Οι δερματοπάθειες του καλοκαιριού οφείλονται αφενός μεν στη έντονη ηλιοφάνεια, την έκθεση στον ήλιο και στην αύξηση της υγρασίας και αφετέρου δε στις αλλαγές των δραστηριοτήτων μας και συνηθειών μας όπως να περπατάμε ξυπόλητοι για παράδειγμα. Έτσι δεν αφορούν μόνο στους καρκίνους και στα μελανώματα, αλλά και σε λοιμώξεις κάθε τύπου.
Τα ηλιακά εγκαύματα είναι η πιο συχνή δερματοπάθεια καθώς και προδιαθεσικός παράγοντας ανάπτυξης καρκίνου του δέρματος. Αξίζει να αναφερθεί ότι σε κίνδυνο για ανάπτυξη μελανώματος είναι αυτοί που κάνουν εργασία γραφείου όλο το χρόνο και όχι αυτοί που δουλεύουν στην ύπαιθρο. Επίσης τα περισσότερα μελανώματα δημιουργούνται από την αρχή ως μελανώματα και δεν είναι ελιές που άλλαξαν. Το καλοκαίρι έχουμε αύξηση όλων των ειδών των λοιμώξεων. Από τις μυκητιάσεις, η ποικιλόχρους πιτυρίαση και το athlet’s foot είναι οι πιο συχνές και προσβάλλουν αυτούς που έχουν προδιάθεση και όταν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές, δηλαδή αύξηση υγρασίας και θερμοκρασίας του δέρματος. Από τις ιογενείς λοιμώξεις, η πιο συχνή είναι ο απλός έρπητας που αναζωπυρώνεται με την έκθεση στον ήλιο.
Επίσης οι μυρμηκιές οφείλονται σε ιό και η αύξηση της συχνότητάς τους το καλοκαίρι οφείλεται στο γεγονός ότι περπατάμε ξυπόλητοι σε μέρη που συχνάζει πολύς κόσμος, όπως οι οργανωμένες παραλίες.
Από τις μικροβιακές λοιμώξεις οι πιο συχνές είναι οι σταφυλοκοκκικές με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο μολυσματικό κήριο.
Συχνά δερματικά προβλήματα είναι και τα τσιμπήματα από έντομα, τσούχτρες. Άλλη κατηγορία δερματοπαθειών είναι οι φωτοευαισθησίες, δηλαδή οι αλλεργίες και οι τοξικές αντιδράσεις που μπορεί να οφείλονται σε αντιδράσεις σε αρώματα ή καλλυντικά. Το καλοκαίρι ορισμένες δερματοπάθειες επιδεινώνονται όπως ο δισκοειδής λύκος, ενώ ευτυχώς άλλες βελτιώνονται όπως η ακμή και τα εκζέματα.
Τέλος, αρκετά συχνό πρόβλημα είναι και τα μελάσματα και άλλες μελαγχρώσεις που ο κόσμος αποκαλεί πανάδες, που όμως η λύση τους είναι πιο εύκολη το χειμώνα.
Ποιοι όμως είναι σε μεγαλύτερο κίνδυνο από τις βλαβερές επιπτώσεις του ήλιου: Βρέφη και μικρά παιδιά καθώς και οι ανοιχτότεροι φωτότυποι, δηλαδή ξανθοί με άσπρο δέρμα και γαλανά μάτια. Τα κύρια μέτρα προφύλαξης είναι η αποφυγή της έκθεσης κατά τις ώρες από 12 έως 4 το μεσημέρι και η επανάληψη της χρήσης του κατάλληλου αντηλιακού. Έχει βρεθεί ότι η έκθεση στον ήλιο διάρκειας έως και 5 λεπτά μόνο προκαλεί βλάβες αναστρέψιμες αρχικά στα κύτταρα. Αυτό είναι εντυπωσιακό, αν σκεφτούμε ότι στη χώρα μας στην πράξη εκτιθέμεθα στον ήλιο σχεδόν 365 μέρες το χρόνο.
Επίσης είναι εξίσου εντυπωσιακό και χρήσιμο να γνωρίζουμε ότι ο ήλιος μαζί με το κάπνισμα, την ηλικία και την κληρονομικότητα καθορίζουν την ηλικία του δέρματος. Τέλος, βασικό είναι να γνωρίζει κανείς ότι εκτός της πρόληψης και η έγκαιρη διάγνωση εξασφαλίζει σχεδόν πάντα πλήρη ίαση σε ό,τι αφορά στις κακοήθειες του δέρματος για τις οποίες ένας από τους υπαίτιους παράγοντες είναι η αλόγιστη έκθεση στον ήλιο. Άρα καταλήγουμε στο συμπέρασμα: παν μέτρον άριστον, δηλαδή έκθεση αλλά με μέτρο.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
