Μπορεί η πολιτική σκηνή να «δανειστεί» πρακτικές και λογική από τους αγώνες αυτοκινήτων; Σε μία ροή ανθρώπινων συμπεριφορών και αντιδράσεων, είναι αποδεκτό οι ενότητες των ενεργειών μας, να αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία.
Συμπεριφορές και αντιδράσεις, συνθέτουν δραστηριότητες. Και πίσω από αυτές, βρίσκονται άνθρωποι. Όπως είναι κοινά αποδεκτό, από την εφαρμοσμένη λογική, πίσω από οποιαδήποτε δραστηριότητα, βρίσκονται άνθρωποι. Οι οποίοι με τις πράξεις τους, δίνουν το στίγμα, την διαφορετικότητα, αλλά και τις συνέπειες των ενεργειών τους.
Η λέξη «αγώνας» από μόνη της ερμηνεύεται ως η επίπονη προσπάθεια για την επίτευξη ενός σκοπού. Ή όπως ποικίλα αναλύεται, η «προσπάθεια που κάνει κάποιος για να αντιμετωπίσει ή να νικήσει κάποιον»! Συχνά ο «κάποιος» είναι ο χρόνος όσον αφορά το θέμα των αγώνων αυτοκινήτου, ή η «επιβίωση», όταν αυτή αφορά μάχες κάθε είδους.
Το ζητούμενο από το λογικό όν, τον άνθρωπο, είναι η προετοιμασία του, η πλέον κατάλληλη προετοιμασία για τον οποιοδήποτε αγώνα του. Είναι η προετοιμασία που ονομάζεται στρατηγική. Η στρατηγική που ορίζει τις κινήσεις, τις μεθοδεύσεις, την εκτίμηση των καταστάσεων, αλλά και τους τρόπους άμυνας, ή διαφυγής.
Στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, του αγώνες κοινώς, είναι η προετοιμασία του εξοπλισμού. Αυτοκίνητα με κλωβούς ασφαλείας, ειδικά καθίσματα, αυτόματες πυροσβέσεις, διακόπτες ασφαλείας κ.ά. Όπως και στις εποχή των σταυροφοριών, που τα άλογα προφυλάσσονταν από τα ακόντια και τις λόγχες. Σήμερα έχουμε κράνη τελευταίων προδιαγραφών, και εδικές πυρίμαχες φόρμες για τους αγωνιζόμενους, χρέη που εκτελούσαν παλιά οι ασπίδες και μετέπειτα οι πανοπλίες. Όλα, στον βωμό της ασφάλειας, προκειμένου να μειώσεις τους κινδύνους της έκθεσης στον «αντίπαλο», στον «εχθρό».
Στους αγώνες αυτοκινήτου υπάρχει στρατηγική. Δεν ορμάς, βάζεις το πόδι στο γκάζι και απογειώνεσαι… Χρειάζεται στρατηγική, όπως και μελέτη των συνθηκών του δρόμου σε συνδυασμό με κατάλληλη προετοιμασία για να μπορέσεις να αντιμετωπίσεις οποιοδήποτε εμπόδιο βρεθεί μπροστά σου. Με λίγα λόγια, οι συμμετέχοντες φεύγοντας από το σπίτι τους για να πάρουν μέρος σε κάποιον αγώνα, χαιρετούν τις οικογένειές τους, γιατί, κατά την διάρκεια ενός αγώνα, «όλα μπορεί να συμβούν»…
Με λίγα λόγια, πρέπει να είσαι προετοιμασμένος. Αντίστοιχα στην πολιτική, η οποιαδήποτε κίνηση που κάνεις, όπως η κίνηση του οδηγού στο τιμόνι, σημαίνει ότι θα πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για τις αναδράσεις…
Καλές οι φιλόδοξες οπτικές, καλή η αυτοπεποίθηση, αλλά θα πρέπει για οποιαδήποτε κίνηση κάνεις, να είσαι προετοιμασμένος για τα έκδοχά της. Μπορεί κάτι να μην σου βγει. Κάτι να πάει στραβά. Σημασία έχει να είσαι προετοιμασμένος και να έχεις πάρει τα κατάλληλα μέτρα, ώστε όχι απλά να αποφευχθεί ένα ατύχημα, αλλά και αν συμβεί, να μπορείς να το αντιμετωπίσεις.
Ζυγίζεις τις συνθήκες, μετράς τους τυχόν «φίλους» σου, οργανώνεις ένα «Plan B», εξοπλίζεσαι με αμυντικές προδιαγραφές.
Το να αγωνίζεσαι, και να επιδιώκεις την νίκη, δεν σημαίνει ότι ή την πετυχαίνεις, ή αυτοκαταστρέφεσαι. Αυτό δεν είναι αγώνας. Εκτός και αν πιστεύεις ότι δεν υπάρχει νόημα για το αύριο. Αλλά το αύριο υπάρχει. Σημασία έχει αν θέλεις να αποτελείς μέρος του, ή να αποτελείς ένα ακόμα ιστορικό κεφάλαιο…
Το να αγωνίζεσαι, σημαίνει ότι πρέπει να είσαι προετοιμασμένος ότι η μάχη θα έχει απώλειες, θα έχει «τσαλάκωμα», θα έχει διπλωματία, θα έχει τακτική. Αλλά για να νικήσεις, θα πρέπει πρώτα να υπάρχεις.
Πολύ σωστά λοιπόν υπάρχει ένα θεμελιώδες σλόγκαν στον μηχανοκίνητο αθλητισμό: «If you have to finish first, first you have to finish» (εάν θέλεις να τερματίσεις πρώτος, να νικήσεις δηλαδή, πρώτα πρέπει να τερματίσεις)!
Αυτό είναι που δένει απόλυτα με την επικεφαλίδα του κειμένου εδώ: «Ανέμενε το μη αναμενόμενο» (Expect the unexpected).
Αυτά τα δύο σλόγκαν του μηχανοκίνητου αθλητισμού, είναι που κατά την γνώμη μου θα πρέπει να εξοπλίσουν την φαρέτρα της προσέγγισης των πολιτικών μας, που θα διεκδικήσουν μία «βιώσιμη λύση».
Αυτά, και η επιθυμία να βρούμε λύση.
Σ.σ.: η φωτογραφία είναι από το πρόσφατο Ράλι Πολωνίας, και δείχνει μία παράμετρο των αγώνων, συχνά εμφανίσιμη και στην καθημερινότητά μας… Οι Νεβίλ-Γκιλσούλ με το Hyundai i20 WRC, τούμπαραν με σφοδρότητα. Μετά από 6-7 τούμπες, όχι απλά δεν έπαθαν τίποτα, αλλά συνέχισαν και τελικά τερμάτισαν στην έκτη θέση… Η κατάλληλη προετοιμασία, για την αναμονή του μη αναμενόμενου, τους έσωσε!»
17°
