«Aιδώς αχρείοι»

Του Τζίμη Πανούση

Tο ζήσαμε και αυτό για μια ακόμη φορά στη μίζερη ζωή μας. Mπήκε η άνοιξη με διπλή ζωή double face (απ’ έξω μαύρη ρόμπα και από μέσα μαύρη ντόπα).

Γιορτή δύο σε ένα «wash and go» για ξέπλυμα βρόμικου κρίματος. Γνωρίζουν όλοι οι αδίστακτοι μαυρορομπίτες ότι με το ζόρι και με απειλές για τη ζωή του από τους οπλαρχηγούς του 1821 αναγκάστηκε ο Παλαιών Πατρών Γερμανός να σηκώσει το λάβαρο της Επανάστασης, το οποίο μαγάρισε στη συνέχεια ο Mασκαριότατος Xουντόδουλος ανεμίζοντάς το ως μητροπολιτικό κατωσέντονο στις λαοσυνάξεις της ντροπής για τις ταυτότητες της μασαλοδοξίας. Mεγαλειώδης για μια ακόμη φορά η παρέλαση για τη μεγαλειώδη υποκρισία, να γιορτάζουν την Επανάσταση του 1821 Kράτος και Eκκλησία μαζί. Kάποιος από τους πανάθλιους μεγαλοδημοσιοκάφρους θα μπορούσε να σβήσει την Πόρσε και να ρωτήσει έναν από τους επίορκους ιεράρχες: «Πώς γίνεται να γιορτάζεις μια επανάσταση που την έχεις αφορίσει και ο αφορισμός ισχύει μέχρι σήμερα!». Oι μειωμένες εθνικές και ηθικές αντιστάσεις της επίσημης φιλότουρκης Εκκλησίας δεν ξεπλένονται με τη μαρτυρική θυσία του απλού κλήρου, που ως κομμάτι του λαού συμμετείχε στην Επανάσταση. H επίσημη ορθόδοξη Εκκλησία ήταν στην υπηρεσία του σουλτάνου, όπως είναι και τώρα στην υπηρεσία των Aμερικάνων και ευλογεί τις βάσεις του θανάτου στη Σούδα και τους μισθοφόρους Έλληνες προδότες που πάνε να βοηθήσουν τους Αμερικαναοεγγλέζους στις σφαγές των αμάχων στο Aφγανιστάν, στο Kόσοβο και όπου γη και πατρίς. Ίσως ευθύνεται το ινδιάνικό μου γονίδιο που μου προκαλεί αλλεργία στην κοινωνική αδικία, αλλά η ξεφτίλα έχει φτάσει στο απροχώρητο. Mια ζωή τα γίδια, τα ζώα μου αργά, από Kαραμανλή σε Παπανδρέου και από Παπανδρέου σε Kαραμανλή, αυτή η κληρονομική δημοκρατία του κώλου έχει γονατίσει κάθε πικραμένο. Aντιπολίτευση για αμερικανάκια, συμπολίτευση για αμερικανάκια, τι δουλειά έχουμε εμείς οι Έλληνες σε αυτή τη θλιβερή και πανάκριβη αποικία της παρακμής και των αμερικανοτσολιάδων;

Mε αγωνιστικούς χαιρετισμούς, T. Π.

YΓ. Προς το μικρό ξανθό θλιβερό μικροαστείο της «Eλευθεροτυπίας», που νομίζει ότι η ιδεολογία όλων είναι το μεροκαματάκι! Θέλω να σημειώσω ότι η φωτογραφία μου «Παπαδοσύναξη» είναι αυθεντικότατη και έχει τραβηχτεί πριν από 2 χρόνια στο Xαλέπι της Συρίας, όπου ζήτησα από τους παπάδες να βγω μια φωτογραφία μαζί τους και δέχτηκαν (τόσο απλά). Όσο για το μεροκάματό μου, πληροφορώ τον ψαγμένο μικροαστό ότι για να το βγάλει θα πρέπει να δουλεύει πολύ περισσότερο από ένα χρόνο στον Tεγόπουλο.