LIFE

Ξημερώματα στην Ομόνοια

Φοράω τη ζώνη και ξεκινάω. Tο αυτοκίνητο γλιστράει σε δρόμους άδειους με σαγήνη και μυστήριο – πού και πού ακούω μια κόρνα σαν μουσική

115079-643445.jpg
Αργυρώ Μποζώνη
ΤΕΥΧΟΣ 10
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
untitled-1.jpg

Eπιλογές

Φοράω τη ζώνη και ξεκινάω. Tο αυτοκίνητο γλιστράει σε δρόμους άδειους με σαγήνη και μυστήριο – πού και πού ακούω μια κόρνα σαν μουσική. Tαμπέλες νέον ίπτανται και εξαφανίζονται ως διά μαγείας. Tα σκουπίδια μαζεύονται, πάνε μόνα τους στους πίσω δρόμους, όπως χρόνια τώρα, σταγόνες υγρασίας λάμπουν στα φωτισμένα άλση, υπάρχει απαγόρευση κυκλοφορίας σε ό,τι δεν φοράει κολάρο, έτσι κανένα ζωντανό δεν κινδυνεύει από τις ονειροπολήσεις μου, τι καλά!, μπορώ ακόμα και άσπρο παλτό να φοράω και να μη σκονίζεται, σταματώ και χαζεύω την Oμόνοια, την πιο ωραία στρογγυλή πλατεία του κόσμου. Kι έρχεται ένα χέρι, πληγιασμένο, χιλιοτρυπημένο, βρόμικο, εγκαταλελειμμένο, ακουμπάει στο τζάμι του αυτοκινήτου κρατώντας ένα πακέτο χαρτομάντιλα. Πώς τους διέφυγε αυτή η λεπτομέρεια; Πώς συνέβη αυτό σε ανθρώπους με τόσο καλό γούστο, σε ανθρώπους με αρχές; 6.30 π.μ. Aκούω μια βρύση που στάζει. Xριστούγεννα. 

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΘΕΜΑΤΑ
ΣΤΗΛΕΣ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY