Πολύ συχνά είμαστε αφυδατωμένοι και δεν το αντιλαμβανόμαστε, θεωρώντας ότι πίνουμε όσο νερό χρειαζόμαστε. Πόσο επικίνδυνη είναι όμως η αφυδάτωση και τι προκαλεί στο σώμα μας;
«Τόσο στο παρελθόν, όσο και στις μέρες μας το νερό είναι αιτία πολεμικών συγκρούσεων, ειδικά σε περιοχές όπου ο φυσικός αυτός πόρος είναι δυσεύρετος. Σε άλλες, πάλι, που η πρόσβαση είναι εύκολη, όπως στις δυτικές χώρες, παρατηρούμε το φαινόμενο της αφυδάτωσης στον μέσο άνθρωπο. Και αυτό γιατί η ημερήσια κατανάλωση νερού είναι πολύ μικρότερη από αυτή που επιβάλλεται. Και μη σπεύσετε να το αντικρούσετε, διότι η αφυδάτωση είναι μία κατάσταση που μπορεί να υφίσταται ακόμα και εάν δεν γίνετε άμεσα αντιληπτή», εξηγεί η Δρ. Νικολέτα Κοΐνη, M.D., πιστοποιημένη Ιατρός Λειτουργικής, Προληπτικής, Αντιγηραντικής και Αναγεννητικής Ιατρικής από την Αμερικανική Ακαδημία Αντιγηραντικής Ιατρικής (http://functionalmedsystem.com).
Οι ανάγκες κάθε ατόμου σε νερό διαφέρουν ανάλογα με το σωματικό του βάρος και τον τρόπο ζωής του, αν και ο μέσος ενήλικας χρειάζεται περίπου 2 λίτρα νερό την ημέρα για να παραμείνει ενυδατωμένος. Όμως, επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι δύο στα τρία άτομα, σήμερα, είναι μερικώς αφυδατωμένα. Η αφυδάτωση, ακόμη και στο 2% του σωματικού βάρους έχει ως αποτέλεσμα τη διαταραχή φυσιολογικών λειτουργιών και τη μειωμένη απόδοση του οργανισμού.
«Μα, πώς μπορώ να είμαι αφυδατωμένος, αφού καθημερινά εκτός από νερό, πίνω καφέ, τσάι, αναψυκτικά και άλλα υγρά, που έχουν ως βάση το νερό;», είναι η εύλογη απορία κάθε ανθρώπου σήμερα.
«Αυτή είναι η πιο κοινή και ταυτόχρονα πιο επικίνδυνα λανθασμένη αντίληψη. Οι περισσότεροι άνθρωποι υποθέτουμε ότι πίνουμε αρκετά υγρά, καθημερινά. Πράγματι, πίνουμε καφέδες, τσάι, αναψυκτικά ή άλλα ροφήματα. Αυτά τα υγρά, όμως, τις περισσότερες φορές αυξάνουν την απώλεια νερού γιατί προκαλούν διούρηση και εφίδρωση. Η χρήση αλκοόλ και καπνικών προϊόντων, μάλιστα, ενισχύουν περαιτέρω την απώλεια νερού από το σώμα», λέει η Δρ. Κοΐνη. Και προσθέτει ότι πολλά από τα δημοφιλή ροφήματα είναι διουρητικά και λόγω της όξινης σύνθεσής τους ωθούν το σώμα να αποβάλλει νερό και μαζί πολύτιμα αλκαλικά μέταλλα, ώστε ο οργανισμός να απαλλαγεί από τα επιβλαβή υπολείμματά τους.
«Πάρτε για παράδειγμα τη σόδα και όλα τα ανθρακούχα ποτά. Είναι εξαιρετικά επιβλαβή για τον οργανισμό διότι το σώμα χρησιμοποιεί μεγάλες ποσότητες νερού για να εξουδετερώσει το φωσφορικό οξύ (2.8 pΗ) που περιέχουν. Έτσι, τα υγιή κύτταρα καταλήγουν να ζαρώνουν σαν “δαμάσκηνα” αφού το νερό, η ουσία της ζωής, σταδιακά τους αφαιρείται», εξηγεί.
Άρα, λοιπόν, η κατανάλωση ροφημάτων ως υποκατάστατα του νερού είναι μια καταστροφική για το σώμα και την υγεία μας συνήθεια, που επιδεινώνεται περαιτέρω, δεδομένου ότι δεν μπορούμε εύκολα να εντοπίσουμε την ανεπάρκεια νερού στον οργανισμό μας μέσα από τα συμπτώματα των ασθενειών και των συναφών ενδείξεών τους.
«Οι χρόνιοι σωματικοί πόνοι που δεν μπορούν να αποδοθούν σε κάποια βλάβη, νόσο, τραυματισμό ή μόλυνση, θα πρέπει πρώτα απ' όλα να ερμηνευθούν ως “σήματα” της χρόνιας έλλειψης νερού στην περιοχή όπου είναι εγγεγραμμένος ο πόνος. Αυτά τα “σήματα” πόνου θα πρέπει πρώτα να θεωρούνται και να αποκλείονται ως πρωτογενείς δείκτες αφυδάτωσης του σώματος, πριν από οτιδήποτε άλλο. Νοσηρές καταστάσεις, όπως η δυσπεψία, το στομαχικό άλγος, η αρθρίτιδα, ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, το βρογχικό άσθμα, η υψηλή χοληστερόλη, η αρτηριακή υπέρταση, τα καρδιακά νοσήματα, ο καρκίνος, οι εξάψεις, τα προβλήματα εμμήνου ρύσεως και εμμηνόπαυσης, η παχυσαρκία, οι αλλεργίες, η βουλιμία, το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, η σκλήρυνση κατά πλάκας, η στηθάγχη, οι πέτρες στους νεφρούς, το άλγος χαμηλά στην πλάτη, ο διαβήτης, οι ημικρανίες, η πρωινή δυσκαμψία, η κατάθλιψη, οι διάχυτοι πόνοι σε διάφορα σημεία του σώματος και ποικίλα προβλήματα του δέρματος και του γαστρεντερικού συστήματος, συνδέονται με τη χρόνια αφυδάτωση», τονίζει η πιστοποιημένη ιατρός Λειτουργικής Ιατρικής.
Ο πόνος, λοιπόν, είναι μια ένδειξη της ανάγκης του σώματος για νερό, το πολύτιμο συστατικό που χρειάζεται για την πέψη, την αποτοξίνωση των κυττάρων, την ενυδάτωση των πνευμόνων, τη «λίπανση» των αρθρώσεων και μία σειρά άλλων σημαντικών βιολογικών δράσεων και αντιδράσεων.
«Το αίμα μας αποτελείται από νερό σε ποσοστό 90%. Οι λεμφαδένες μας, που μεταφέρουν απόβλητα και θρεπτικές ουσίες, περιλαμβάνουν τέσσερις φορές τον όγκο του αίματος στο σώμα και κατασκευάζονται από το νερό που καταναλώνουμε. Κάθε κύτταρο που μας κάνει αυτό που είμαστε, οφείλει κυριολεκτικά τη ζωή του, την ύπαρξή του, στην επαρκή παροχή φρέσκου, καθαρού νερού, όπως και οξυγόνου. Όταν το σώμα δεν λαμβάνει μια σταθερή και αξιόπιστη παροχή νερού για να συντηρηθεί, αναγκαστικά περικόπτει λειτουργίες για να εξασφαλίσει ικανοποιητική παροχή σε νερό. Γι’ αυτό, μην υποκαθιστάτε με κανένα ρόφημα το νερό και μην περιμένετε να διψάσετε για να πιείτε ένα ποτήρι νερό στην υγειά σας», καταλήγει η Δρ. Νικολέτα Κοΐνη.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
