Το νέο πολυτελές all day μπαρ-ρεστό που εγκαταστάθηκε στην πλατεία Μαβίλη διαθέτει όλα τα παραπάνω... Από την πόρτα ήδη το βλέμμα σου αρχίζει και σκανάρει και έχεις την αίσθηση ότι θα συναντήσεις τον υπέροχο Γκάτσμπι να τα πίνει στο μπαρ. Καταρχήν η διακόσμηση, για την οποία συνεργάστηκαν η Μάρα Δεσύπρη κι ο Διονύσης Δημουλίτσης. Σκούροι μπλε βελούδινοι καναπέδες, μεταξωτή chinoise ταπετσαρία με λουλούδια και πουλιά, αρτ ντεκό μικρά άσπρα φωτιστικά που βρίσκονται πίσω από τους καναπέδες, μπιζουτέ καθρέφτες, μαρμάρινα τραπέζια και αντικείμενα που έχουν συλλεχθεί με εξαιρετικό γούστο. Ο γορίλας στο μπαρ με τα βαλσαμωμένα πουλιά απλά εμβληματικός.
Ο Κύριος άνοιξε πριν λίγους μήνες, από τους ιδιοκτήτες του Κ44, τον Δημήτρη Αναγνώστου και τον Ειρηναίο Φιλιππίδη, και το beautiful crowd της πόλης το έκανε σχεδόν ακαριαία στέκι του. Δεν είναι να απορείς, εδώ όλα και όλοι συνεργάζονται για να περνάς καλά. Το προσωπικό είναι ευγενέστατο και φοράει στολές sur mesure, υπέροχες δερμάτινες μαύρες ποδιές. Τα κοκτέιλ φτιάχνονται stirred και όχι shaken. Τα αναψυκτικά είναι από σιφόν, οι χυμοί όλοι φρέσκοι. Η μουσική κινείται από τζαζ έως έθνικ με τσιμπήματα ανεβάσματος. Τελευταία ο Κύριος φροντίζει και το φαγητό. Όπως μας είπαν το μενού «χτίζεται» με πιάτα που θα προστίθενται σιγά-σιγά και θα ταιριάζουν με τα γούστα και την αισθητική του.
Πήγαμε με διάθεση να τα κάνουμε όλα, να δοκιμάσουμε και τα κοκτέιλ, μαζί και τα multi culti νοοτροπίας πιάτα του. Ήπιαμε margaritas και daiquiries, υπό την επιμέλεια του Δημήτρη Δημητρίου, του βραβευμένου sommelier-bartender, και πολύ ανεβήκαμε. Στα δε πιάτα που φέρουν το μονόγραμμα του Κυρίου (ένα από τα πιο ωραία γραφικά που έχουμε δει), δοκιμάσαμε parmesans nest salad (σε φωλιά από τραγανή παρμεζάνα), με ανάμεικτες πρασινάδες και ξηρούς καρπούς, mastic cheese salad με τυρί Άνδρου, αρωματισμένο με μαστίχα, ρόδι, βινεγκρέτ με άρωμα κανέλας και κρέμα ροδιού.
Συνεχίσαμε με τον ίδιο τον Κύριο σε σάντουιτς, το ομώνυμο είναι με μαύρη τσιαπάτα, πουρέ ψητών λαχανικών, κίτρινη κολοκύθα, γλυκοπατάτα, κάσιους, φρέσκο κόλιανδρο και σος με μέλι και μουστάρδα. Συνεχίσαμε με meatlovers σάντουιτς (μοσχαρίσιο παστράμι με μαρμελάδα ντομάτας και σαλάτα). Τα ποτά ήταν πολλά οπότε περάσαμε και στα tapas: μπρουσκέτες με ασιατική ομελέτα και τσορίθο, φιλετάκια κοτόπουλου satay με σος αγριοράπανου-lime.
Το λατρέψαμε το νέο και καυτό talk of the town all day στέκι της πόλης, μαθαίνω μάλιστα πως σε λίγο καιρό οι δημιουργικοί και δραστήριοι ιδιοκτήτες θα ανοίξουν στη θέση του ιστορικού Flower και pizza-bar με τραπέζια στην πλατεία, οπότε μου μυρίζει ωραία άνοιξη-καλοκαίρι...
Οι παλιές νοικοκυρές δεν φεύγουν ποτέ. Ζουν πάνω στα ράφια, μέσα στις κατσαρόλες, κληρονομιά ζωντανή, να μαρτυρά για πάντα τα έργα και τις ημέρες τους και πόσο σκόρδο έβαζαν στο κοκκινιστό
17°
