρέφει ολοένα περισσότερο την προσοχή της στο μικροβίωμα του εντέρου. Το έντερο δεν είναι απλώς ένα όργανο πέψης, αλλά βασικό “κέντρο εκπαίδευσης” του ανοσοποιητικού συστήματος.
Η κακή διατροφή, η υπερβολική ζάχαρη, τα υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα και η έλλειψη φυτικών ινών μπορούν να διαταράξουν τη φυσιολογική χλωρίδα του εντέρου, συμβάλλοντας ενδεχομένως σε αυξημένη φλεγμονή και ανοσολογική απορρύθμιση.
Οι πρωτεΐνες καλό είναι να συνδυάζονται με:
• Λαχανικά
• Φρούτα
• Φυτικές ίνες
• Ελαιόλαδο
• Τρόφιμα φυσικής ζύμωσης
Ο συνδυασμός αυτός βοηθά στη διατήρηση ενός πιο υγιούς μικροβιώματος και πιθανώς σε καλύτερο έλεγχο της φλεγμονής» προσθέτει.
Η υπερβολική πρόσληψη πρωτεΐνης δεν είναι πάντα λύση
«Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μία τάση υπερκατανάλωσης πρωτεΐνης μέσω συμπληρωμάτων και ακραίων διατροφικών μοντέλων. Ωστόσο, η υπερβολή δεν ισοδυναμεί πάντα με υγεία. Σε ασθενείς με αυτοάνοσα νοσήματα απαιτείται εξατομίκευση. Για παράδειγμα, σε περιπτώσεις νεφρικής συμμετοχής, όπως μπορεί να συμβεί στον λύκο, η ανεξέλεγκτη πρόσληψη πρωτεΐνης μπορεί να επιβαρύνει τη νεφρική λειτουργία.
Η σωστή προσέγγιση δεν είναι οι ακρότητες αλλά η ισορροπία. Αυτό ήταν πάντοτε το ισχυρό σημείο της παραδοσιακής μεσογειακής διατροφής: απλές τροφές, φυσικά υλικά και μέτρο», τονίζει.
Διατροφή και συνολική υγεία
«Η διατροφή από μόνη της δεν θεραπεύει τα αυτοάνοσα νοσήματα. Μπορεί όμως να αποτελέσει ισχυρό σύμμαχο δίπλα στη σωστή ιατρική παρακολούθηση, τη φυσική δραστηριότητα, τον επαρκή ύπνο και τη διαχείριση του στρες. Η καθημερινή επιλογή ποιοτικής τροφής δεν είναι μία προσωρινή δίαιτα αλλά μακροχρόνια επένδυση στην υγεία. Οι ασθενείς με αυτοάνοσα νοσήματα χρειάζονται ένα σώμα πιο ανθεκτικό, πιο λειτουργικό και καλύτερα θρεμμένο για να αντιμετωπίσουν τη χρόνια φλεγμονή. Τελικά, η σχέση ανάμεσα στις πρωτεΐνες, τη διατροφή και τα αυτοάνοσα νοσήματα δεν είναι θέμα μόδας ή διατροφικών τάσεων. Είναι θέμα βιολογίας, ισορροπίας και καθημερινών επιλογών που μπορούν πραγματικά να επηρεάσουν την ποιότητα ζωής», καταλήγει η κ. Κομνηνού.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
