«Πιες το ζεστό σου» έλεγε η γιαγιά σου και σε κυνηγούσε με μια κούπα γεμάτη έως απάνω με τσάι του βουνού. Εσύ δεν το ήθελες, ποτέ δεν σου άρεσε το τσάι. Τώρα, κάθε που αρρωσταίνεις τη θυμάσαι. Και η αλήθεια είναι ότι αυτά τα γιατροσόφια αιώνων με μια κουταλιά σοφής γνώσης είναι πολλές φορές πολύ πιο αποτελεσματικά από όλα τα σιρόπια και τις καραμέλες του εμπορίου. Αρκεί να ξέρεις τη μαγική συνταγή.
Σαλέπι
Γνωστό από την αρχαιότητα (στις θεραπευτικές του ιδιότητες έχει αναφερθεί ακόμα και ο Ιπποκράτης), το σαλέπι προέρχεται από το φυτό Orchis Mascula και είναι το καλύτερο γιατρικό για τον βήχα, το άσθμα και τους στομαχικούς πόνους. Η χρήση του είναι πιο διαδεδομένη στη Βόρεια Ελλάδα (μια που οι ρίζες του βρίσκονται στην Ανατολή), αλλά σίγουρα θα έχεις πετύχει σαλεπιτζήδες στα στενά της Ερμού. Το πίνω συχνά γιατί μου αρέσει η μυρωδιά και η γεύση του, την πρώτη φορά όμως που το δοκίμασα ως άρρωστη, μου κόπηκε ο...βήχας με την πρώτη γουλιά. Είναι πραγματικά θαυματουργό.
Σαλέπι μπορείς να βρεις στο σούπερ μάρκετ σε φακελάκια, είναι όμως πάντα καλύτερο να το αγοράζεις χύμα (έχει στη Βαρβάκειο). Αν το προτιμήσεις χύμα, το φτιάχνεις βράζοντας νερό σε ένα μπρίκι. Πριν βράσει ρίχνεις μία κουταλιά του γλυκού σαλέπι. Ανακατεύεις συνεχώς μέχρι να διαλυθεί το μείγμα. Το αφήνεις να βράσει και μόλις φουσκώσει το κατεβάζεις από τη φωτιά, συνεχίζοντας το ανακάτεμα. Μόλις «ηρεμήσει», ξαναβάζεις το μπρίκι στο ζεστό μάτι και το αφήνεις να φουσκώσει ακόμα μια φορά. Σερβίρεις σε φλιτζάνι και προαιρετικά πασπαλίζεις με κανέλα.
Σοφό γιατρικό που σε πολλά ορεινά χωριά εφαρμόζουν ακόμη. «Ένα κι ένα» έλεγε η γιαγιά μου για το κρυολόγημα. Κι είναι, αλλά θέλει λίγη προσοχή. Σε ένα μπρίκι ρίχνεις 1 φλιτζανάκι (του μονού ελληνικού) τσίπουρο μαζί με μια κουταλιά πετιμέζι. Ζεσταίνεις σε χαμηλή φωτιά, ανακατεύοντας μέχρι να λιώσει το πετιμέζι. Την ώρα που το βράζουμε, εισπνέουμε πάνω από το μπρίκι. Θέλει πολλή προσοχή, γιατί μπορεί να πάρει φωτιά. Για αυτό το λόγο -λέει η γιαγιά- κρατάς με το αριστερό σου χέρι το μπρίκι και με το δεξί μια πετσέτα. Στην περίπτωση που πιάσει φωτιά, καπακώνεις το μπρίκι με την πετσέτα και η φωτιά σβήνει σε κλάσματα του δευτερολέπτου (η φωτιά χωρίς οξυγόνο σβήνει). Δεύτερη συμβουλή της γιαγιάς: Με το που το πιεις, πρέπει να ξαπλώσεις στο κρεβάτι σου και να σκεπαστείς καλά. Θα ιδρώσεις και θα ζεσταθείς πολύ, αλλά πρέπει να παραμείνεις σκεπασμένος, «γιατί αλλιώς θα την αρπάξεις χειρότερα!».
Γενικώς το πετιμέζι, εκτός από γλυκαντική ουσία είναι και φάρμακο. Για τους λιγότερο...πυρομανείς, αντί για τσίπουρο υπάρχει το τσάι του βουνού. Δεν είναι το ίδιο δραστικό, αλλά τη δουλειά του την κάνει. Βράζεις λίγα κλαράκια τσαγιού σε ένα μπρίκι (πάντα είναι καλύτερα από το συσκευασμένο και επεξεργασμένο τσάι), σουρώνεις και στο φλιτζάνι ρίχνεις μαζί μια κουταλιά του γλυκού πετιμέζι. Αν θέλεις, προσθέτεις και μερικές σταγόνες λεμόνι (φυσικό αντιβιοτικό, ντε!). Το πίνεις αμέσως.
Γάλα με μέλι
Δεν θεραπεύει το κρυολόγημα, αλλά πάντα με βοηθάει όταν πονάει ο λαιμός μου. Επίσης έχει τέλεια γεύση (αν αυτό έχει κάποια σημασία και δεν έχεις χάσει ακόμα τη γεύση σου, στην κατάσταση που είσαι). Σε ένα μπρίκι ζεσταίνω λίγο γάλα (πλήρες, έτσι;) και λιώνω μια γεμάτη κουταλιά του γλυκού μέλι (το καλύτερο που μπορείς να βρεις). Το αφήνω να ζεσταθεί και σερβίρω αμέσως. Προσοχή: Όπως και σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις, το ρόφημα πρέπει να είναι χλιαρό. Στο λαιμό κάνει καλό το ζεστό, όχι το καυτό.
Η βάση είναι ξεκάθαρη: 100% φρέσκος ελληνικός μοσχαρίσιος κιμάς, αφράτα buns, σπιτικές σος, πατάτες κομμένες στο χέρι. Αλλά αυτό που μένει είναι η λεπτομέρεια.
17°
