Ράλλυ Ακρόπολις: Και οι τοίχοι έχουν μιλιά

Mια ιδιότυπη συνήθεια «συνοδεύει» τη διεξαγωγή των Ράλλυ Ακρόπολις από το 1985 μέχρι και τις μέρες μας. Στις Ειδικές Διαδρομές του αγώνα, διαχρονικά, συναντά κανείς συνθήματα – κόσμια, με ιστορικές αναφορές, πάντα με μαύρο spray γραμμένα, κυρίως δε σε εγκαταλειμμένα κτίσματα ή βράχια, ή σε ουδέτερα στηθαία τσιμέντου.

Ανακαλύψαμε τον άνθρωπο που τα γράφει και παρουσιάζουμε τη θέση του, που αν μη τι άλλο αποτελεί ένα ακόμα σημείο αναφοράς στην  ταυτότητα του Ράλλυ Ακρόπολις. Μας έδωσε μερικές από τις πολλές φωτογραφίες των γραπτών του και μας μίλησε για αυτή του την ιδέα: «Ξεκίνησα να γράφω με spray στις δοκιμές του Ράλλυ Ακρόπολις του 1985. Λίγο καιρό πριν είχε χάσει τη ζωή του στην Κορσική ο Attilio Bettega με τη Lancia 037 rally και αισθάνθηκα την ανάγκη να αποτήσω έναν φόρο τιμής με αυτή μου την κίνηση. Η πρώτη “ανάρτηση-γραφή” ήταν στο Δίστομο σε μια βρύση. Δεν φανταζόμουν ούτε ο ίδιος πώς θα εξελισσόταν όλο αυτό.

Τον επόμενο χρόνο υπήρχε το θανάσιμο ατύχημα των Henry Toivonen - Sergio Cresto με τη Lancia δS4 επίσης στην Κορσική, οπότε συνέχισα γράφοντας και τα δικά τους ονόματα. Σταδιακά, τα ονόματα των εκλιπόντων πήραν συνθήματα ανάλογα με την πορεία του WRC. Δεν ξέρω αν ποτέ επηρέασαν κανέναν, αλλά σίγουρα ένα σύνθημά μου που έγραψα στο πίσω μέρος μιας παλιάς πινακίδας στη θέση “Toll” στις Καρούτες, με ξεπέρασε…

Ήταν η εποχή που τα τετρακίνητα είχαν κατακλύσει την αγωνιστική σκηνή. Είχα γράψει λοιπόν σε αυτή την πινακίδα, το “4 Wheel Drive Are Boring” στοχεύοντας στο ότι η τετρακίνηση έδωσε πλήγμα στο θέαμα στα ράλι. Δυστυχώς πλέον, όλα είναι τετρακίνητα… Κατά καιρούς φωτογραφίες των συνθημάτων μου στις Ειδικές Διαδρομές του Ακρόπολις φιλοξενήθηκαν σε διάφορα μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ξεκινώντας από το ιταλικό Auto Sprint που έκανε την αρχή.

Μάλιστα είχα πληροφορηθεί ότι αναζητούσαν τότε οι Ιταλοί δημοσιογράφοι ποιος να είναι αυτός που τα γράφει, ενώ από Έλληνες δημοσιογράφους είχε βγει μια σκέψη ότι είναι Ιταλοί που έρχονται νωρίτερα και τα γράφουν εις μνήμην των οδηγών. Τίποτα από όλα αυτά, Έλληνας είμαι και αγαπάω τα ράλι σε υπερθετικό βαθμό και φροντίζω να δείχνω τον προβληματισμό μου με αυτόν τον τρόπο.

Επίσης να προσθέσω ότι αναγράφονται μόνο ονόματα αγωνιζομένων που έχασαν τη ζωή τους από το 1985 και μετά κατά τη διάρκεια των αγώνων. Έτσι ο τελευταίος που προστέθηκε σε αυτή τη λίστα –και εύχομαι να μην υπάρξει ποτέ άλλος– είναι ο συνοδηγός του Markko Martin, ο βρετανός Michael -Beef- Park. H μόνη μου σιωπηρή παράκληση είναι να μην τα σβήνει κανένας, γιατί πλέον αποτελούν στοιχείο του Ράλλυ Ακρόπολις»