Formula 1 - Grand Prix Ισπανίας: Η νίκη του Κίμι Αντονέλι και όλα όσα έγιναν στο Madring
Ο 14ος αγώνας της χρονιάς, ο 1.163ος σε απόλυτη αρίθμηση της Formula 1, διεξήχθη την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2026 στο Madring, μια υβριδική πίστα που περιβάλλει το Εκθεσιακό Κέντρο IFEMA, βορειοανατολικά της Μαδρίτης.
Η Formula 1 έφτασε για πρώτη φορά σε μια πίστα 5,4 χιλιομέτρων και 22 στροφών, που δεν είναι ένα κλασικό σιρκουί δρόμου. Δημόσιοι δρόμοι συνδυάζονται με τμήματα κατασκευασμένα ειδικά για τον αγώνα. Τη χάραξη ανέλαβε η ιταλική Dromo του Γιάρνο Τζαφέλλι, η οποία είχε κάνει και τον τελικό ανασχεδιασμό του Zandvoort. Η αρχική ολλανδική πίστα χρονολογείται από το 1948 και στη χάραξή της είχε συμβάλει ο Βρετανός S. C. H. «Sammy» Davis, νικητής του Le Mans το 1927, και όχι ο John Hugenholtz, όπως συχνά αναφέρεται.
Το σύγχρονο Zandvoort έχει δύο χαρακτηριστικές κεκλιμένες στροφές, τη Hugenholtz (Τ3) και την Arie Luyendyk (Τ14). Στις κεκλιμένες στροφές μπορεί να προστεθεί και η περίφημη πρώτη στροφή, η Tarzan. Η μεγάλη κλίση όμως που χαρακτηρίζει το σημερινό Zandvoort αποτέλεσε συνειδητό στοιχείο του ανασχεδιασμού του.
Τι σημασία έχουν οι κεκλιμένες στροφές; Υπάρχουν δύο βασικοί λόγοι για την κατασκευή τους. Πρώτον, το οδόστρωμα συμμετέχει στην παραγωγή της αναγκαίας κεντρομόλου δυνάμεως, επιτρέποντας στα μονοθέσια να διατηρούν μεγαλύτερη ταχύτητα στη στροφή. Δεύτερον, το πλάτος και η κλίση μπορούν να δημιουργήσουν διαφορετικές αγωνιστικές γραμμές και, θεωρητικά τουλάχιστον, να επιτρέψουν σε δύο αυτοκίνητα να κινηθούν δίπλα-δίπλα.
Το χαρακτηριστικότερο σημείο της ισπανικής πίστας είναι η στροφή 12, η La Monumental, μια παρατεταμένη καμπή περίπου 550 μέτρων, με κλίση που φθάνει το 24% - περίπου 13,5 μοίρες. Εδώ η κλίση δεν επιβλήθηκε από τη μορφολογία του εδάφους. Σχεδιάστηκε σκοπίμως. Οι σχεδιαστές ήθελαν να δημιουργήσουν όχι μόνο μια γρήγορη στροφή αλλά και την ταυτότητα της νέας πίστας.
Ήταν συγχρόνως μια προσπάθεια να δοθεί σύγχρονη απάντηση στο παλιό πρόβλημα των σιρκουί πόλης. Ο Νέλσον Πικέ είχε πει κάποτε ότι η οδήγηση στο στενό Μονακό είναι σαν να κάνεις ποδήλατο μέσα στο σαλόνι σου. Η Μαδρίτη επιχείρησε να φέρει τον αγώνα μέσα στην πόλη χωρίς να κληρονομήσει αναγκαστικά και τους αγωνιστικούς περιορισμούς της.
Τελικώς το πρόβλημα έμεινε άλυτο. Δεν έγινε ούτε μία ουσιαστική προσπέραση. Στον 46ο από τους 57 γύρους τρείς οδηγοί ήταν σε απόσταση αναπνοής. Επικεφαλής ο Κίμι Αντονέλι, δεύτερος ο Μαξ Φερστάπεν και τρίτος, ο πιο γρήγορος και ο πιο άτυχος της ημέρας, Λάντο Νόρις. Στον προτελευταίο γύρο ο Βρετανός έκανε μία απέλπιδα προσπάθεια στο σικέιν των στροφών 5 και 6. Δεν τα κατάφερε και μαζί με αυτόν ο σχεδιασμός της πίστας. Καμιά προσπέραση σε έναν αγώνα Formula 1 είναι αξιοσημείωτη αποτυχία. Πάντως εάν η επιδίωξη οργανωτών και σχεδιαστών ήταν το όμορφο θέαμα των αυτοκινήτων στην Monumental, που θύμιζε την ατραξιόν του γύρου του θανάτου μέσα σε βαρέλι, τότε έχουν επιτύχει τον σκοπό τους. Όμως, για την ώρα και αυτό δεν φαίνεται να αλλάζει δραματικά μέχρι το τέλους της σεζόν φαίνεται ότι έχουμε, μάλλον, τους πιο αδιάφορους αγώνες της εικοσαετίας, και πάλι λίγα λέω. Οι, κατά ποσοστό 60/40, υβριδικές μηχανές των μονοθεσίων, οι δύο επιπλέον ομάδες και το μεγάλο προβάδισμα της Mercedes έδωσαν μέχρι σήμερα και προβλέπεται να δώσουν στη συνέχεια μια βαρεμάρα άνευ προηγουμένου. Η νεοϊδρυθείσα πίστα της Μαδρίτης έδωσε το τελικό χτύπημα;
Πάντως, για την ακρίβεια, τις περισσότερες προσπεράσεις (πέντε) τις έκανε ο Φερνάντο Αλόνσο, ο οποίος τερμάτισε στην δέκατη έβδομη θέση. Μία έκανε και ο Τζορτζ Ράσελ επί του Λίαμ Λώσον, ο οποίος είχε ήδη διανύσει με τα «σκληρά» ελαστικά του 35 γύρους. Θα μπορούσε να τον περάσει και ποδήλατο.
Formula 1 | Grand Prix Ισπανίας – Madring: Ανάλυση του αγώνα
Στην εκκίνηση είχαμε μερικές προσπάθειες προσπεράσεων, όλες αποτυχημένες που συνοδεύτηκαν από αντίστοιχες επιστροφές των θέσεων που κερδήθηκαν. Ο Νόρις έμεινε επικεφαλής μέχρι τον 15ο γύρο όταν ο Λανς Στρολ έριξε το μονοθέσιο στα προστατευτικά. Δυστυχώς για τους επικεφαλής της McLaren και τον ίδιο τον οδηγό, για ελάχιστα δευτερόλεπτα δεν πρόλαβαν ανοιχτή την είσοδο των pits. Αφού όλοι οι ανταγωνιστές του μπήκαν για αλλαγή σε «σκληρά» ελαστικά, στον επόμενο γύρο και ενώ ίσχυε το εικονικό αυτοκίνητο ασφαλείας (virtual safety car) έβαλαν το Νόρις στα pits. Όμως είχαν χάσει τρείς θέσεις στην πίστα.
Ο Χάμιλτον συνεχίζει το σερί των λάθος επιλογών του, το οποίο μάλλον θα σταματήσει όταν θα αποσυρθεί γιατί, βέβαια, δεν φαίνεται πια ότι μπορεί να διεκδικήσει τον πολυπόθητο όγδοο παγκόσμιο τίτλο.
Ο Σαρλ Λεκλέρ, που δεν είχε σταματήσει για αλλαγή ελαστικών, βρέθηκε προσωρινά επικεφαλής. Η Ferrari επέλεξε να τον κρατήσει έξω ελπίζοντας ουσιαστικά σε ένα νέο Safety Car που θα τού χάριζε φθηνότερη αλλαγή ελαστικών. Αυτό δεν συνέβη. Ο Αντονέλι ακολουθούσε, χωρίς όμως να μπορεί να τον περάσει. Χαρακτηριστικό δείγμα των δυσκολιών της νέας πίστας. Μόλις επτά γύρους πριν από το τέλος, ο Λεκλέρ μπήκε στα pits γιατί οι κανονισμοί επιβάλλουν τουλάχιστον μία αλλαγή ελαστικών.
Τότε δημιουργήθηκε η μοναδική πραγματική αγωνία για τη νίκη. Στον 50ό γύρο οι τρεις πρώτοι είχαν συγκεντρωθεί: Αντονέλι, Φερστάπεν και Νόρις. Ο Βρετανός ήταν ο ταχύτερος από τους τρεις, αλλά το να πλησιάσεις αποδείχθηκε πολύ ευκολότερο από το να περάσεις. Ο Αντονέλι άνοιξε τελικά μικρή διαφορά, ενώ ο Νόρις κόλλησε πίσω από τη Red Bull. Στους τελευταίους γύρους προσπάθησε να επιτεθεί στον Φερστάπεν, χωρίς αποτέλεσμα. Ο Αντονέλι πέρασε τη γραμμή 4,3 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Ολλανδό, με τον Νόρις τρίτο.
To πρωτάθλημα συνεχίζεται στις 24–26 Σεπτεμβρίου, στο Αζερμπαϊτζάν.
Το άνοιγμα των σχολείων δεν αποτελεί έναν πονοκέφαλο για τους μαθητές μόνον, αλλά και για γονείς και εκπαιδευτικούς όσον αφορά την ενημέρωσή τους σε θέματα ασφάλειας στους δρόμους
Το μοντέλο που δημιούργησε ο Άλεκ Ισιγόνης επιστρέφει πλέον σε σύγχρονη, αμιγώς ηλεκτροκίνητη έκδοση, πιστό στην ρετρό αισθητική που το έκαναν διάσημο τις δεκαετίες του ’60 και του ’70.
Πρακτικές λειτουργίες άνεσης, αποθήκευσης και καθημερινής ευκολίας κάνουν πιο ξεκούραστες τις μετακινήσεις, τις διακοπές και τις υπαίθριες δραστηριότητες
17°
