Παχυσαρκία | Η θέση των φαρμάκων στην αντιμετώπισή της: Η δρ. Γιούλη Αργυρακοπούλου μιλάει για την αλλαγή τρόπου ζωής και τη στοχευμένη φαρμακευτική παρέμβαση
Η αλλαγή στον τρόπο ζωής, τις τελευταίες δεκαετίες, με ολοένα περισσότερη μείωση στη σωματική δραστηριότητα, σε συνδυασμό με την εύκολη πρόσβαση σε υψηλής θερμιδικής αξίας τρόφιμα, έχουν οδηγήσει στη διαρκώς αυξανόμενη επίπτωση της παχυσαρκίας. Η νόσος αναπτύσσεται συχνά στο έδαφος ενός παθολογικού γενετικού περιβάλλοντος, όπως αναφέρει η δρ. Γιούλη Αργυρακοπούλου MD, MSc, PhD, Παθολόγος Διαβητολόγος, Διδάκτωρ Πανεπιστήμιου Αθηνών, Ιnternational Scope Fellow, EASO National Clinical Fellow, Διευθύντρια Διαβητολογικής Μονάδας και Μονάδας Παχυσαρκίας Ιατρικού Κέντρου Αθηνών.
Φαρμακευτική αγωγή για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας
Ο ακρογωνιαίος λίθος στην καταπολέμηση της παχυσαρκίας είναι η σωστή διατροφή και η άσκηση. Η φαρμακευτική αγωγή στοχεύει στη μείωση της πείνας και στην αύξηση του αισθήματος του κορεσμού. Τα σύγχρονα φάρμακα κυκλοφορούν στην Ελλάδα από το 2017. Το σωματικό βάρος μειώνεται μέσω της πρόσληψης λιγότερων θερμίδων από αυτές που δαπανούμε καθημερινά. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι τα φάρμακα δεν είναι «αδυνατιστικά». Δεν αδυνατίζουν παρά τη λήψη τροφής, αλλά οδηγούν σε μειωμένη λήψη τροφής.
Στην Ελλάδα έχουμε στη διάθεσή μας φάρμακα ασφαλή, με ισχυρή αποτελεσματικότητα στην απώλεια βάρους. Τα φάρμακα που έχουν ένδειξη και είναι διαθέσιμα στη χώρα μας είναι: η ναλτρεξόνη/βουπροπιόνη, σκεύασμα το οποίο λαμβάνεται σε δισκία, καθώς και το ανάλογο GLP-1 (λιραγλουτίδη) που χορηγείται καθημερινά υποδορίως. Τα προαναφερθέντα φάρμακα οδηγούν σε μεσοσταθμική απώλεια βάρους 9-11%.
Η μεγάλη πρόοδος στην κατηγορία των αναλόγων του πεπτιδίου GLP-1 θα βοηθήσει ιδιαίτερα τα άτομα με παχυσαρκία, καθώς παράγονται νεότερα και πιο αποτελεσματικά φάρμακα, τα οποία έχουν παρόμοιο προφίλ ασφαλείας και φαίνεται να οδηγούν σε μεγαλύτερη απώλεια βάρους. Πολλά από αυτά τα φάρμακα βρίσκονται ήδη σε προχωρημένα στάδια κλινικών μελετών.
Τα ανάλογα του γλυκαγονόμορφου πεπτιδίου GLP-1 (Glucagon Like Peptide-1) ανήκουν στην κατηγορία των ινκρετινικών ορμονών, οι οποίες παράγονται και ενδογενώς στα κύτταρα του γαστρεντερικού μας σωλήνα κάθε φορά που τρώμε. Καταστέλλουν την όρεξη, χαρίζοντας αίσθημα κορεσμού μέσω της δράσης τους στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Στα GLP-1 ανάλογα συγκαταλέγεται και η σεμαγλουτίδη. Το σκεύασμα και η δοσολογία που κυκλοφορεί στη χώρα μας έχει ένδειξη μόνο στη θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Σε άλλες χώρες έχει κυκλοφορήσει σε διαφορετική, μεγαλύτερη δοσολογία, έχοντας ένδειξη και για τη θεραπεία της παχυσαρκίας.
Το νέο φάρμακο με βάση τη δραστική ουσία τιρζεπατίδη
Πρόσφατα, κυκλοφόρησε και στην Ελλάδα το νέο φάρμακο με δραστική ουσία την τιρζεπατίδη, ο πρώτος εκπρόσωπος μιας νέας κατηγορίας ινκρετινικών αγωνιστών. Είναι ένας διπλός αγωνιστής των GLP-1/GIP υποδοχέων, δηλαδή έχει τη δυνατότητα να δρα και στον υποδοχέα του GLP-1, αλλά και στον υποδοχέα του εξαρτώμενου από τη γλυκόζη ινσουλινότροπου πεπτιδίου GIP (glucose-dependent insulinotropic polypeptide). Bάσει των μελετών, η τιρζεπατίδη οδηγεί σε μεσοσταθμική απώλεια βάρους της τάξεως του 22,5%. Η τιρζεπατίδη χορηγείται υποδορίως με εβδομαδιαία συχνότητα.
Οι ενδείξεις χορήγησης των φαρμάκων αφορούν άτομα με Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ)≥30 kg/m2 ή και ≥27 kg/m2, εφόσον συνοδεύεται από κάποια συννοσηρότητα της παχυσαρκίας, όπως ο προδιαβήτης, η λιπώδης διήθηση του ήπατος, η υπνική άπνοια και άλλα.
Τα φάρμακα αυτά χορηγούνται μόνο με ιατρική συνταγή και αποθαρρύνουμε πλήρως τη λήψη τους χωρίς τη σύσταση και ιατρική παρακολούθηση, καθώς όπως όλες οι φαρμακευτικές αγωγές έχουν και αυτά αντενδείξεις αλλά και ανεπιθύμητες ενέργειες που συνηθέστερα αφορούν το πεπτικό σύστημα. Η χορήγηση αγωγής οφείλει να συνοδεύεται από συμβουλευτική για σωστή διατροφή και αύξηση της ενεργειακής δαπάνης, μέσω της σωματικής άσκησης.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
