Το Φεστιβάλ Λεβάντας διοργανώνεται στον Έβρο κάθε Ιούνιο που η λεβάντα βρίσκεται στην πλήρη ανθοφορία της
Η κοινότητα του Βάλτου βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα έξω από την Ορεστιάδα. Δημιουργήθηκε το 1923 από πρόσφυγες της Ανατολικής Θράκης που κατάγονταν από το Μεσοχώρι, το Κούλελι και το Κρασοχώρι και είναι περισσότερο γνωστή στους άρρενες από το στρατό. Το χωριό αυτό όμως γίνεται γνωστό καθώς βάφεται μωβ κάθε Ιούνιο. Τότε ανθίζει η λεβάντα της περιοχής, στα χωράφια του Χρήστου Μουταφίδη και του Βασίλη Μαζαράκη. Κάθε Ιούνιο οι μωβ σειρές της λεβάντας μετατρέπουν το τοπίο του Βάλτου σε μωβ όνειρο και η μυρωδιά τους διαχέεται σε όλη την περιοχή.
Η λεβάντα αρχίζει να ανθίζει γύρω στα μέσα έως τα τέλη Ιουνίου μέχρι τη συγκομιδή της από τα τέλη Ιουλίου έως τα μέσα Αυγούστου. Η άνθησή της εξαρτάται από τις καιρικές συνθήκες, την ποικιλία και το υψόμετρο. Πάντως η καλύτερη εποχή για να πάτε στον Βάλτο του Έβρου και για να ζήσετε τη λεβάντα σε πλήρη, ένδοξη, χρωματική και αρωματική άνθιση είναι τώρα. Και το πολύ μέχρι τον επόμενο μήνα. H καλύτερη πρόταση είναι να επισκεφθείτε το κτήμα λεβάντας «Άρωμα Έβρου» των Μουταφίδη και Μαζαράκη. Αυτοί οι ρέκτες καλλιεργητές διοργάνωσαν και φέτος το 2ο Φεστιβάλ Λεβάντας, από 13 έως 17 Ιουνίου 2025, με βραδιές «πικ-νικ», ανάμεσα στα ανθισμένα φυτά της λεβάντας, που συνοδεύονταν από ζωντανή μουσική, τοπικούς οίνους, κοκτέιλ και ανάλογα εδέσματα.
2ο Φεστιβάλ Λεβάντας - H εμπειρία ήταν εκπληκτική
…Και ασυνήθιστη, καθώς απολαύσαμε έναν πολύχρωμο, αρωματισμένο περίπατο κατά μήκος των ανθισμένων χωραφιών λεβάντας. Ανάμεσα στις υποδειγματικά συντεταγμένες φυτείες του μωβ χρυσού και το μεθυστικό άρωμα των λουλουδιών παρεμβάλλονταν τραπεζάκια με μαξιλάρες γύρω τους για να καθίσουν οι επισκέπτες και να απολαύσουν οίνους της Θρακικής γης.
Επιτρέψαμε τους εαυτούς μας να περιπλανηθούν στη ζωηρή φύση του Έβρου, να χαθούμε ανάμεσα σε ατέλειωτες σειρές μωβ λεβάντας, με το λουλουδένιο άρωμα να μας αγγίζει απαλά σαν χάδι, με το εσπερινό αεράκι να θωπεύει πρόσωπο και σώματα, παραδομένα στην ανθισμένη φύση. Μακρύτερα ακουγόταν οι ήχοι της pop και jazz μουσικής, που μετέτρεπαν το τοπίο σε αναπόληση ή ακόμη και σε φευγαλέο όνειρο. Μαγευτικό σούρουπο και αλησμόνητες στιγμές, από αυτές που παρακαλάς να μην τελειώσουν ποτέ. Και το τοπίο του Έβρου και του Βάλτου της Ορεστιάδας, το άγριο και υποβλητικό, χάρη στις λεβάντες γίνεται ήμερο και φιλικό στον επισκέπτη, που σκέπτεται πως θα το ξαναεπισκεφθεί και του χρόνου, για να ξαναζήσει την ομορφιά του.
Στο φετινό φεστιβάλ διοργανώθηκαν βραδιές αστρονομίας, προβολές κινηματογραφικών ταινιών στο θερινό σινεμά που στήθηκε, βραδιές γαστρονομίας, ενώ για πρώτη φορά πραγματοποιήθηκαν πτήσεις με αερόστατο πάνω από τα κτήματα της λεβάντας! Φέτος συμμετείχε στο φεστιβάλ και ο Πασχάλης Περιστεράκης ένας «φωτισμένος» mixologist και bar manager από το Διδυμότειχο, ιδιοκτήτης του «Parrot’s Beak» του πιο αναγνωρίσιμου bar στη περιοχή του Έβρου αλλά διάσημου και πανελλαδικά. Παθιασμένος με το αντικείμενό του ο Πασχάλης έφτιαξε για τον κόσμο ένα «λουλουδάτο» κοκτέιλ που το ονόμασε λεβάντα και στο οποίο πρόσθεσε βότκα αρωματισμένη με lime και πιπεριά, λικέρ κουμ-κουάτ, φρέσκο lime και σιρόπι λεβάντας.
Η γοητεία της λεβάντας ξεπερνά την οπτική και οσφρητική αφού είναι και ένας γαστρονομικός θησαυρός. Χρησιμοποιούμενη ως βότανο, μπαχαρικό, αρωματικό και διακοσμητικό, η λεβάντα μπορεί να αναδείξει μια ποικιλία πιάτων, από την απλότητα των σαλατών μέχρι τον πλούτο των κρεάτων και των γλυκών. Σε τσάι, λεμονάδες, σιρόπια ή λικέρ, η λεβάντα προσθέτει μια ξεχωριστή τοπική πινελιά. Από το λουλούδι της λεβάντας οι δυο νέοι επιχειρηματίες στην οικοτεχνία τους (με τη βοήθεια του ΚΟΙΝΣΕΠ) παράγουν αρώματα, αιθέρια έλαια, τσάι και σαπούνια. Οι μαθητές του ΣΑΕΚ Ορεστιάδας και φέτος με την πολύτιμη καθοδήγηση των καθηγητών τους επιμελήθηκαν το γευστικό μέρος της εκδήλωσης χρησιμοποιώντας λεβάντα σε αρκετές παρασκευές που τίμησε ο κόσμος.
Η ιστορία της λεβάντας
Το ταξίδι της λεβάντας ξεκινά εδώ και χιλιετίες, με τις ρίζες της να είναι βαθιά ριζωμένες στην περιοχή της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Οι αρωματικές και φαρμακευτικές της ιδιότητες τράβηξαν την προσοχή των αρχαίων πολιτισμών, ιδίως των Αιγυπτίων, που χρησιμοποιούσαν τη λεβάντα πριν από 2.500 χρόνια για τελετές μουμιοποίησης.
Η πρώτη γραπτή αναφορά για τις φαρμακευτικές ιδιότητες της λεβάντας μπορούν να αποδοθούν στον Διοσκουρίδη, τον Έλληνα στρατιωτικό γιατρό που υπηρετούσε υπό τον αυτοκράτορα Νέρωνα το 77 μ.Χ. Ο Διοσκουρίδης εξιστόρησε τις ποικίλες εφαρμογές της λεβάντας στο έργο του «De Materia Medica», αναφέροντας λεπτομερώς την αποτελεσματικότητά της στην ανακούφιση της δυσπεψίας, των πονοκεφάλων και του πονόλαιμου κατά την κατάποση, καθώς και του ρόλου της στη φροντίδα των πληγών και στη θεραπεία εγκαυμάτων όταν εφαρμόζεται τοπικά.
Στην πραγματικότητα, οι Ρωμαίοι στρατιώτες έπαιρναν λεβάντα σε εκστρατείες μαζί τους για να καλύπτουν τις πληγές του πολέμου. Οι μοναστικές κοινότητες διατήρησαν την αρχαία φυτική γνώση, καταγράφοντας τις θεραπευτικές ιδιότητες της λεβάντας και επιβεβαιώνοντας την ιδιότητά της ως θεραπευτικό βότανο. Η περίοδος της Αναγέννησης γνώρισε μια αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος για τη λεβάντα, με αξιόλογους βοτανολόγους όπως ο Gerard, ο Parkinson και ο Culpepper να εκθειάζουν τις αρετές της στα γραπτά τους.
18°
