Η ΕΛΑΣ και ο Τσίπρας πίσω από τις καφετέριες του Θησείου

«Εγώ αγόρι μου τον πιστεύω, είναι ο μόνος που λέει την αλήθεια», λέει ο κ. Ανδρέας από την Πάτρα. Πιάσαμε την κουβέντα αμέσως μετά τα αποκαλυπτήρια του ονόματος - ο λόγος ήταν απλός: δεν μπορούσαμε να διακρίνουμε το όνομα. Ο Αλέξης Τσίπρας βρισκόταν λίγες δεκάδες μέτρα από εμάς, αλλά μας χώριζαν δέντρα, χημικές τουαλέτες και άλλα φυσικά εμπόδια. Δεν είχαμε μπροστά μας κάποια οθόνη κι έτσι το όνομα του νέου κόμματος ήταν δύσκολα διακριτό. Από το σημείο όπου στεκόμασταν, μπορούσαμε να δούμε μόνο την κατάληξη και έτσι κάποιοι ψιθύριζαν διάφορα σενάρια για τ’ όνομα. Ο κ. Ανδρέας ρωτούσε με αγωνία: Πώς το λένε;

Ο Αλέξης Τσίπρας και νέο κόμμα ΕΛΑΣ: Τι είδαμε και τι ακούσαμε στο Θησείο

Λίγα μέτρα αριστερά μας υπήρχε μία μεγάλη οθόνη – το όνομα του νέου κόμματος είχε εμφανιστεί - οι αντιδράσεις ήταν ανάμεικτες. Ακούστηκαν κάποια επιφωνήματα (ικανοποίησης, ίσως και δυσφορίας από κάποιους), ωστόσο το νέο δεν είχε φτάσει στους παραδίπλα που δεν είχαν οπτική επαφή με τη σκηνή ή κάποια οθόνη.

Επίσης, ο ίδιος ο Τσίπρας δεν μπήκε στον κόπο να πει δυνατά τ’ όνομα – όχι βέβαια ότι ο ήχος έφτανε με τρόπο άρτιο σε όλους. «ΕΛΑΣ το ονόμασε», λέω στον 76χρονο Ανδρέα από την Πάτρα, που αγωνιούσε κι έτσι μπήκα στο livestream της εκδήλωσης για να λύσω το μυστήριο. Του εξηγώ και το ιδιόμορφο Α, που παραπέμπει στην Αριστερά, σε αντίθεση με τ’ όνομα που παραπέμπει συνειρμικά στην Αστυνομία και συμβολικά στη δεκαετία του ’40. «Έκανε άνοιγμα στον Χρυσοχοΐδη…», σχολιάζει σκωπτικά ένας κύριος δίπλα, ενώ όλοι οι παρευρισκόμενοι γίνονται μικρές παρέες και σε πηγαδάκια αναλύουν το «ΕΛΑΣ», την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη κι όλες τις πολιτικές και ιδεολογικές συμπαραδηλώσεις.

Ο κ. Ανδρέας έχει έρθει στην ομιλία θετικά διακείμενος προς τον Τσίπρα – αποφασισμένος να τον ψηφίσει διότι -όπως λέει- είναι ο μόνος ηγέτης που του προκαλεί την αίσθηση της ιστορικής γέφυρας με το πρώιμο, παπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ, κόμμα στο οποίο εκείνος ανήκε, αλλά αποχώρησε όταν εκείνο «έγινε εκσυγχρονιστικό». Ψήφισε Τσίπρα το 2015 γιατί τον ενοχλούσε το brain drain – ο ένας γιος του είχε μόλις φύγει για τις ΗΠΑ. Τον ρωτάω πώς του φάνηκε το όνομα του κόμματος, διακόπτοντας μία καταιγίδα ιστορικών αναφορών του δικού του παρελθόντος. Δεν είναι ενθουσιασμένος, προσπαθεί όμως να βρει κάτι θετικό να πει και παραμένει αποφασισμένος να ψηφίσει Τσίπρα. Μεταξύ μας, όσοι ήταν στην πλατεία Θησείου είναι οι ήδη αποφασισμένοι.

Πού μιλάει ο Τσίπρας;

Λίγο μετά τις 20:00, στον σταθμό του ΗΣΑΠ του Θησείου, δύο κυρίες με ωραία φορέματα και make-up, με σταματούν και ρωτάνε «πού μιλάει ο Τσίπρας;» - «κι εγώ αυτόν ψάχνω», αποκρίνομαι και η κ. Ειρήνη, η πιο εκδηλωτική, με καθησυχάζει: «Μην ανησυχείς αγόρι μου, θα τον βρω εγώ». Σπεύδει στο περίπτερο να ρωτήσει, γνέφοντας λίγο μετά ότι πρέπει να κινήσουμε προς τα πάνω – εκεί όπου η Αποστόλου Παύλου συναντά την Ηρακλειδών. Ανεβαίνοντας, βλέπουμε από μακριά μία παλαιστινιακή σημαία. Η κ. Ειρήνη και η φίλη της βαδίζουν ενθουσιώδεις – «αγόρι μου, μόνο ο Αλέξης τρομάζει το Μαξίμου. Έχω πηγή μέσα και ξέρω ότι τα έχουν κάνει πάνω τους οι δεξιοί…».

Στο ύψος της Ηρακλειδών, ο κόσμος πυκνώνει – μπροστά μας μία μεγάλη οθόνη με την εικόνα του Τσίπρα και την ημερομηνία 26-05-26. Δεν ακούγονται πολλά πράγματα, δεν είναι εμφανές το πού θα μιλήσει ο Αλέξης Τσίπρας. «Δεν ακούμε» φωνάζουν εν χορώ καμία δεκαριά συγκεντρωμένοι – η οθόνη δεν δείχνει ακόμα τίποτα, ενώ στη σκηνή έχει ήδη ανέβει η Τουμασάτου και Χειλάκης. Ίσως κι ο Τσίπρας. Αλλά δεν ακουγόταν απολύτως τίποτα…

Κινήσαμε για λίγο πιο μπροστά – ο κόσμος πύκνωνε, ήταν δύσκολο να προχωρήσεις διότι υπήρχε σειρά εμποδίων. Ο Τσίπρας, επί της ουσίας, μιλούσε πίσω από τις καφετέριες του Θησείου – το ζητούμενο (προφανώς…) ήταν το φόντο της Ακρόπολης, ασχέτως αν οι παρευρισκόμενοι στην πλειονότητά τους αδυνατούσαν να τον δουν ή να τον ακούσουν.

Στις καφετέριες -μερικά μέτρα μακριά από το βήμα- είχαν καθίσει ψηφοφόροι του Τσίπρα, έπιναν καφέ και παρακολουθούσαν την ομιλία από το κινητό τους. Έτσι ο ήχος έφτανε καλύτερα.

Τα drones και οι «αμετανόητοι της δεξιάς»

Ο Τσίπρας ξεκίνησε την ομιλία του με σχεδόν μία ώρα καθυστέρηση, αρχικώς υποτονικά, παρουσιάζοντας με μελανά χρώματα την κατάσταση στην χώρα και στον κόσμο – ο κόσμος ελάχιστα αντιδρούσε, προσπαθούσαν ν’ ακούσουν τι έλεγε. Από πάνω μας υπερίπταντο τέσσερα drones που μετέδιδαν μία εντυπωσιακή εικόνα του πλήθους. 

Ο πρώην πρωθυπουργός πέρασε στα γνώριμα πολιτικά του μοτίβα: επίθεση στην κυβέρνηση, αναφορά σε όσους «μας εξουσιάζουν» ως αμετανόητους, καταγγελία ότι η Δεξιά βλέπει το δημόσιο ως λάφυρο. Μερίδα του ακροατηρίου ενθουσιάστηκε και απάντησε με το σύνθημα: «Αλέξη γερά, να πέσει η Δεξιά».

Αμέσως μετά, ο Τσίπρας μας βάζει στο κόλπο κι από σχολιαστής της επικαιρότητας γίνεται αρχηγός υπό ίδρυση κόμματος. Σταδιακά φορτίζει ιδεολογικά τον λόγο του, χρησιμοποιώντας τις λέξεις πατριωτισμός και πατρίδα – η στόχευσή του σαφής: θέλει να υπερβεί το παραδοσιακό ακροατήριο της ανανεωτικής/ριζοσπαστικής Αριστεράς και να απευθυνθεί σε ακροατήρια που άλλοτε ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ (και συγγενείς δυνάμεις).

«Ξεκινάμε μαζί ένα ταξίδι δημοκρατικής πλειοψηφίας», είπε δίνοντας την ιδεολογική πλαισίωση του εγχειρήματος: Ριζοσπαστική αριστερά, σοσιαλδημοκρατία, πράσινη οικολογία. Και τόνισε ότι διαμορφώνουν την κυβερνώσα αριστερά με έμπνευση από το «ΠΑΣΟΚ των πρώτων χρόνων της αλλαγής και από την Πρώτη Φορά Αριστεράς». Σαφής η ιδεολογική οριοθέτηση.

«Η ιδρυτική διακήρυξη στα χέρια μου είναι η δική μας πυξίδα. Μία ηθική επανάσταση και ένας νέος πατριωτισμός με κοινωνική δικαιοσύνη. Φραγμός στην ασυδοσία της ολιγαρχίας», έλεγε ο Τσίπρας και προσπαθούσα να διαβάσω τις αντιδράσεις στα πρόσωπα της πλατείας. Δεν υπήρχε κάποια ευφορία, δεν έβλεπες αντιδράσεις προσμονής τύπου 2015 – εκεί ήταν αυτοί που είχαν (προ)αποφασίσει να ψηφίσουν το κόμμα Τσίπρα. Για εκείνους το rebranding ήταν αδιάφορο – είναι οι παλιόφιλοι του. 

Κάποιοι ενθουσιάστηκαν, φωνάζοντας: «να’ τος, να’ τος ο πρωθυπουργός!», λίγο προτού προχωρήσει σε επτά δεσμεύσεις: αξιοπρεπής ζωή απέναντι στην ακρίβεια, ισχυρή δημοκρατία με διαφάνεια, δίκαιη ανάπτυξη, κοινωνικό κράτος, ανθεκτικότητα στις κρίσεις, ψηφιακή κυριαρχία και μια ισχυρή Ελλάδα με ενεργό ρόλο για ειρήνη και δημοκρατία.

«Συντρόφισσες και σύντροφοι...»

«Συντρόφισσες και σύντροφοι», είπε και μερίδα όσων βρίσκονταν εκεί χάρηκε, με τον Τσίπρα να επιχειρεί να μεγαλώσει τον κύκλο: «Φίλες και φίλοι». Προς το τέλος, ο Τσίπρας ύψωσε την ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος κι ένα κορίτσι ανέβηκε μαζί του στη σκηνή – εικόνες που παρέπεμπαν στο ΠΑΣΟΚ των 80s. Το όνομα και τα χρώματα του νέου κόμματος οικοδομούν ένα πιο πλατύ ιδεολογικό κάλεσμα – μοιάζει πιο συμπεριληπτικό, κοντολογίς διαμηνύει προς τους ψηφοφόρους ότι αυτός μπορεί να εκφράσει όλες τις εκδοχές της αντιπολίτευσης: από την πατρίδα μέχρι την παραδοσιακή Αριστερά. 

Η πλειονότητα όσων βρέθηκαν στην πλατεία Θησείου δεν κατάφερε να τα δει αυτά καθώς υπήρχε μία μακρά σειρά οπτικών εμποδίων μέχρι τη σκηνή, κάτι που χαρακτηρίζει (συμβολικά, αν θέλετε) τη διαδρομή που πρέπει να διανύσει ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ. Όσα υποστηρίζει πρέπει να γίνουν ορατά. Ο 76χρονος κ. Ανδρέας, που δεν κατάφερε να δει τίποτα, δήλωσε αποφασισμένος να ψηφίσει Τσίπρα. Αλλά είχε έρθει αποφασισμένος έτσι κι αλλιώς…

Ποιοι πήγαν στο Θησείο

• Στο ακροατήριο βρέθηκαν πρόσωπα που εκπέμπουν σαφές πολιτικό σήμα για τις προθέσεις του εγχειρήματος: οι πρώην υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτης Κουρουμπλής και Κώστας Γαβρόγλου, στενοί συνεργάτες όπως ο Γιώργος Βασιλειάδης, ο Διονύσης Τεμπονέρας, οι Αθηνά Λινού, Γιάννης Σαρακιώτης και Μαριζέτα Αντωνοπούλου, ο Αντώνης Σαουλίδης με πασοκική διαδρομή, αλλά και πρόσωπα όπως ο Νίκος Μπίστης και ο Νίκος Μπελαβίλας. Η σύνθεση του ακροατηρίου παρέπεμπε ευθέως σε απόπειρα συγκρότησης ενός ευρύτερου προοδευτικού, κεντροαριστερού μετώπου με αναφορές από τον ΣΥΡΙΖΑ έως το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Αριστερά.